| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Terminy w prawie pracy i w umowach cywilnoprawnych

Terminy w prawie pracy i w umowach cywilnoprawnych

W Kodeksie pracy i innych przepisach regulujących stosunek pracy znajduje się wiele obowiązków, które należy wykonać w określonym czasie, i uprawnień, które przysługują zarówno pracownikowi, jak i pracodawcy przez wyznaczony okres. Aby prawidłowo wykonywać swoje obowiązki lub korzystać z uprawnień, należy wiedzieć, jak liczyć takie terminy i okresy.

Pracodawca powinien mieć możliwość sprawdzenia i weryfikacji uzyskanych informacji o zachowaniu się pracownika. Termin określony w art. 52 § 2 k.p. rozpoczyna wówczas bieg od zakończenia wewnętrznego postępowania sprawdzającego uzyskane przez pracodawcę wiadomości o niewłaściwym postępowaniu pracownika (wyrok SN z 26 marca 1998 r., I PKN 5/98, OSNAP 1999/6/201).

Przykład

16 kwietnia br. pracownik stawił się do pracy pod wpływem alkoholu. Sporządzono protokół stwierdzający stan nietrzeźwości, pobrana została od niego krew do analizy oraz przeprowadzono dochodzenie służbowe. Wynik badania krwi na zawartość alkoholu wraz z materiałem dochodzenia służbowego pracodawca otrzymał dopiero 30 kwietnia. W powyższej sytuacji termin jednego miesiąca, o którym mowa w art. 52 § 2 k.p., należy liczyć od 30 kwietnia, ponieważ pracodawca w tym dniu uzyskał pełną informację co do zaistniałego zdarzenia.

Termin do złożenia oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia rozpoczyna bieg od zawiadomienia o przyczynie uzasadniającej to rozwiązanie osoby lub organu zarządzającego zakładem w imieniu pracodawcy lub innej wyznaczonej osoby upoważnionej do dokonywania w imieniu pracodawcy czynności prawnych z zakresu prawa pracy (wyroki SN: z 21 października 1999 r., I PKN 329/99, OSNAP 2001/5/159; z 17 grudnia 1997 r., I PKN 432/97, OSNAP 1998/21/625).

Termin liczy się od zawiadomienia jedynie tej osoby (organu), która dowiedziała się jako pierwsza o okoliczności uzasadniającej zwolnienie. Od tej pory „otwiera się” termin miesięczny do niezwłocznego rozwiązania umowy o pracę, który nie powtarza się, gdyby ta osoba nie zdążyła rozwiązać umowy o pracę we wskazanym terminie. Z tego względu, jeżeli do rozwiązania umowy o pracę uprawniony jest organ zarządzający jednostką organizacyjną będącą pracodawcą (np. zarząd spółki) i osoba wchodząca w skład tego organu dowiedziała się o zachowaniu pracownika uzasadniającym rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia, to zmiany w składzie osobowym tego organu nie mogą powodować rozpoczęcia na nowo biegu terminu wynikającego z art. 52 § 2 k.p. (wyroki SN: z 5 lipca 2002 r., I PKN 389/01, OSNP 2004/8/135; z 7 grudnia 1999 r., I PKN 431/99, OSNAP 2001/9/300).

Należy pamiętać, że termin wynikający z art. 52 § 2 k.p. liczy się do rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia, czyli do daty dojścia oświadczenia woli do adresata w sposób umożliwiający mu realne zapoznanie się z jego treścią – art. 61 k.c. w zw. z art. 300 k.p. (uchwała SN z 6 października 1998 r., III ZP 31/98, OSNP 1999/3/80).

Przy badaniu, czy pracodawca uzyskał wiadomość, należy zwrócić szczególną uwagę na sytuację, gdy pracownik wykonuje pracę w niesamodzielnym zakładzie pracy, np. filia, oddział, rejon, i pracodawcą jest „centrala”, czyli umowę o pracę zawiera się i rozwiązuje z osobą lub organem z „centrali”. Wówczas miesięczny termin liczy się od momentu, w którym o zachowaniu pracownika dowiaduje się osoba lub organ uprawniony do rozwiązania umowy o pracę, czyli osoba lub organ z „centrali” (por. cyt. wyżej wyrok SN z 17 grudnia 1997 r., I PKN 432/97, OSNP 1998/21/625).

W przypadku ciągłego naruszania obowiązków pracowniczych termin wynikający z art. 52 § 2 k.p. rozpoczyna bieg od ostatniego ze zdarzeń składających się na to zachowanie (wyrok SN z 19 grudnia 1997 r., I PKN 443/97, OSNAP 1998/21/631).

Podobnie jest, gdy okoliczności uzasadniające rozwiązanie umowy o pracę w trybie art. 52 k.p. wystąpiły w kilku kolejnych dniach. Wtedy termin wynikający z art. 52 § 2 k.p. rozpoczyna bieg od momentu dowiedzenia się przez pracodawcę o ostatniej z tych okoliczności (wyrok SN z 11 czerwca 1997 r., I PKN 202/97, OSNAP 1998/10/297).

Niezachowanie przez pracodawcę terminu wynikającego z art. 52 § 2 k.p. skutkuje jego przegraną w sądzie pracy i – w zależności od okoliczności sprawy – przywróceniem pracownika do pracy albo przyznaniem mu odszkodowania. Wyjątkowo sąd może uznać, że przywrócenie pracownika do pracy jest niecelowe ze względu na sprzeczność z zasadami współżycia społecznego (art. 8 k.p.).

Jednak rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z rażącym naruszeniem wskazanego wyżej miesięcznego terminu uzyskania informacji (np. gdy rozwiązanie dyscyplinarne umowy nastąpiło po około roku od powzięcia wiadomości przez uprawnione osoby) wyklucza stwierdzenie, że żądanie przywrócenia do pracy jest sprzeczne z art. 8 k.p. (wyrok SN z 2 października 2003 r., I PK 427/02, OSNP 2004/19/330).

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

iMoto portal zmotoryzowanych

iMoto to nowe rozwiązanie w sferze internetowej, które łączy w sobie szereg funkcji przydatnych dla właścicieli samochodów i motocykli.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »