| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Postępowanie przed sądem pracy

Postępowanie przed sądem pracy

Spory pracownicze to dla każdego pracodawcy sprawa newralgiczna. Są one wpisane w ryzyko prowadzonej działalności, ale i tak potrafią przysporzyć sporo kłopotów. Prawo pracy jest przy tym tą dziedziną, w której większość sporów jest rozstrzygana na drodze sądowej. Inne możliwości rozstrzygania sporów - takie jak choćby komisje pojednawcze czy sądownictwo polubowne - mają mniejsze znaczenie.

Wiele ułatwień przewidzianych przez prawo dla pracowników nie dotyczy pracodawców. Jest to efektem pewnej filozofii polskiego prawa pracy, która traktuje pracodawcę jako silniejszą stronę stosunku pracy i wyciąga pomocną dłoń głównie do pracownika. Nie oznacza to oczywiście, że pracodawca stoi na straconej pozycji. „Słabszą” pod względem formalnym pozycję procesową można bowiem poprawić przez dobre przygotowanie sprawy i rozsądną argumentację przed sądem.

Dzięki lekturze niniejszego opracowania można się dowiedzieć, jak przebrnąć przez kolejne etapy procedury. Opisujemy tryb wnoszenia pozwu i postępowanie dotyczące uzupełnienia jego braków, przebieg rozprawy i powoływanie dowodów, etap wyrokowania i postępowania odwoławczego. Radzimy, jak praktycznie zachować się w konkretnych procesowych wypadkach. Wszystko po to, aby zapewnić końcowy sukces - korzystne orzeczenie w procesie przed sądem pracy.

Sprawy z zakresu prawa pracy

Postępowanie przed sądem pracy ma charakter odrębny i wykazuje wiele odmienności w porównaniu z regułami ogólnymi. Warto je poznać, aby nie dziwić się, że sąd może np. wezwać świadków telefonicznie. Nie jest to jednak możliwe, gdy pozwanym jest pracownik.

Uczestnicy procesu

Niezbędnym warunkiem skutecznego złożenia pozwu jest posiadanie zdolności do działania w procesie. Jest to wbrew pozorom bardzo istotne w praktyce, bo może okazać się, że konkretny pracodawca nie ma takiej zdolności albo występuje nie ta jednostka, która w danych warunkach powinna być pracodawcą. Na przykład pracodawcą jest jednostka organizacyjna zakładu - jego warszawski oddział, a nie zlokalizowana w Krakowie centrala firmy. Oczywiście wszystkie te uchybienia można naprawić, jednak może się okazać, że tracimy to, co najcenniejsze, czyli czas.

Pracodawca powinien mieć zdolność sądową i procesową do działania w sądzie. Zdolność sądowa to możność bycia stroną w procesie. Należy odróżnić od niej zdolność procesową, która polega na możności samodzielnego, aktywnego działania w trakcie postępowania.

Każda osoba fizyczna i prawna ma zdolność występowania w procesie jako strona. W przypadku pracodawców najczęściej będą to osoby fizyczne prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą albo spółki kapitałowe. Pracodawcą mogą być także tzw. ułomne osoby prawne - czyli podmioty, które wprawdzie nie posiadają osobowości prawnej, ale mogą we własnym imieniu nabywać prawa i zaciągać zobowiązania. Przykładem takiego podmiotu są chociażby osobowe spółki prawa handlowego (np. spółka jawna, partnerska, komandytowa, komandytowo-akcyjna).

Inaczej jest ze zdolnością procesową - procedura cywilna uzależnia ją bowiem (w przypadku osób fizycznych) od zdolności do czynności prawnych. Tę zdolność nabywa się z chwilą uzyskania pełnoletności. A zatem zdolność procesową ma każdy pełnoletni pracownik i pracodawca, jeśli nie został w jakimkolwiek zakresie ubezwłasnowolniony. Pełnoletnie są osoby, które ukończyły 18 lat (w przypadku kobiet również te, które po ukończeniu 16 lat wyszły za mąż, uzyskując odpowiednie zezwolenie sądu) i nie zostały w jakimkolwiek zakresie ubezwłasnowolnione. Takie podmioty mogą występować przed sądem bez żadnych ograniczeń.

Z kolei ograniczoną zdolność procesową ma pracownik w wieku od 13 do 18 lat lub taki, który wprawdzie ma 18 lat, ale został częściowo ubezwłasnowolniony. Taka osoba ma zdolność procesową w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie. Do takich spraw można zaliczyć np. zawarcie umowy o pracę, umów w drobnych powszechnych sprawach życia codziennego czy wydawanie zarobionych pieniędzy. Osoba taka może również bez ograniczeń rozporządzać swoim majątkiem i przedmiotami oddanymi jej do swobodnego użytku. W innych wypadkach pracownik taki musi działać przez przedstawiciela ustawowego (np. rodziców, kuratora).

reklama

Autor:

radca prawny

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Rzecznik Ubezpieczonych

Rzecznik Ubezpieczonych reprezentuje interesy osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych, uczestników pracowniczych programów emerytalnych, osób otrzymujących emeryturę kapitałową lub osób przez nie uposażonych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »