| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Postępowanie przed sądem pracy

Postępowanie przed sądem pracy

Spory pracownicze to dla każdego pracodawcy sprawa newralgiczna. Są one wpisane w ryzyko prowadzonej działalności, ale i tak potrafią przysporzyć sporo kłopotów. Prawo pracy jest przy tym tą dziedziną, w której większość sporów jest rozstrzygana na drodze sądowej. Inne możliwości rozstrzygania sporów - takie jak choćby komisje pojednawcze czy sądownictwo polubowne - mają mniejsze znaczenie.

• Naprawienie szkody związanej z nieuzyskaniem świadczeń z ubezpieczenia społecznego

Sprawy takie mają swoją historię przed sądami pracy i są związane z częstą niestety praktyką nieodprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne. Innym nadużyciem stosowanym przez pracodawców jest wypłata części pieniędzy „do ręki” i odprowadzanie składek od minimalnego wynagrodzenia. Obie te praktyki mogą skończyć się sprawą przed sądem pracy - w tym drugim wypadku przesłanką naprawienia szkody będzie żądanie ustalenia rzeczywistej wysokości wynagrodzenia.

• Sprawy związane z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową

Sprawy dotyczą zazwyczaj świadczeń lub odszkodowań z tytułu wypadku lub choroby. Do nich można zaliczyć także roszczenia o sprostowanie protokołu powypadkowego.

Są to sprawy okazjonalne, ale w związku ze swoim skomplikowaniem potrafią pracodawcom przysporzyć sporo kłopotów.

Za wypadek przy pracy uważa się nagłe zdarzenie wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uraz lub śmierć, mające przy tym określony związek z pracą. Aby zdarzenie mogło być tak kwalifikowane, konieczne jest wystąpienie łącznie zarówno nagłości, przyczyny zewnętrznej, jak i związku z pracą. „Nagłość” zdarzenia oznacza krótkie, momentalne, jednorazowe i nieoczekiwane działanie przyczyny zewnętrznej (wybuch, upadek, wylanie gorącej kawy itp.). Charakter nagłości ma również takie zdarzenie, które w sposób ciągły oddziałuje na człowieka (zatrucie gazem, udar słoneczny, odmrożenie), mimo że może być to proces dość znacznie rozciągnięty w czasie. Zgodnie z orzecznictwem incydent należy uznać za „nagły”, gdy trwa nie dłużej niż dniówka robocza (wyrok SN z 30 czerwca 1999 r., II UKN 24/99, OSNP 2000/18/697). Przyczyną zewnętrzną wypadku może być każdy czynnik pochodzący spoza środowiska zdarzenia, zdolny wywołać szkodliwe skutki, w tym także pogorszyć stan zdrowia pracownika. Mogą to być np. urazy powstałe wskutek działania maszyn, urządzeń, a także innych czynników (np. hałas, wstrząsy). Czynnikiem takim może być również nadmierny wysiłek przy pracy, doprowadzający do nagłego pogorszenia stanu zdrowia lub śmierci. Przy ocenie nadmierności należy brać pod uwagę nie tylko rodzaj aktywności, ale także warunki i okoliczności, w których jest ona podejmowana. Przyczyną zewnętrzną będzie czasem nawet schorzenie ściśle wewnętrzne, czemu Sąd Najwyższy dał wyraz w swoich licznych orzeczeniach. Tytułem przykładu można wskazać, że praca świadczona przez kilka tygodni z ewidentnym naruszeniem przepisów o czasie pracy stanowi przyczynę zewnętrzną zawału serca, który w tych okolicznościach był wypadkiem przy pracy (wyrok SN z 1 grudnia 2000 r., II UKN 107/00, Mon. Pr. 2002/16/755).

• Roszczenia pracodawcy

Wymienione wyżej sprawy są najczęściej wszczynane przez pracowników, stroną pozwaną jest wówczas pracodawca. Istnieją jednak dwa roszczenia, które może wytoczyć wyłącznie pracodawca przeciwko pracownikowi.

Są to roszczenia o odszkodowania:

• z tytułu odpowiedzialności materialnej pracowników (art. 100 w zw. z art. 114-126 k.p.); źródłem sprawy będzie tu niewykonanie lub nienależyte wykonanie obowiązków przez pracownika, który ze swej winy wyrządził pracodawcy szkodę; za tę szkodę ponosi on odpowiedzialność materialną w granicach rzeczywistej straty poniesionej przez pracodawcę i tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda; pracodawca jest obowiązany wykazać okoliczności uzasadniające odpowiedzialność pracownika oraz wysokość powstałej szkody; w przypadku winy nieumyślnej (a tak będzie najczęściej) odpowiedzialność jest dodatkowo ograniczona do wysokości 3-miesięcznego wynagrodzenia,

• za nieuzasadnione rozwiązanie przez pracownika umowy bez wypowiedzenia w razie ciężkiego naruszenia przez pracodawcę swoich podstawowych obowiązków (art. 55 § 11 k.p.); sprawy tego typu są jednak niezwykle rzadko spotykane w sądach.

reklama

Autor:

radca prawny

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Paulina Filipczak-Zawadzka

Radca prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »