| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Co najczęściej kontrolują inspektorzy PIP

Co najczęściej kontrolują inspektorzy PIP

Państwowa Inspekcja Pracy nadzoruje przestrzeganie przepisów prawa pracy. Pracodawca za naruszenia przepisów prawa pracy może być ukarany mandatem w wysokości do 2 tys. zł przez inspektora pracy. Jeżeli inspektor wystąpi o ukaranie pracodawcy do sądu, to kara grzywny za wykroczenia w zakresie prawa pracy wynosi od 1 tys. zł do 30 tys. zł.

Inna nieprawidłowość często ujawniana w czasie kontroli to stosowanie równoważnego systemu czasu pracy, podczas gdy w treści wewnątrzzakładowych źródeł prawa przepisano treść art. 129 k.p., tj., że czas pracy nie może przekraczać 8 godzin na dobę i 40 godzin w przeciętnie 5-dniowym tygodniu pracy. Skutki takiego stanu rzeczy są poważne i w przypadku kontroli inspektor pracy uzna, że pracownicy świadczą pracę w podstawowym systemie czasu pracy i każde przekroczenie 8-godzinnej normy dobowej będzie traktował jako nadgodziny dobowe.

Niektórzy pracodawcy stosują kilka systemów czasu pracy, z uwagi na zatrudnianie różnych grup zawodowych pracowników. Jest to dozwolone, ale w tej sytuacji należy pamiętać, aby w aktach wewnątrzzakładowych (np. układzie zbiorowym pracy, regulaminie pracy) dokładnie określić, w jakim systemie pracują poszczególne grupy pracowników.

Podczas kontroli inspektor pracy sprawdza także, czy pracodawca określił obowiązujące pracowników rozkłady czasu pracy przez wskazanie dni pracy, dni wolnych od pracy oraz godzin pracy pracowników.

Bardzo istotnym zagadnieniem dla dalszego przebiegu kontroli jest ustalenie przyjętego u pracodawcy okresu rozliczeniowego. Na podstawie uzyskanych w tym zakresie informacji inspektor określi przedział czasu, który zostanie objęty kontrolą, a następnie sprawdzi, czy wprowadzony okres rozliczeniowy nie przekracza maksymalnej dopuszczalnej długości oraz czy istniały przesłanki do wprowadzenia dłuższych niż standardowe okresów rozliczeniowych.

Normy i wymiar czasu pracy

Normą czasu pracy jest przyjęta granica – maksimum czasu pozostawania pracownika do dyspozycji pracodawcy w obrębie doby pracowniczej i tygodnia pracy.

Co do zasady pracownik nie powinien pracować więcej niż 8 godzin na dobę. Jednak po spełnieniu określonych przesłanek pracodawca może wprowadzić dla pracowników inny niż podstawowy system czasu pracy, w którym jest dopuszczalne przedłużenie dobowego czy tygodniowego czasu pracy ponad ww. normy.

Normy czasu pracy mogą być ustalone w ustawie, rozporządzeniu, układzie zbiorowym pracy, regulaminie, obwieszczeniu, w rozkładzie czasu pracy, a także w umowie o pracę. Rozkład czasu pracy może regulować normę czasu pracy pracownika na dany dzień w ramach systemu czasu pracy, w którym pracownik został zatrudniony.

Oprócz dobowej normy czasu pracy istnieje również norma tygodniowa. Norma ta co do zasady obowiązuje we wszystkich systemach czasu pracy i zakazuje planowania czasu pracy ponad przeciętnie 40 godzin w tygodniu w obowiązującym okresie rozliczeniowym. Należy podkreślić, że norma ta jest wielkością średnią. Pracodawca może zatem planować pracownikowi pracę w niektórych tygodniach pracy w wymiarze wyższym niż 40 godzin, pod warunkiem że w innych tygodniach tego samego okresu rozliczeniowego zaplanuje im mniejszą liczbę godzin pracy w ten sposób, aby na przestrzeni całego tego okresu przeciętna liczba godzin pracy w tygodniu nie przekroczyła 40 godzin.

Maksymalny dobowy wymiar czasu pracy oceniany jest zawsze w odniesieniu do doby pracowniczej, która nie zawsze pokrywa się z dobą astronomiczną. Przez dobę pracowniczą rozumiemy kolejne 24 godziny, poczynając od godziny, w której pracownik rozpoczął pracę zgodnie z obowiązującym go harmonogramem czasu pracy.

Pracodawca nie może planować pracy w danej dobie o godzinie wcześniejszej, niż była zaplanowana w dobie poprzedniej.

Przykład

Pracownik zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy rozpoczął pracę we wtorek o godzinie 7.00 i pracował do godziny 15.00. Następnego dnia pracodawca zaplanował pracownikowi pracę w godzinach od 6.00 do 14.00. W związku z tym praca w środę od godz. 6.00 do godz. 7.00 przypadała jeszcze we wtorkowej dobie pracowniczej. W konsekwencji pracownik w tej dobie przepracował łącznie 9 godzin, a więc jedna z tych godzin stanowiła pracę nadliczbową. Takie planowanie pracy stanowi naruszenie doby pracowniczej i jest nieprawidłowe.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Agencja Zatrudnienia KS Service

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »