| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Przepisy przejściowe dotyczące umów na czas określony

Opisane wcześniej zasady dotyczą umów na czas określony zawartych przez przedsiębiorców w okresie od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. Do umów na czas określony zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed 22 sierpnia 2009 r., ale trwających w tym dniu, należy stosować przepisy przejściowe.

Umowy na czas określony zawarte przed 22 sierpnia 2009 r. kończące się po 31 grudnia 2011 r.

Umowy na czas określony zawarte przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej, tj. przed 22 sierpnia 2009 r., ale na okres dłuższy niż do 31 grudnia 2011 r., nie są objęte limitowanym 24-miesięcznym okresem ich trwania, lecz rozwiązują się z upływem terminu, na który zostały zawarte (art. 35 ust. 3 ustawy antykryzysowej). Do tych umów należy stosować limit maksymalnie dwóch kolejnych umów na czas określony, wskazany w art. 251 k.p. Oczywiście należy w tym przypadku pamiętać o orzeczeniach Sądu Najwyższego, w myśl których długie, tj. 9-, 5-, a nawet 3-letnie umowy o pracę na czas określony mogą być uznane przez sąd za umowy na czas nieokreślony, jeśli nie uzasadnia tego zadanie określone w czasie, do wykonania którego pracownik został zatrudniony, oraz interes obu stron stosunku pracy (wyrok SN z 25 października 2007 r., II PK 49/07; wyrok SN z 7 września 2005 r., II PK 294/04, OSNP 2006/13–14/207).

Przykład

Strony zawarły umowę o pracę na okres próbny od 1 listopada 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. Następnie pierwszą umowę na czas określony od 1 lutego 2008 r. do 31 stycznia 2009 r. Potem drugą umowę na czas określony od 1 lutego 2009 r. do 31 stycznia 2012 r.

Ponieważ druga umowa na czas określony (od 1 lutego 2009 r.) została zawarta przed dniem wejścia w życie ustawy antykryzysowej (tj. przed 22 sierpnia 2009 r.) na okres trwający dłużej niż okres obowiązywania ustawy antykryzysowej (tj. dłużej niż do 31 grudnia 2011 r.), nie stosuje się do niej 24-miesięcznego limitu trwania umów na czas określony. Nie ma zatem znaczenia prawnego fakt, że umowa ta została zawarta na okres dłuższy niż 24 miesiące. Umowa rozwiąże się z upływem terminu, na który została zawarta, tj. 31 stycznia 2012 r.

Należy jednak pamiętać, że do tego rodzaju umów stosuje się natomiast limit liczby umów na czas określony wskazany w art. 251 k.p. Jeśli zatem strony będą chciały kontynuować zatrudnienie, od 1 lutego 2012 r. muszą zawrzeć umowę na czas nieokreślony.

Umowy na czas określony zawarte przed 22 sierpnia 2009 r., kończące się przed 31 grudnia 2011 r.

Do umów o pracę na czas określony zawartych przez przedsiębiorców przed wejściem w życie ustawy i trwających w dniu jej wejścia w życie, tj. 22 sierpnia 2009 r., nie stosuje się art. 251 k.p. (art. 35 ust. 1 ustawy antykryzysowej). Oznacza to, że do umów tych nie stosuje się ograniczenia zawierania maksymalnie dwóch kolejnych umów na czas określony, lecz – w myśl art. 35 ust. 2 ustawy antykryzysowej – art. 13 tej ustawy, tj. limit maksymalnie 24-miesięcznego okresu trwania umów na czas określony. Do 24-miesięcznego okresu wlicza się jednak jedynie okres trwania umowy na czas określony od dnia wejścia w życie ustawy, tj. od 22 sierpnia 2009 r. Nie wlicza się okresu wcześniejszego, tj. od zawarcia umowy do dnia wejścia w życie ustawy.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Maciej Góral

Adwokat kościelny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »