| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Zwolnienia od pracy

Zwolnienia od pracy

Pracownik, zawierając umowę o pracę, zobowiązuje się do pozostawania w dyspozycji pracodawcy w określonym miejscu i czasie. Pracodawca natomiast ma obowiązek zorganizować pracownikowi pracę oraz wypłacić za nią umówione wynagrodzenie. Czas, przez jaki pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w poszczególnych dniach i godzinach, powinien być określony w wewnętrznych aktach prawnych ustalających systemy i rozkłady czasu pracy oraz okres rozliczeniowy czasu pracy obowiązujące u danego pracodawcy. Na ogół jest to regulamin pracy, układ zbiorowy pracy lub obwieszczenie. Zdarzają się jednak sytuacje, w których pracownik nieobecny w ustalonym miejscu i czasie nie poniesie konsekwencji swojej nieobecności.

ZWOLNIENIA BEZ ZACHOWANIA PRAWA DO WYNAGRODZENIA

Rozporządzenie z 15 maja 1996 r. przewiduje także zwolnienia od pracy, za które pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia. Nie oznacza to jednak, że pracownik nie otrzymuje za te zwolnienia żadnej rekompensaty. Najczęściej odrębne przepisy przewidują dla pracownika możliwość jej uzyskania za utracone z tytułu korzystania ze zwolnienia od pracy wynagrodzenie od podmiotu, który spowodował konieczność zwolnienia od pracy pracownika. Pracodawca zobowiązany jest do wydania pracownikowi korzystającemu z wymienionych zwolnień od pracy zaświadczenia określającego wysokość utraconego wynagrodzenia za czas tych zwolnień w celu uzyskania przez niego od właściwego organu rekompensaty pieniężnej z tego tytułu, w wysokości i na warunkach określonych w odrębnych przepisach. Jeżeli jednak u pracodawcy obowiązujące przepisy (układ zbiorowy pracy, regulamin pracy itp.) przewidują zachowanie prawa do wynagrodzenia za czas tych zwolnień od pracy, wówczas jest on zwolniony z obowiązku wydania takiego zaświadczenia.

Wezwanie organu właściwego w zakresie powszechnego obowiązku obrony

Zwolnienie z tytułu wykonania obowiązku osobistego stawiennictwa na wezwanie organu właściwego w zakresie powszechnego obowiązku obrony to zwolnienie, które przysługuje na czas niezbędny w celu załatwienia sprawy będącej przedmiotem wezwania. W tym przypadku może mieć zastosowanie art. 52 ust. 1 ustawy z 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (DzU z 2004 r. nr 241, poz. 2416 ze zm.), który przewiduje obowiązek pracownika podlegającego powszechnemu obowiązkowi obrony do stawienia się na wezwanie organu właściwego w sprawach wojskowych oraz do poddania się badaniom lekarskim.

Wymieniona ustawa przewiduje, że za czas nieobecności w związku z wykonaniem wskazanych obowiązków pracownikowi, który nie otrzymał od pracodawcy za ten czas wynagrodzenia, przysługuje na jego żądanie zryczałtowana rekompensata za utracone zarobki za każdy dzień w wysokości 1/30 minimalnego wynagrodzenia ustalanego na podstawie przepisów ustawy z 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (DzU nr 200, poz. 1679 ze zm.).

Rekompensatę wypłaca organ wzywający pracownika na podstawie zaświadczenia wydanego przez pracodawcę.

Zasady wzywania określa rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 18 marca 2004 r. w sprawie wzywania osób podlegających powszechnemu obowiązkowi obrony przez organy wojskowe (DzU nr 50, poz. 484 ze zm.).

Osoba podlegająca powszechnemu obowiązkowi obrony jest zobowiązana do osobistego stawienia się na wezwanie wojskowego komendanta uzupełnień w przypadkach:

  • powołania do czynnej służby wojskowej lub służby w obronie cywilnej,
  • wręczenia lub wycofania karty skierowania do pełnienia służby w formacjach uzbrojonych niewchodzących w skład Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej,
  • wręczania, wycofania lub zmiany karty mobilizacyjnej,
  • nadania, uchylenia lub unieważnienia przydziału mobilizacyjnego,
  • nadania, uchylenia lub unieważnienia pracowniczego przydziału mobilizacyjnego,
  • nadania, uchylenia lub unieważnienia przydziału organizacyjno-mobilizacyjnego,
  • skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, w tym na specjalistyczne badania lekarskie,
  • założenia lub uzupełnienia ewidencji wojskowej,
  • przeniesienia do rezerwy,
  • odebrania, wymiany lub wydania nowej książeczki wojskowej,
  • uregulowania stosunku do powszechnego obowiązku obrony,
  • mianowania na wyższy stopień wojskowy oraz wręczania odznaczeń.

Jeżeli jest wzywana większa liczba pracowników zatrudnionych u jednego pracodawcy, wówczas wojskowy komendant uzupełnień, za zgodą pracodawcy, dokonuje czynności będących powodem wezwania w siedzibie tego pracodawcy lub innym wskazanym przez niego miejscu, co może znacząco ograniczyć zakres czasowy udzielanych zwolnień od pracy.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Łukasz Ciołko

Ekspert Prawny Salomon Finance

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »