| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Stosując politykę zatrudniania pracowników na podstawie kolejnych umów na czas określony, należy jednak pamiętać, że nadal, aby można było wypowiedzieć umowę na czas określony, muszą być spełnione jednocześnie 2 warunki:

  • umowa musi być zawarta na okres dłuższy niż 6 miesięcy (np. 6 miesięcy i tydzień),
  • w umowie strony muszą przewidzieć możliwość jej rozwiązania przez każdą ze stron z zachowaniem okresu wypowiedzenia (klauzula umożliwiająca wypowiedzenie umowy).

WAŻNE!

Umowy zawarte na okres krótszy lub równy 6 miesiącom nie będą mogły być wypowiadane.

Ta zasada nie obowiązuje w razie upadłości lub likwidacji pracodawcy (art. 411 § 2 k.p.) oraz w razie wypowiadania umów o pracę na czas określony przez pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników w ramach zwolnień grupowych lub indywidualnych z przyczyn niedotyczących pracowników (art. 5 ust. 7 oraz art. 10 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 7 ustawy o zwolnieniach grupowych). Przedsiębiorcy nie będą zatem mogli wypowiedzieć umów na czas określony zawartych na krócej niż 6 miesięcy lub na 6 miesięcy z przyczyn leżących po stronie pracownika, np. z powodu niskiej oceny ich pracy, nieterminowego wykonywania obowiązków służbowych itp. Możliwe będzie natomiast rozwiązanie tej umowy bez wypowiedzenia z winy pracownika, tj. w trybie dyscyplinarnym, po spełnieniu przesłanek z art. 52 k.p. oraz bez winy pracownika, w razie spełnienia warunków wskazanych w art. 53 k.p.

Umowy na czas określony dłuższe niż 24 miesiące

Zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony jest równoznaczne w skutkach prawnych z zawarciem umowy na czas nieokreślony (art. 251 § 1 k.p.). Tymczasem ustawa antykryzysowa nie udziela odpowiedzi na pytanie, jak należy traktować umowy na czas określony, które w okresie od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. zostaną zawarte przez strony na okres przekraczający 24 miesiące. Artykuł 13 ustawy antykryzysowej nie stanowi, że umowa zawarta na okres dłuższy niż 24 miesiące staje się umową na czas nieokreślony, podczas gdy art. 251 k.p. limitujący liczbę umów na czas określony wyraźnie taki skutek przewiduje. To samo dotyczy kolejnych umów na czas określony zawieranych między tymi samymi stronami, jeżeli po ich zsumowaniu przekraczają 24-miesięczny okres ich trwania (przy założeniu, że przerwy między umowami nie przekraczają 3 miesięcy). Mimo braku wskazania takiego skutku prawnego przedsiębiorcy powinni jednak liczyć się z ryzykiem sporów sądowych wszczynanych przez pracowników z żądaniem ustalenia istnienia stosunku pracy na czas nieokreślony. Należy spodziewać się, że sądy będą w takich sytuacjach wydawać wyroki na korzyść pracowników.

Umowy na okres próbny

Należy pamiętać, że ustawa antykryzysowa limituje okres zawierania umów na czas określony między tymi samymi stronami w ww. okolicznościach, lecz nie umów na okres próbny. Te ostatnie nie są zatem wliczane do 24-miesięcznego limitowanego okresu.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Rzecznik Ubezpieczonych

Rzecznik Ubezpieczonych reprezentuje interesy osób ubezpieczających, ubezpieczonych, uposażonych lub uprawnionych z umów ubezpieczenia, członków funduszy emerytalnych, uczestników pracowniczych programów emerytalnych, osób otrzymujących emeryturę kapitałową lub osób przez nie uposażonych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »