| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Opierając się na wysokości zasiłku dla bezrobotnych z 2009 r., trzeba pamiętać, że w przypadku przestoju ekonomicznego można zaspokoić wynagrodzenia pracownicze do 575 zł. Natomiast przy obniżeniu wymiaru czasu pracy częściowa rekompensata wynosi maksymalnie 402,50 zł. Najwyższym świadczeniem jest stypendium, które zawsze równa się 100% zasiłku dla bezrobotnych, tj. 575 zł.

Przykład

Pracownik F. jest objęty przestojem ekonomicznym. Z pracodawcą ma zawartą umowę o pracę w wymiarze 3/4 etatu. Otrzymuje miesięcznie równowartość minimalnego wynagrodzenia za pracę (proporcjonalnie do wymiaru etatu).

Świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na częściowe zaspokojenie wynagrodzeń pracowniczych z tytułu przestoju ekonomicznego wynosi do 575 zł, co oznacza, że przedsiębiorca wypłaca z własnego budżetu kwotę co najmniej 742 zł, aby pracownik zatrudniony na pełnym etacie otrzymał wynagrodzenie w wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę, tj. 1317 zł.

W przypadku pracownika F., zatrudnionego na 3/4 etatu, świadczenie ulega proporcjonalnemu obniżeniu do 75% zasiłku dla bezrobotnych, tj. 431,25 zł (575 zł x 3/4), przedsiębiorca przekazuje zaś ze swoich środków kwotę 556,50 zł (987,75 zł – 431,25 zł).

Łączny okres korzystania ze świadczeń przez pracowników, do których został zastosowany przestój ekonomiczny lub obniżony wymiar czasu pracy, nie może przekroczyć 6 miesięcy.

Limit 6-miesięczny odnosi się do konkretnego pracownika. W zależności od potrzeb przedsiębiorcy świadczenia są udzielane jednorazowo lub wielokrotnie do 31 grudnia 2011 r. (np. 4 razy po 1,5 miesiąca). Oznacza to, że różne grupy zawodowe wchodzące w skład załogi mogą w niejednakowym czasie otrzymywać pomoc z odmiennych tytułów.

W razie zbiegu prawa pracownika do:

  • świadczenia przyznawanego za czas przestoju ekonomicznego,
  • świadczenia z tytułu obniżenia wymiaru czasu pracy,
  • stypendium,
  • innego świadczenia dotyczącego zatrudnienia, szkolenia albo studiów podyplomowych, finansowanego ze środków publicznych

– należy się wyłącznie jedno wyższe świadczenie, a w przypadku jednakowej ich wysokości – jedno świadczenie przyznane wcześniej.

Pracownik nie otrzymuje wskazanego świadczenia w sytuacji, gdy pobiera:

  • wynagrodzenie za czas choroby określone w art. 92 k.p.,
  • zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego określony w ustawie z 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (DzU z 2005 r. nr 31, poz. 267 ze zm.) lub zasiłek z ubezpieczenia wypadkowego określony w ustawie z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (DzU z 2009 r. nr 167, poz. 1322).

W tym wypadku pierwszeństwo uzyskują świadczenia przysługujące w okresie niezdolności do pracy.

Wyjątek dotyczy pracownika, któremu przedsiębiorca w przejściowych trudnościach finansowych obniżył wymiar czasu pracy (nie dłużej niż przez 6 miesięcy i nie więcej niż do połowy etatu). Wówczas zachowuje on prawo do świadczeń z obu tytułów.

Warto zaznaczyć, że środki publiczne przeznaczone na wypłatę świadczeń dla pracowników w ramach subsydiowania zatrudnienia mogą podlegać egzekucji prowadzonej jedynie na rzecz osób, dla których zostały przekazane.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Lange

Radca Prawny

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »