| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Umowy cywilnoprawne > Jak zawrzeć umowę o pracę nakładczą

Jak zawrzeć umowę o pracę nakładczą

Umowa o pracę nakładczą ma charakter umowy cywilnoprawnej, a zarazem stronom tej umowy przyznano uprawnienia i nałożono na nie obowiązki typowe dla stosunku pracy. Osobie wykonującej taką pracę należy się urlop czy wynagrodzenie także za czas choroby. Pracodawca z kolei może zmniejszyć wypłatę lub jej nawet pozbawić, jeśli produkty czy usługi zostaną wykonane wadliwe.

Zasady wynagradzania wykonawców

Nakładca wynagradza wykonawcę za wykonaną pracę. Przy wynagradzaniu bierze pod uwagę:

  • wskaźniki jednostkowe wynikające z umowy,
  • inne składniki wynagrodzenia i świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom zatrudnionym u nakładcy, jeżeli prawo do tych należności zostało ustalone w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania albo umowie – np. świadczenia socjalne,
  • normy pracy, jeśli zostały ustanowione w regulaminie bądź w umowie – są to mierniki jej nakładu, wydajności, jakości, ustalane z uwzględnieniem poziomu techniki i organizacji pracy.

Za źle wykonaną pracę, przez co dane produkty czy usługi miały wady, można nie wypłacić wynagrodzenia. Gdy na skutek wadliwie wykonywanej pracy obniżyła się ich jakość, wtedy nakładca może odpowiednio zmniejszyć wynagrodzenie.

Wykonawca zachowuje prawo do wynagrodzenia w czasie choroby. Zasady wypłaty są takie same jak w przypadku zwolnień lekarskich osób, których łączą z pracodawcami umowy o pracę – a zatem nie mniej niż 80% wynagrodzenia za czas choroby trwającej do 33 dni w roku (14 dni w przypadku wykonawcy w wieku 50 lat i więcej), a potem przysługuje im zasiłek chorobowy. Prawo do wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy potwierdził także Sąd Najwyższy (wyrok z 14 kwietnia 2000 r., sygn. akt II UKN 507/99, OSNP 2001/20/624).

Rozwiązanie umowy

Umowę o pracę nakładczą można rozwiązać za porozumieniem. Jeśli natomiast pracodawca (albo wykonawca) będzie chciał ją wypowiedzieć, musi się trzymać określonych zasad. Umowę na okres próbny może on rozwiązać za dwutygodniowym wypowiedzeniem, a na czas nieokreślony – za jednomiesięcznym. W tym drugim przypadku okres wypowiedzenia kończy się ostatniego dnia miesiąca kalendarzowego.

Pracodawca musi wydać chałupnikowi świadectwo pracy

Bez wypowiedzenia natomiast można rozwiązać umowę, gdy np.: wykonawca dopuścił się ciężkiego naruszenia przez niego obowiązków wynikających z umowy, a szczególnie wadliwie wykonał powierzoną mu pracę; nie przestrzegał zasad bhp; nie rozliczył się w ustalonych terminach z pobranych surowców lub materiałów; przez trzy miesiące nie wykonywał bez uzasadnionych przyczyn pracy w ilości umówionej.

Podstawa prawna

  • Art. 82, 83, 92, 114–127, 154, 155, 211 i 303 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94; ost. zm. Dz.U. z 2011 r. nr 36, poz. 181.
  • § 1–4, 6, 10, 12, 12a, 14, 21, 22 i 27 rozporządzenia Rady Ministrów z 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą – Dz.U. z 1976 r. nr 3, poz. 19; ost. zm. Dz.U. z 1996 r. nr 60, poz. 280.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

GP People sp. z o.o. sp.K.

Agencja Pracy Tymczasowej i Doradztwa Personalnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »