| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Przykład

Pracodawca zawarł z pracownikiem umowę na czas określony od 1 stycznia do 31 grudnia 2008 r., a następnie drugą umowę na czas określony od 1 stycznia do 30 września 2009 r. Od 1 października 2009 r. strony mogły zawrzeć kolejną umowę na czas określony, mimo że byłaby to już trzecia taka umowa. Umowa ta mogłaby być jednak zawarta maksymalnie na okres 24 miesięcy liczonych od dnia wejścia w życie ustawy, tj. maksymalnie do 21 sierpnia 2011 r. Z tym pracownikiem pracodawca może zatem zawierać dowolną liczbę kolejnych umów na czas określony, ale maksymalnie do 21 sierpnia 2011 r. Potem pracodawca, który będzie chciał nadal zatrudniać tego pracownika, jest zobligowany zawrzeć z nim umowę na czas nieokreślony.

WAŻNE!

Przedsiębiorca, który zatrudnia pracowników, których umowy na czas określony trwają w dniu 22 sierpnia 2009 r. i kończą się przed 31 grudnia 2011 r., może dla uproszenia przyjąć, że z tymi pracownikami będzie zawierać kolejne umowy na czas określony, ale trwające maksymalnie do 21 sierpnia 2011 r. Potem pracodawca, który nadal chce zatrudnić takich pracowników, musi zawrzeć z nimi umowy na czas nieokreślony.

Ustawa nie daje odpowiedzi na pytanie, jak należy traktować umowy na czas określony zawarte przed dniem wejścia w życie ustawy antykryzysowej, a kończące okres swojego obowiązywania po 21 sierpnia 2011 r., ale przed 31 grudnia 2011 r. Z pewnością można spodziewać się w tym zakresie pozwów pracowników o ustalenie istnienia stosunku pracy na czas nieokreślony. Uznanie jednak, że są to umowy na czas nieokreślony, oznaczałoby, że przepisy ustawy antykryzysowej działają wstecz i dotyczą umów zawieranych w okolicznościach, w których strony nie znały nawet planowanego brzmienia przyszłej ustawy. Z drugiej jednak strony przepisy przejściowe ustawy antykryzysowej nakazują stosowanie tej ustawy do umów zawartych przed dniem jej wejścia w życie, które w dniu wejścia w życie ustawy nadal obowiązywały. O charakterze prawnym takich umów każdorazowo będzie rozstrzygał sąd. Trudność polega na tym, że ze względu na długie terminy rozstrzygania sporów przez sądy prawomocne orzeczenia w tych sprawach będą zapadały najprawdopodobniej wówczas, gdy ustawa antykryzysowa przestanie już obowiązywać. Pracodawcy, którzy chcieliby rozwiązać takie umowy przed terminem, na który zostały zawarte, muszą również zastosować odpowiedni tryb, zależny od rodzaju umowy. Inne są zasady regulujące wypowiadanie przez pracodawcę umów na czas określony, a inne umów na czas nieokreślony. Ponadto, rozwiązanie tych umów przed upływem terminu, na który zostały zawarte, odbywałoby się z przyczyn niedotyczących pracowników, co oznaczałoby konieczność wypłaty przez pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników odprawy zwalnianym pracownikom, a niekiedy także uruchomienia trybu zwolnień grupowych.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krajowy System Usług

(KSU)

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »