| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Jeśli utrzymanie zatrudnienia u przedsiębiorcy w przejściowych trudnościach finansowych następuje przez ograniczenie czasu pracy, to pracownikowi wypłaca się:

  • świadczenie z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na częściowe zrekompensowanie obniżenia wymiaru czasu pracy, za okres nieprzekraczający 6 miesięcy, do wysokości 70% zasiłku dla bezrobotnych; wysokość tej rekompensaty jest uzależniona od stopnia pomniejszenia etatu,
  • stypendium z Funduszu Pracy w wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych, w razie podjęcia szkolenia lub studiów podyplomowych w okresie obniżonego wymiaru czasu pracy.

Przestój ekonomiczny oznacza niewykonywanie pracy u przedsiębiorcy w przejściowych trudnościach finansowych przez pracownika pozostającego w gotowości do pracy z przyczyn ekonomicznych niedotyczących pracownika. Chodzi więc o wszelkie przejściowe zaburzenia w funkcjonowaniu zakładu pracy wynikające z ograniczenia popytu na wyroby (produkty lub usługi), kiedy świadczenie pracy jest gospodarczo niecelowe; nie zaś o przerwy natury technicznej (np. awaria sprzętu) lub organizacyjnej (nieprzygotowanie stanowisk pracy) zawarte w art. 81 k.p. Do uznania gotowości pracownika konieczne jest wyrażenie przez niego woli pozostawania w dyspozycji, które musi dotrzeć do wiadomości przedsiębiorcy. Nie wymaga się, aby pracownik przebywał w firmie; może on być w innym, ustalonym przez strony miejscu, gdzie będzie oczekiwał na wezwanie do pracy. Jeśli na czas trwania przestoju podejmie on nowe zatrudnienie na podstawie stosunku pracy lub umowy cywilnoprawnej albo własną działalność zarobkową, to nie można przyjąć, że jest w gotowości do wykonywania pracy.

Pracownik ma prawo nie zgodzić się, żeby przedsiębiorca objął go przestojem ekonomicznym. Jednak powinien zdawać sobie sprawę, że może zostać rozwiązany z nim stosunek pracy. Alternatywą jest przeniesienie pracownika do innych niż umówione zadań na okres nieprzekraczający 3 miesięcy w roku kalendarzowym, jeżeli nie powoduje to obniżenia wynagrodzenia i odpowiada jego kwalifikacjom zawodowym. W razie gdy zastosowanie art. 42 § 4 k.p. nie jest możliwe, przedsiębiorcy pozostaje wypowiedzieć jednostronnie warunki pracy lub płacy.

Należy wspomnieć, że obniżony przez przedsiębiorcę w przejściowych trudnościach finansowych wymiar czasu pracy pracownika następuje jednak nie więcej niż do połowy pełnego wymiaru czasu pracy. A zatem można dowolnie zmniejszać etat do wyznaczonego ustawowo limitu wraz z proporcjonalną redukcją wysokości wynagrodzenia za pracę.

WAŻNE!

Wysokość zasiłku dla bezrobotnych stanowi podstawę ustalania świadczeń dla pracowników.

W 2009 r. podstawowy zasiłek dla bezrobotnych wynosił 575 zł. Od 1 stycznia 2010 r. jego wysokość uległa zróżnicowaniu w ten sposób, że przez pierwsze 3 miesiące osoba uzyskuje 717 zł, przez kolejne miesiące prawa do zasiłku dostaje tylko 563 zł. Zgodnie z przyjętymi zasadami subsydiowania zatrudnienia od tego roku należy brać pod uwagę treść art. 72 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w brzmieniu obowiązującym w dniu wejścia w życie omawianej ustawy antykryzysowej. Niejednoznaczność zapisu może budzić wątpliwości, czy zamiarem ustawodawcy było utrzymanie dotychczasowej kwoty zasiłku dla bezrobotnych w celu obliczenia świadczeń dla pracowników, czy też chodziło o uwzględnianie nowych wysokości tego zasiłku. Jeśli podstawą tegorocznych wyliczeń ma być obowiązująca w 2010 r. wysokość zasiłku dla bezrobotnych, to powstają kolejne pytania: czy należy przyjmować wyższą kwotę 717 zł – co jest korzystniejsze dla przedsiębiorców i pracowników, czy też niższą kwotę 563 zł – co można tłumaczyć koniecznością racjonalizacji wydatkowania środków publicznych, czy wreszcie przyjmować obie kwoty w zależności od długości pobierania świadczeń (do 3 miesięcy albo dłużej niż 3 miesiące).

W tej sprawie nie ma jednoznacznego stanowiska.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Jakubowska-Gregier

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »