| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Praca tymczasowa > Najważniejsze zmiany w zatrudnianiu pracowników tymczasowych

Najważniejsze zmiany w zatrudnianiu pracowników tymczasowych

Zmiany w ustawie o zatrudnianiu pracowników tymczasowych obejmują m.in. ochronę pracownic ciąży, których umowa ma przedłużyć się do dnia porodu, a także określenie maksymalnego okresu wykonywania pracy tymczasowej przez pracownika na rzecz danego pracodawcy użytkownika niezależnie od tego czy jest on kierowany do pracy przez jedną czy kilka agencji.

Podniesienie standardów pracy tymczasowej, warunków zatrudnienia takich pracowników i zwiększenie bezpieczeństwa prawnego pracodawców korzystających z usług agencji. Taki jest cel projektu nowelizacji ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych, który został przygotowany przez Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Przewiduje on lepszą ochronę pracownic w ciąży, których umowa przedłużałaby się do dnia porodu.

Wprowadza również lepsze regulacje, które mają uniemożliwić omijanie limitu pracy tymczasowej w jednym przedsiębiorstwie. Nowe przepisy z pewnymi wyjątkami mają wejść w życie trzy miesiące od ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. ©?

Polecamy: Jak najkorzystniej zatrudnić pracownika sezonowego po zmianach przepisów (PDF)

Tak jest

Tak będzie

Efekt

Zabronione jest powierzanie pracownikowi tymczasowemu wykonywania na rzecz pracodawcy pracy na stanowisku, na którym w okresie ostatnich trzech miesięcy była zatrudniona osoba, z którą został rozwiązany stosunek pracy z przyczyn od niej niezależnych.

Będzie obowiązywał zakaz zatrudnienia pracownika tymczasowego na miejsce osoby zwolnionej w ciągu ostatnich trzech miesięcy od rozwiązania z nią umowy, ale ograniczenie to nie będzie dotyczyło stanowiska, tylko rodzaju pracy. Istotą ustawy jest bowiem zakaz powierzania osobie zatrudnionej tymczasowo tego samego rodzaju pracy, jaką wykonywał pracownik wcześniej zwolniony z przyczyn nieleżących po jego stronie.

Taka zmiana powinna ułatwić inspektorom Państwowej Inspekcji Pracy prowadzenie działań kontrolnych w zakresie naruszania zakazów powierzania pracy tymczasowej.

Ocenie inspektora będzie zatem podlegać rodzaj pracy, która ma być powierzona pracownikowi tymczasowemu, nie zaś stanowisko zajmowane przez wcześniej zwolnionego pracownika.

W okresie obejmującym 36 kolejnych miesięcy agencja zatrudniająca pracownika tymczasowego może skierować go do wykonywania pracy na rzecz jednego pracodawcy użytkownika przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy. Zatem wystarczy, że po upływie tego terminu firma zatrudni go ponownie za pośrednictwem innej agencji, aby mógł nadal pracować.

Agencja będzie mogła skierować pracownika do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz jednego pracodawcy przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie obejmującym 36 kolejnych. Z kolei pracodawca będzie mógł korzystać z pracy tego samego pracownika tymczasowego również przez okres nieprzekraczający łącznie 18 miesięcy w okresie kolejnych 36.

Celem tej regulacji jest utrzymanie istoty pracy tymczasowej polegającej na ograniczonym czasowo jej świadczeniu przez danego pracownika tymczasowego. Ponadto taka zmiana powinna przyczynić się do wyeliminowania obecnych praktyk polegających na tworzeniu kolejnych agencji jedynie w celu kierowania tego samego pracownika tymczasowego przez różne podmioty do tego samego pracodawcy z ominięciem ograniczeń czasowych przewidzianych w ustawie.

W przypadku pracownic tymczasowych w ciąży, nie następuje przedłużanie umowy do dnia porodu. Choć tak przewiduje przepis kodeksu pracy, z którego wynika, że umowa zawarta na czas określony, która rozwiązałaby się po upływie trzeciego miesiąca ciąży, ulega przedłużeniu do urodzenia dziecka.

W przypadku pracownic tymczasowych, których umowa uległaby rozwiązaniu po upływie 3. miesiąca ciąży, następowałoby z mocy prawa przedłużenie umowy do dnia porodu, tak jak przewiduje to przepis kodeksu pracy. W konsekwencji taka pracownica otrzymywałaby po porodzie zasiłek macierzyński.

Celem takiego rozwiązania jest zrównanie sytuacji prawnej pracownic w ciąży zatrudnionych na podstawie umów na czas określony i tych, wykonujących pracę tymczasową.

Nie ma żadnych przepisów, które regulują możliwość

skontaktowania się pracownika tymczasowego wykonującego pracę w firmie z agencją będącą jego formalnym pracodawcą.

Taki stan prowadzi do pogorszenia sytuacji pracownika tymczasowego w stosunku zarówno do pracownika stałego firmy, jak i stałego pracownika agencji pracy tymczasowej, w razie potrzeby pilnego kontaktu.

W umowie o pracę pracownika tymczasowego agencja będzie zobowiązana zamieszczać informacje dotyczące umożliwienia mu nawiązania bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami agencji.

Byłyby to następujące informacje: adres miejsca kontaktu, numer telefonu oraz adres poczty elektronicznej, a także określenie dni i przedziału godzinowego, w którym taki kontakt byłby możliwy.

Celem tej regulacji jest stworzenie pracownikom tymczasowym realnych możliwości skontaktowania się ze swoim formalnym pracodawcą, jakim jest agencja pracy tymczasowej.

Etap legislacyjny: Projekt w konsultacjach.

Dołącz do nas na Facebooku!

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Agata Lackowska-Wandas

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »