| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Postępowanie przed sądem pracy

Postępowanie przed sądem pracy

Spory pracownicze to dla każdego pracodawcy sprawa newralgiczna. Są one wpisane w ryzyko prowadzonej działalności, ale i tak potrafią przysporzyć sporo kłopotów. Prawo pracy jest przy tym tą dziedziną, w której większość sporów jest rozstrzygana na drodze sądowej. Inne możliwości rozstrzygania sporów - takie jak choćby komisje pojednawcze czy sądownictwo polubowne - mają mniejsze znaczenie.

Skarga kasacyjna

Czasem zdarza się jednak, że nawet w sądzie II instancji pracodawca nie zdoła uzyskać satysfakcjonującego rozstrzygnięcia. W takim przypadku pozostaje skarga kasacyjna, która jest ostatecznym sposobem na dochodzenie praw. Od wydanego przez sąd II instancji prawomocnego wyroku lub postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania kończących postępowanie w sprawie strona, Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw Obywatelskich może wnieść skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego. Wniesienie skargi przez stronę wyłącza (w zaskarżonym zakresie) wniesienie skargi kasacyjnej przez Prokuratora Generalnego lub Rzecznika Praw Obywatelskich.

WAŻNE!

W sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych skarga jest niedopuszczalna w sprawach, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 10 000 zł.

Skarga kasacyjna jest niedopuszczalna także w sprawach:

• dotyczących kar porządkowych,

• dotyczących świadectwa pracy i roszczeń z tym związanych,

• o deputaty lub ich ekwiwalenty,

• rozpoznanych w postępowaniu uproszczonym.

Warto wskazać, że postępowanie uproszczone jest procesowym postępowaniem odrębnym w sprawach należących do właściwości sądów rejonowych.

Stosuje się je w następujących sprawach należących do właściwości sądów rejonowych:

• o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza 10 000 zł, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub z niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową sprzedaży konsumenckiej, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty,

• o zapłatę czynszu najmu lokali mieszkalnych i opłat obciążających najemcę oraz opłat z tytułu korzystania z lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej bez względu na wartość przedmiotu sporu.

Przewodniczący wydziału (upoważniony sędzia) dokonuje z urzędu oceny, czy sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym. Zwrot „sprawy o roszczenia wynikające z umów” może budzić wątpliwości. Chodzi o sprawy, w których treścią żądania pozwu jest dokładnie określone świadczenie (pieniężne lub niepieniężne) dłużnika uzasadniane przez powoda treścią zawartej umowy. Postępowanie uproszczone jest często stosowane w sprawach pracowniczych, jako że w sądach pracy chodzi o umowy o pracę, a wartość przedmiotu sporu często nie przekracza 10 000 zł.

Niekiedy warto jest rozdrobnić roszczenie i dochodzić tylko jego części dlatego, że wyrok w postępowaniu uproszczonym zapada szybciej. Nie zawsze będzie to jednak możliwe. Poza tym w takiej sytuacji pracodawca pozbawia się możliwości zaskarżenia wyroku do Sądu Najwyższego. Trzeba się zatem zawsze dobrze zastanowić, czy warto ryzykować. Postępowanie uproszczone jest z pewnością godne polecenia przy prostych sprawach - wtedy obawa, że wyrok będzie niekorzystny, jest minimalna.

Przykład

10 października 2008 r. pracodawca - spółka jawna „Hermes” - wystąpiła przeciw pracownikowi o zasądzenie kwoty 4500 zł tytułem części odszkodowania za naruszenie zakazu konkurencji ustanowionego po zakończeniu stosunku pracy. Przeważająca część należności w kwocie 15 500 zł została przez pracownika zapłacona do końca września 2008 r. Jeżeli powód dochodzi części roszczenia, sprawa podlega rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym tylko wtedy, gdy postępowanie to byłoby właściwe dla całego roszczenia wynikającego z faktów przytoczonych przez powoda. W przeciwnym wypadku sprawa rozpoznawana jest z pominięciem przepisów rozdziału o postępowaniu uproszczonym. W przepisie tym chodzi o dochodzenie przez powoda tylko części przysługującego mu roszczenia, np. na próbę, w celu uzyskania tzw. prejudykatu. Takie częściowe dochodzenie roszczenia w postępowaniu uproszczonym jest możliwe tylko wówczas, gdy postępowanie to byłoby właściwe również dla całego roszczenia, to znaczy, gdyby powód, któremu przysługuje roszczenie np. w kwocie 8000 zł, dochodził tylko jego części. Niedopuszczalne byłoby to natomiast w sytuacji, w której powód, mający w stosunku do pozwanego roszczenie w wysokości 65 000 zł, dochodził tylko jego części (np. 9000 zł). Takiego niebezpieczeństwa nie ma jednak w sytuacji, gdy pracownik zapłacił już część zadłużenia i w związku z tym zobowiązanie w tej części zostało wykonane. Trudno bowiem w takim wypadku mówić o niedopuszczalnym rozdrobnieniu roszczenia, skoro jego przeważająca część została spełniona i wygasła.

Skargę kasacyjną strona może oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (chodzi tu np. o przepisy Kodeksu pracy) albo naruszeniu przepisów postępowania (dotyczących formalnych wymogów pism czy prowadzenia rozprawy), jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga powinna zawierać:

• oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części,

• przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie,

• wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie oraz

• wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany.

Podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.

Ponadto skarga powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a w sprawach o prawa majątkowe powinna zawierać również oznaczenie wartości przedmiotu zaskarżenia. Skargę wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie 2 miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Strona przeciwna może wnieść do sądu II instancji odpowiedź w terminie 2-tygodniowym od doręczenia jej skargi.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli:

• w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

• istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

• zachodzi nieważność postępowania lub

• skarga jest oczywiście uzasadniona.

WAŻNE!

Skarga kasacyjna musi być sporządzona przez profesjonalistę - adwokata lub radcę prawnego; wynika to z obowiązku zastępstwa przed Sądem Najwyższym zawartego w art. 871 § 1 k.p.c.

Sąd Najwyższy stosunkowo rzadko zajmuje się merytoryczną treścią zarzutów, poprzestając na odmowie zajęcia się sprawą na podstawie stwierdzenia, że nie zawiera ona w sobie odpowiedniego „ciężaru” prawnego. Należy pamiętać o wyjątkowości tego środka odwoławczego i specyfice postępowania przed Sądem Najwyższym (np. nie można co do zasady powoływać żadnych nowych dowodów, a Sąd ocenia tylko pracę sądów niższego rzędu).

reklama

Autor:

radca prawny

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Maciej Góral

Adwokat kościelny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »