| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Telepraca > Telepraca a praca nakładcza

Telepraca a praca nakładcza

Telepraca jest uregulowaną w Kodeksie pracy szczególną formą zatrudnienia, funkcjonującą stosunkowo od niedawna. Praca nakładcza zaś, uregulowana została poza Kodeksem. Jakie są różnice pomiędzy telepracą a pracą nakładczą?

Praca nakładcza, nazywana potocznie chałupnictwem, jest formą zatrudnienia znacznie starszą od telepracy, która w polskim porządku prawnym funkcjonuje od 2007 roku. Wraz z wprowadzeniem do Kodeksu pracy telepracy (pracy zdalnej) powstało pytanie, czy angaże chałupników należy zastąpić umową o pracę w formie pracy zdalnej. Jest to spowodowane faktem, iż zatrudnienie na podstawie umowy o pracę zdalną do złudzenia przypomina stosunek pracy. Mimo wielu podobieństw, telepraca i praca nakładcza to dwie odrębne formy zatrudnienia. Telepraca została uregulowana w Kodeksie pracy, zaś praca nakładcza w rozporządzeniu Rady Ministrów z 31 grudnia 1975 r. w sprawie uprawnień pracowniczych osób wykonujących pracę nakładczą.

Zobacz także: Obowiązki telepracownika i pracodawcy związane z pracą w formie telepracy

Telepraca jest regulowaną na mocy Kodeksu pracy formą zatrudnienia, polegająca na świadczeniu pracy regularnie poza zakładem pracy z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. To strony stosunku pracy uzgadniają omawiana formę pracy. Telepraca nakłada na pracodawcę obowiązek dostarczenia pracownikowi sprzętu niezbędnego do wykonywania przez niego pracy, zapewnienia pomocy technicznej oraz szkoleń. W związku z faktem, iż telepraca jest regulowana przez Kodeks pracy, zastosowanie do niej mają przepisy kodeksu pracy, które regulują klasyczny stosunek pracy z pewnymi wyjątkami w zakresie bhp.

Umowa o pracę nakładczą powinna być sporządzona na piśmie. Jej stronami są wykonawca, czyli osoba wykonująca prace nakładczą oraz pracodawca, zwany nakładcą. Praca nakładcza jest formą pracy zdecydowanie bardziej elastyczną od pracy wykonywanej na podstawie umowy o pracę, w tym również od telepracy. Wykonawca bowiem sam organizuje sobie czas pracy, zaś jego wymiar i rozkład nie podlegają kontroli ze strony nakładcy. Co więcej, nakładca nie musi świadczyć pracy osobiście. W praktyce, praca chałupnicza jest wykonywana często przez domowników właściwego wykonawcy. Jest to najbardziej znacząca cecha pracy nakładczej, odróżniająca ją od telepracy. Chałupnictwo jest dogodną formą świadczenia pracy z punktu widzenia możliwości łączenia życia zawodowego z prywatnym. Swoiste wymieszanie elementów zatrudnienia pracowniczego i niepracowniczego sprawia, iż umowa ta postrzegana jest jako umowa pośrednia pomiędzy umową cywilnoprawną a umową o pracę. Jak stwierdził Sąd Najwyższy jednak, w wyroku z dnia 9 stycznia 2008 roku, w sprawie o sygnaturze III UK 2007, fakt wprowadzenia przez Rozporządzenie Ministrów do umowy o pracę nakładczą szeregu uprawnień pracowniczych, nie przekreśla cywilnoprawnego charakteru tejże umowy.

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Czarnecki

Dyrektor Ds. Sprzedaży Korporacyjnej Masterlease Polska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »