| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

Ustawa antykryzysowa – poradnik dla pracodawców

W celu ułatwienia przedsiębiorcom prowadzenia działalności gospodarczej w okresie kryzysu od 22 sierpnia 2009 r. do 31 grudnia 2011 r. będzie obowiązywać ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU z 2009 r. nr 125, poz. 1035), zwana dalej ustawą antykryzysową.

Przykład

U przedsiębiorcy X są zatrudnieni: pracownik A i pracownica B.

Dziecko pracownika A urodziło się 2 lutego 1997 r. Pracownik A. będzie mógł zatem korzystać z indywidualnego rozkładu czasu pracy do 1 lutego 2011 r.

Dziecko pracownicy B urodziło się 17 marca 1998 r., 14 lat ukończy zatem 16 marca 2012 r. Pracownica B będzie jednak mogła skorzystać z indywidualnego rozkładu czasu pracy wyłącznie do 31 grudnia 2011 r., ponieważ do tego dnia będą obowiązywać przepisy ustawy antykryzysowej.

Od 1 stycznia 2012 r. możliwe będzie stosowanie indywidualnego rozkładu czasu pracy na podstawie przepisów Kodeksu pracy. Nie będzie on jednak umożliwiał traktowania pracy dwukrotnie w tej samej dobie jako „zwykłego” czasu pracy. Od 1 stycznia 2012 r. znów będą to nadgodziny wynikające z tzw. łamania doby pracowniczej.

Przepisy nie przewidują żadnego terminu na składanie przez pracownika wniosku o indywidualny rozkład czasu pracy ani okresu, do którego obowiązuje taki wniosek. Należy jednak pamiętać, że indywidualny rozkład czasu pracy na podstawie ustawy antykryzysowej może obowiązywać wyłącznie do 31 grudnia 2011 r.

Przedsiębiorca, który otrzyma wniosek pracownika o indywidualny rozkład czasu pracy, ma obowiązek uwzględnić ten wniosek, chyba że nie jest to możliwe ze względu na organizację pracy lub rodzaj pracy wykonywanej przez pracownika. Jeśli pracodawca nie uwzględnia wniosku pracownika, ma obowiązek poinformować go o tym na piśmie i podać przyczynę odmowy uwzględnienia wniosku.

Przykład

Pracownica wykonująca pracę w recepcji złożyła pracodawcy wniosek o indywidualny rozkład czasu pracy. Chciałaby pracować w niektóre dni od godz. 10.00 do 18.00, a w inne od godz. 7.30 do godz. 15.30 ze względu na to, że opiekuje się samodzielnie 4-letnim synkiem. Pracodawca odmówił jednak pracownicy udzielenia zgody na taki rozkład czasu pracy ze względu na to, że wszyscy pracownicy firmy pracują od godz. 9.00 do 17.00. Nie jest zatem możliwe, aby recepcjonistka w tej firmie wykonywała pracę w tak odmiennych godzinach od pozostałych pracowników. Jej rolą jest przyjmowanie korespondencji oraz kierowanie gości, w tym również dostawców usług na spotkania. Pracodawca może ze względu na rodzaj pracy wykonywanej przez pracownicę oraz organizację tej pracy odmówić pracownicy zgody na indywidualny rozkład czasu pracy. Musi jednak powiadomić pracownicę na piśmie o tej odmowie oraz o przyczynie odmowy.

Subsydiowanie zatrudnienia

W zakresie subsydiowania zatrudnienia ustawa ma zastosowanie wyłącznie do przedsiębiorców w rozumieniu art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, którzy spełniają łącznie warunki wskazane w art. 3 ustawy antykryzysowej.

Pierwszym z warunków jest wykazanie, że u przedsiębiorcy wystąpił spadek obrotów gospodarczych, rozumianych jako sprzedaż, nie mniej jednak niż o 25%, liczony w ujęciu ilościowym lub wartościowym w ciągu 3 kolejnych miesięcy po 1 lipca 2008 r. w porównaniu do tych samych 3 miesięcy w okresie od 1 lipca 2007 r. do 30 czerwca 2008 r.

Przedsiębiorca nie może też mieć zaległości w regulowaniu zobowiązań podatkowych, składek na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy, z wyjątkiem przypadku, gdy:

  • zadłużony pracodawca zawarł porozumienie w sprawie spłaty zadłużenia i terminowo opłaca raty lub korzysta z odroczenia terminu płatności albo
  • zaleganie w regulowaniu składek na wymienione wyżej ubezpieczenia oraz fundusze powstało za okres rozliczeniowy po 1 lipca 2008 r., a program naprawczy przewiduje pełną spłatę tych zobowiązań.

Przedsiębiorca starający się o wsparcie nie może także spełniać przesłanek do ogłoszenia upadłości, o których mowa w art. 11–13 ustawy z 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe i naprawcze (tj. wykonują swoje wymagalne zobowiązania pieniężne albo zadłużenie nie przekracza wartości ich majątku).

Ponadto przedsiębiorca ubiegający się o wsparcie powinien spełniać jeszcze następujące warunki:

  • w dniu 1 lipca 2008 r. nie mógł znajdować się w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu regulacji UE (Komunikat Komisji – Wytyczne wspólnotowe dotyczące pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw oraz art. 1 ust. 7 rozporządzenia Komisji WE nr 800/2008 z 6 sierpnia 2008 r. uznające niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu – ogólne rozporządzenie w sprawie wyłączeń blokowych),
  • opracował program naprawczy, uprawdopodobniający poprawę kondycji finansowej przedsiębiorcy, sporządzony na rok liczony od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku,
  • nie otrzymał pomocy publicznej na wyposażenie lub doposażenie stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego ze środków Funduszu Pracy, zgodnie z umową o refundację zawartą na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy po 1 lutego 2009 r., albo otrzymał tę pomoc, ale od wydania decyzji w powyższej sprawie upłynęło co najmniej 12 miesięcy.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Paweł Zemła

Dyrektor ds. rozwoju Equity Investments S.A. Ekspert w dziedzinie usług profesjonalnych i outsourcingu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »