| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Umowy cywilnoprawne > Kiedy umowa cywilnoprawna może być uznana za umowę o pracę

Kiedy umowa cywilnoprawna może być uznana za umowę o pracę

W ostatnim czasie szczególnie widoczna jest tendencja do zatrudniania pracowników na podstawie umów cywilnoprawnych. Jeżeli nieprawidłowo zastępują one umowy o pracę, mogą być zakwestionowane przed sądem pracy. Ustalenie, czy w danym przypadku jest to umowa o pracę czy umowa cywilna, stwarza nadal wiele problemów. Potwierdza to orzecznictwo Sądu Najwyższego.

Apelacja pozwanej została oddalona przez sąd okręgowy, który podzielił w całości ustalenia faktyczne sądu rejonowego i ich ocenę prawną.

Sąd Najwyższy w wyniku skargi kasacyjnej pozwanej uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę sądowi okręgowemu do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego, wskazując, że powódki mogły zupełnie dowolnie dysponować czasem swojej pracy albo mogły także wzajemnie się zastępować, co jest obce dla stosunku pracy.

Wnioski dla pracodawcy

Zaprezentowany przez Sąd Najwyższy w powołanym wyroku pogląd może budzić wątpliwości. Dość rygorystycznie oceniono w nim kwestie podporządkowania pracownika (w tym wypadku jego braku) przejawiającego się w konieczności wykonywania pracy w ściśle określonych godzinach. Prawo pracy nie zawsze wymaga, aby godziny wykonywania pracy przez poszczególnych pracowników były sztywno wyznaczone przez pracodawcę. Możliwe było w tej sprawie odpowiednie zastosowanie przepisów o zadaniowym czasie pracy (art. 140 k.p.), z uwzględnieniem wynikającego z umów o pracę obowiązku należytego współdziałania obu pracowników. Treść łączących strony stosunków prawnych nie zawierała wprawdzie ścisłego określenia czasu pracy poszczególnych powódek, ale pozwana wskazała im precyzyjnie zadania do wykonania w postaci obsługi części przychodni w wyznaczonych godzinach. Sąd Najwyższy uznał jednak inaczej, wskazując, że taka konstrukcja łączących strony stosunków prawnych nie odpowiada treści umowy o pracę, a jest właściwa dla kontraktu cywilnoprawnego. Istotną kwestią jest to, aby przedsiębiorca poinformował osoby, z którymi chce zawrzeć umowy cywilne o różnicach między takimi umowami a umowami o pracę oraz o skutkach prawnych związanych z każdą z tych umów. Pozwoli to na powołanie się na argument całkowitej świadomości co do treści i skutków prawnych zawartej umowy cywilnej. Pogląd zaprezentowany przez Sąd Najwyższy wskazuje na możliwość wykorzystania przez przedsiębiorcę umów cywilnych (zlecenia) zawieranych z kilkoma osobami w celu zapewnienia funkcjonowania określonej placówki (np. filia, oddział) w określonych ramach czasowych (godzinach otwarcia tej placówki). Warunkiem do tego jest jednak przyznanie tym osobom swobody w ustalaniu dni i godzin ich pracy oraz dopuszczaniu możliwości wzajemnych zastępstw (dodatkowo przy braku podporządkowania poleceniom służbowym przełożonego, możliwość zastąpienia pracownika osobą trzecią, ustalanie harmonogramu czasu pracy bezpośrednio przez samych usługodawców).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Samorządowy Serwis Prawny

Serwis Kancelarii Ślązak, Zapiór i Wspólnicy dla jednostek samorządu terytorialnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »