| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Pracodawcy mają możliwość swobodnego kształtowania systemów wynagradzania przyznając pracownikom obok obligatoryjnych elementów płacy również dobrowolne składniki wynagrodzenia. W większości mają one działanie motywacyjne. Warunkiem poprawnego funkcjonowania fakultatywnych składników płacowych w firmie jest precyzyjne określenie celu, w jakim zostały wprowadzone, a w niektórych przypadkach również przesłanek, jakie pracownik powinien spełnić, aby je otrzymać.

Osoby uprawnione

Pracownice w ciąży lub karmiące dziecko piersią (art. 179 § 4 Kodeksu pracy). Pracodawca zatrudniający pracownicę (w ciąży lub karmiącą dziecko piersią) przy pracy, która jest dla niej wzbroniona na mocy rozporządzenia z 10 września 1996 r. w sprawie wykazu prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet, ma obowiązek przenieść ją do innej pracy. Jeżeli jest to niemożliwe, musi ją zwolnić na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy. W razie zatrudniania pracownicy karmiącej lub w ciąży przy pozostałych pracach wymienionych w przytoczonym wyżej rozporządzeniu pracodawca musi dostosować warunki pracy do wymagań określonych w tym rozporządzeniu, a tym samym ograniczyć czas pracy tak, aby wyeliminować zagrożenia dla zdrowia i/ lub bezpieczeństwa pracownicy. Jeżeli pracodawca nie może tego zrobić, powinien zwolnić pracownicę z obowiązku świadczenia pracy. Gdyby którekolwiek z powyższych działań pracodawcy spowodowało obniżenie wynagrodzenia pracownicy, wówczas przysługuje jej dodatek wyrównawczy.

Pracownicy przesunięci czasowo do innej pracy ze względów zdrowotnych (art. 230 § 2 i art. 231 Kodeksu pracy). Pracownikom przeniesionym do innych prac w związku:

  • ze stwierdzeniem objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej lub
  • niezdolnością do wykonywania dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy bądź choroby zawodowej (co nie spowodowało uznania ich za niezdolnych do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych),

należy się dodatek wyrównawczy przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy, jeśli przeniesienie spowoduje obniżenie ich wynagrodzenia.

Pracownicy szczególnie chronieni (art. 5 ust. 6 oraz 10 ust. 4 ustawy o zwolnieniach grupowych). Dodatek wyrównawczy przysługuje także:

  • określonym grupom pracowników (m.in. w wieku przedemerytalnym, pracownicom w ciąży, członkom zarządu związku zawodowego) – do końca okresu, w którym korzystaliby ze szczególnej ochrony przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy, jeżeli w ramach przeprowadzonych w zakładzie zwolnień grupowych otrzymali wypowiedzenia warunków pracy i płacy, obniżające im wynagrodzenie,
  • pracownikom, którym w ramach zwolnień indywidualnych wręczono wypowiedzenia zmieniające zmniejszające płacę, a których stosunek pracy podlega z mocy odrębnych przepisów szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem – przez okres do 6 miesięcy. W tym przypadku prawa do dodatku wyrównawczego nie mają osoby przebywające na urlopach wypoczynkowych, a także nieobecne w pracy z innych usprawiedliwionych przyczyn, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania z nimi umowy o pracę w trybie bez wypowiedzenia.

Sposób obliczania dodatku

Dodatek wyrównawczy stanowi różnicę między dotychczas osiąganym wynagrodzeniem a wynagrodzeniem obniżonym. Obliczając jego wysokość należy stosować zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Oznacza to, że w podstawie tego dodatku należy uwzględnić:

  • stałą stawkę wynagrodzenia zasadniczego z miesiąca poprzedzającego nabycie prawa do dodatku,
  • sumę zmiennych składników z 3 miesięcy (lub z 12 przy znacznych ich wahaniach) poprzedzających nabycie prawa do dodatku, z pominięciem m.in. nagród jubileuszowych, dodatkowego wynagrodzenia rocznego oraz nagród z zakładowego funduszu nagród.

Aby obliczyć wysokość dodatku wyrównawczego, należy wynagrodzenie z 3 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym pracownik został przeniesiony, podzielić przez liczbę dni przepracowanych, za które podwładnemu przysługiwało wynagrodzenie w wysokości przed przeniesieniem. W przypadku kiedy pracownik otrzymuje składniki wynagrodzenia za okres dłuższy niż 1 miesiąc (np. premie kwartalne, roczne), składniki te w kwocie wypłaconej w okresie 12 miesięcy poprzedzających przeniesienie należy podzielić przez liczbę dni, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie w wysokości przed przeniesieniem. Następnie od kwoty będącej iloczynem wynagrodzenia za 1 dzień i liczby dni w okresie miesięcznym, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie przed przeniesieniem, należy odjąć wynagrodzenie należne pracownikowi po przeniesieniu.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCYJNE ZMIANY W UMOWACH ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Euro-Tax.pl Zwrot Podatku S.A.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »