| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Dodatkowe składniki wynagrodzenia – zasady przyznawania i wypłaty

Pracodawcy mają możliwość swobodnego kształtowania systemów wynagradzania przyznając pracownikom obok obligatoryjnych elementów płacy również dobrowolne składniki wynagrodzenia. W większości mają one działanie motywacyjne. Warunkiem poprawnego funkcjonowania fakultatywnych składników płacowych w firmie jest precyzyjne określenie celu, w jakim zostały wprowadzone, a w niektórych przypadkach również przesłanek, jakie pracownik powinien spełnić, aby je otrzymać.

Osoby uprawnione

Pracownice w ciąży lub karmiące dziecko piersią (art. 179 § 4 Kodeksu pracy). Pracodawca zatrudniający pracownicę (w ciąży lub karmiącą dziecko piersią) przy pracy, która jest dla niej wzbroniona na mocy rozporządzenia z 10 września 1996 r. w sprawie wykazu prac szczególnie uciążliwych lub szkodliwych dla zdrowia kobiet, ma obowiązek przenieść ją do innej pracy. Jeżeli jest to niemożliwe, musi ją zwolnić na czas niezbędny z obowiązku świadczenia pracy. W razie zatrudniania pracownicy karmiącej lub w ciąży przy pozostałych pracach wymienionych w przytoczonym wyżej rozporządzeniu pracodawca musi dostosować warunki pracy do wymagań określonych w tym rozporządzeniu, a tym samym ograniczyć czas pracy tak, aby wyeliminować zagrożenia dla zdrowia i/ lub bezpieczeństwa pracownicy. Jeżeli pracodawca nie może tego zrobić, powinien zwolnić pracownicę z obowiązku świadczenia pracy. Gdyby którekolwiek z powyższych działań pracodawcy spowodowało obniżenie wynagrodzenia pracownicy, wówczas przysługuje jej dodatek wyrównawczy.

Pracownicy przesunięci czasowo do innej pracy ze względów zdrowotnych (art. 230 § 2 i art. 231 Kodeksu pracy). Pracownikom przeniesionym do innych prac w związku:

  • ze stwierdzeniem objawów wskazujących na powstawanie choroby zawodowej lub
  • niezdolnością do wykonywania dotychczasowej pracy wskutek wypadku przy pracy bądź choroby zawodowej (co nie spowodowało uznania ich za niezdolnych do pracy w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych),

należy się dodatek wyrównawczy przez okres nieprzekraczający 6 miesięcy, jeśli przeniesienie spowoduje obniżenie ich wynagrodzenia.

Pracownicy szczególnie chronieni (art. 5 ust. 6 oraz 10 ust. 4 ustawy o zwolnieniach grupowych). Dodatek wyrównawczy przysługuje także:

  • określonym grupom pracowników (m.in. w wieku przedemerytalnym, pracownicom w ciąży, członkom zarządu związku zawodowego) – do końca okresu, w którym korzystaliby ze szczególnej ochrony przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem stosunku pracy, jeżeli w ramach przeprowadzonych w zakładzie zwolnień grupowych otrzymali wypowiedzenia warunków pracy i płacy, obniżające im wynagrodzenie,
  • pracownikom, którym w ramach zwolnień indywidualnych wręczono wypowiedzenia zmieniające zmniejszające płacę, a których stosunek pracy podlega z mocy odrębnych przepisów szczególnej ochronie przed wypowiedzeniem lub rozwiązaniem – przez okres do 6 miesięcy. W tym przypadku prawa do dodatku wyrównawczego nie mają osoby przebywające na urlopach wypoczynkowych, a także nieobecne w pracy z innych usprawiedliwionych przyczyn, jeżeli nie upłynął jeszcze okres uprawniający do rozwiązania z nimi umowy o pracę w trybie bez wypowiedzenia.

Sposób obliczania dodatku

Dodatek wyrównawczy stanowi różnicę między dotychczas osiąganym wynagrodzeniem a wynagrodzeniem obniżonym. Obliczając jego wysokość należy stosować zasady obowiązujące przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Oznacza to, że w podstawie tego dodatku należy uwzględnić:

  • stałą stawkę wynagrodzenia zasadniczego z miesiąca poprzedzającego nabycie prawa do dodatku,
  • sumę zmiennych składników z 3 miesięcy (lub z 12 przy znacznych ich wahaniach) poprzedzających nabycie prawa do dodatku, z pominięciem m.in. nagród jubileuszowych, dodatkowego wynagrodzenia rocznego oraz nagród z zakładowego funduszu nagród.

Aby obliczyć wysokość dodatku wyrównawczego, należy wynagrodzenie z 3 miesięcy poprzedzających miesiąc, w którym pracownik został przeniesiony, podzielić przez liczbę dni przepracowanych, za które podwładnemu przysługiwało wynagrodzenie w wysokości przed przeniesieniem. W przypadku kiedy pracownik otrzymuje składniki wynagrodzenia za okres dłuższy niż 1 miesiąc (np. premie kwartalne, roczne), składniki te w kwocie wypłaconej w okresie 12 miesięcy poprzedzających przeniesienie należy podzielić przez liczbę dni, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie w wysokości przed przeniesieniem. Następnie od kwoty będącej iloczynem wynagrodzenia za 1 dzień i liczby dni w okresie miesięcznym, za które pracownikowi przysługiwało wynagrodzenie przed przeniesieniem, należy odjąć wynagrodzenie należne pracownikowi po przeniesieniu.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Federacja Konsumentów

Federacja Konsumentów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »