| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Przykład

Przedsiębiorstwo X zatrudniło pracownika od 1 września do 30 listopada 2009 r. na podstawie umowy o pracę na okres próbny. Następnie od 1 grudnia 2009 r. przez kolejne 24 miesiące, tj. do 30 listopada 2011 r., na umowę na czas określony. Od 1 grudnia 2011 r. firma X, chcąc dalej zatrudniać pracownika, musi zawrzeć umowę o pracę na czas nieokreślony.

W okresie od 1 grudnia 2009 r. do 30 listopada 2011 r. pracodawca może także zawierać z tym samym pracownikiem kilka umów na czas określony – tak aby zapewnić sobie większą elastyczność. W tej sytuacji firma X może zawrzeć np. jedną umowę na czas określony na 7 miesięcy (od 1 grudnia 2009 r. do 30 czerwca 2010 r.), drugą na 7 miesięcy (od 1 lipca 2010 r. do 31 stycznia 2011 r.) i trzecią na 10 miesięcy (od 1 lutego 2011 r. do 30 listopada 2011 r.). Jeśli pracodawca nadal chce zatrudniać pracownika, od 1 grudnia 2011 r. musi zawrzeć z nim umowę na czas nieokreślony.

Należy pamiętać, że strony nadal mają wybór i mogą od razu po umowie na okres próbny zawrzeć umowę na czas nieokreślony. Mogą również zdecydować się na umowę na czas nieokreślony po zakończeniu pierwszej umowy na czas określony trwającej od 1 grudnia 2009 r. do 30 czerwca 2010 r.

Umowy na zastępstwo

Nie ma wątpliwości, że do 24-miesięcznego maksymalnego okresu trwania umowy na czas określony nie wlicza się okresu zatrudnienia na podstawie umów na okres próbny. Powstaje jednak pytanie, jak należy traktować umowy na zastępstwo. Do limitu liczby dwóch kolejnych umów na czas określony nie wlicza się umów na zastępstwo (art. 251 § 3 pkt 1 k.p.). Artykuł 13 ustawy antykryzysowej limitujący nie tyle liczbę kolejnych umów na czas określony, ile okres ich trwania nie zawiera takiego wyłączenia. W literaturze podzielone są zdania na temat tego, czy umowy na zastępstwo są rodzajem umów na czas określony, czy też stanowią odrębny rodzaj umów o pracę. Przeważa jednak pogląd, że są one podtypem umów na czas określony, co oznaczałoby, że powinny być wliczane do limitowanego 24-miesięcznego okresu. Moim zdaniem, umowy te ze względu na ich odmienny cel, w jakim są zawierane, oraz sposób określenia czasu ich trwania powinny być wyłączone z 24-miesięcznego limitu. W dniu ich zawierania strony często nie wiedzą nawet, na jaki okres – do 24 miesięcy czy też na dłużej – zawierana jest umowa. Istota tych umów polega na tym, że nie są one zawierane na ściśle określony czas, lecz okres ich trwania jest elastyczny – wyznaczony przez okres usprawiedliwionej nieobecności w pracy zastępowanego pracownika. W chwili gdy nieobecność ta się zakończy albo przekształci z nieobecności usprawiedliwionej w nieusprawiedliwioną, umowa przestaje obowiązywać.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Minka .pl

oferuje ekologiczne tapety ścienne drukowane w technologii lateksowej HP

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »