| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Poradniki > Ocena ryzyka musi uwzględniać indywidualne cechy pracownika

Ocena ryzyka musi uwzględniać indywidualne cechy pracownika

Pracodawca powinien zapewnić bezpieczeństwo i ochronę zdrowia podwładnym w miejscu wykonywania pracy. Dlatego jego obowiązkiem jest przeprowadzenie oceny ryzyka zawodowego poszczególnych stanowisk pracy. Dokonując jej na określonym stanowisku, należy przeprowadzić najpierw oceny cząstkowe. Trzeba określić ryzyko dla zdrowia lub bezpieczeństwa, jakie stwarzają czynniki występujące przy wykonywaniu pracy. Ponadto pracodawca jest również zobowiązany udokumentować przeprowadzone czynności, tworząc kartę oceny ryzyka zawodowego pracownika. Z wykonaniem powyższych zadań może mieć wiele problemów.

Substancje w powietrzu

Pracodawcy mogą też bardziej szczegółowo oszacować ryzyko zawodowe związane z danym zagrożeniem, np. spowodowane obecnością substancji chemicznych w powietrzu. Dla przykładu dokonamy oszacowania ryzyka zawodowego ze względu na obecność tlenku węgla (czadu) w miejscu pracy.

Pierwszym etapem takiej oceny będzie dokonanie pomiarów stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia pracownika. W tym celu pracodawca powinien zgłosić się do Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Na jego wniosek PIS dokonuje pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia pracowników na danym stanowisku i przekazuje mu wyniki takich badań.

W przypadku sprawdzania poziomu tlenku węgla inspekcja dokona pomiaru średniej wartości stężenia w powietrzu w ciągu zmiany roboczej (8 godz.) oraz średniej wartości najwyższego stężenia chwilowego (występującego w środowisku pracy nie dłużej niż 15 minut i nie częściej niż dwa razy w czasie zmiany roboczej, w odstępie czasu nie krótszym niż godzina). Przyjmijmy, że pierwszy z wymienionych pomiarów wyniósł 12 mg/m sześc. amoniaku w czasie zmiany roboczej, a drugi - 72 mg/m sześc.

Najwyższe stężenia

Pracodawca musi określić, czy ryzyko zawodowe związane z pracą na danym stanowisku jest duże, średnie lub małe. W tym celu musi on porównać wyniki badań przeprowadzonych przez PIS z wartościami najwyższych dopuszczalnych stężeń (średniej i chwilowej) zawartymi w rozporządzeniu ministra pracy i polityki społecznej z 29 listopada 2002 r. w sprawie dopuszczalnych stężeń i natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy.

Wynika z niego, że najwyższe dopuszczalne stężenie (NDS) tlenku wegla, czyli średnia wartość stężenia w trakcie zmiany roboczej, która nie powinna spowodować ujemnych zmian w jego stanie zdrowia oraz jego przyszłych pokoleń wynosi 23 mg/m sześc. Z kolei najwyższe dopuszczalne stężenie chwilowe wynosi 117 mg/m sześc.

Ryzyko zawodowe będzie duże, jeśli średnie stężenie w ciągu zmiany roboczej lub średnie stężenie chwilowe jest wyższe od odpowiednio: najwyższego dopuszczalnego stężenia oraz najwyższego dopuszczalnego stężenia chwilowego. W podanym przykładzie pomiary tlenku węgla wskazały, że stężenia te są niższe. W takim przypadku pracodawca wyklucza ryzyko zawodowe duże i może przystąpić do określenia, czy jest ono średnie lub małe.

Jeżeli średnie stężenie w ciągu zmiany roboczej i średnie stężenie chwilowe nie jest mniejsze od połowy najwyższych dopuszczalnych stężeń średnich i chwilowych, wówczas ryzyko zawodowe pracy na danym stanowisku należy określić jako średnie. Jeśli zaś stężenia te są mniejsze od połowy najwyższych dopuszczalnych norm, wówczas ryzyko to będzie małe.

W podanym przykładzie średnie stężenie tlenku węgla w trakcie zmiany roboczej (12 mg/m sześc.) jest większe od połowy najwyższego dopuszczalnego stężenia. Z kolei stężenie chwilowe jest wyższe od połowy najwyższego dopuszczalnego stężenia chwilowego. Ze względu na stężenie tlenku węgla w powietrzu pracodawca powinien więc określić ryzyko zawodowe pracy na tym stanowisku jako średnie.

Lista kontrolna zagrożeń
Ustalenie stopnia ryzyka zawodowego
Indywidualna ocena

Przytoczony przykład oszacowania ryzyka zawodowego ma jedynie przykładowy charakter. Rzadko bowiem zdarza się, że na danym stanowisku pracy występuje zagrożenie tylko jednym czynnikiem, np. chemicznym czy hałasem. W przypadku gdy takich zagrożeń jest więcej, pracodawca powinien dokonać oceny każdego z nich, przeanalizować je oraz zsumować wyniki. Dopiero wtedy może przeprowadzić łączną ocenę zagrożeń i określić ryzyko zawodowe dla danego stanowiska pracy.

Dodatkowo pracodawcy powinni pamiętać, że takie samo stanowisko pracy, ale w dwóch różnych zakładach, lub nawet w innej części tego samego obiektu, wymaga odrębnej oceny ryzyka. Środowisko pracy zależy przecież od wielu czynników, które jak np. hałas, są bardzo zmienne.

Choć pracodawca ocenia ryzyko zawodowe związane z pracą na danym stanowisku, to jednak w trakcie oceny musi też brać pod uwagę kwalifikacje, stan zdrowia czy też wiek osoby, która będzie wykonywać pracę. W szczególności powinien inaczej oszacować ryzyko dla konkretnych grup pracowników, takich jak np. młodociani czy kobiety w ciąży lub w okresie karmienia. Tych pracowników obowiązują inne dopuszczalne wartości stężeń lub natężeń czynników szkodliwych dla zdrowia. Nie mogą oni także pracować w warunkach narażenia na określoną substancję chemiczną. W niektórych sytuacjach ryzyko zawodowe ich stanowiska pracy należy określać zawsze jako duże (niezależnie od wartości wyznaczonej po przeprowadzeniu oceny).

W ocenie ryzyka zawodowego należy uwzględnić uwagi pracowników odnośnie do zagrożeń występujących na ich stanowiskach pracy, a także płeć, wiek oraz stan zdrowia pracowników, dla których jest ona przeprowadzana.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Soneta sp. z o.o.

Firma Soneta sp. z o.o. jest polskim producentem oprogramowania do zarządzania i księgowości – enova365.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »