| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Odprawy i odszkodowania w prawie pracy

Odprawy i odszkodowania w prawie pracy

Ogólnie obowiązujące przepisy prawa pracy przewidują trzy podstawowe odprawy związane ze stosunkiem pracy: odprawę emerytalno-rentową, która wypłacana jest wówczas, gdy stosunek pracy ustaje w związku z przejściem pracownika na emeryturę lub rentę, odprawę pośmiertną, którą otrzymują uprawnieni członkowie rodziny pracownika w razie jego śmierci, oraz „odprawę ekonomiczną” wypłacaną przez pracodawców zatrudniających co najmniej 20 pracowników na podstawie ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (DzU nr 90, poz. 844 ze zm.). Odprawa ta przysługuje wówczas, gdy stosunek pracy został rozwiązany na skutek wypowiedzenia złożonego przez pracodawcę lub na mocy porozumienia stron, z przyczyn niedotyczących pracowników.

• Wysokość odszkodowania

Pracownikowi, którego dobra osobiste są zagrożone bezprawnym działaniem, przysługuje roszczenie o zaniechanie tego działania. Natomiast pracownik, którego dobro osobiste zostało naruszone, może żądać od osoby, która dopuściła się naruszenia, aby dopełniła czynności potrzebnych do usunięcia jego skutków, w szczególności, żeby złożyła oświadczenie odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie (np. przeproszenie, sprostowanie), a także pieniężnego zadośćuczynienia lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny, a w przypadku gdy wskutek naruszenia dobra osobistego pracownik poniósł szkodę majątkową, może żądać jej naprawienia na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.

Przykład

Pracownik znalazł lepszą pracę. Złożył wypowiedzenie w firmie A. Pomyślnie przeszedł etap rekrutacji w firmie B. Obiecano mu umowę na okres próbny. Tuż przed jej zawarciem kadrowa z firmy B skontaktowała się z firmą A, aby zapytać o opinię nt. pracownika. Z firmy A uzyskała informację o „złej renomie” pracownika. W związku z powyższym firma B nie zatrudniła go. Pracownik w pozwie zażądał odszkodowania w wysokości utraconych zarobków obiecanych w firmie B oraz nakazania zaniechania udzielania nieprawdziwych opinii.

Ani przepisy Kodeksu pracy, ani przepisy Kodeksu cywilnego nie określają żadnych kryteriów, które należy uwzględnić przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia pieniężnego. Sąd Najwyższy w wyroku z 24 stycznia 2008 r. (I CSK 319/07, M. Prawn. 2008/4/172) uznał, że wysokość kwoty zadośćuczynienia jest zależna od stopnia naruszenia określonego dobra. Natomiast gdy chodzi o wysokość odszkodowania, w sytuacji gdy bezprawne działanie naraziło pracownika na szkodę majątkową, przepis art. 24 § 2 k.c. odsyła w tym zakresie do ogólnych zasad Kodeksu cywilnego. Oznacza to, że pracodawca ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego wynikła szkoda.

reklama

Autorzy:

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Anna Gąsecka

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »