| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Młodociani, niepełnosprawni > Dofinansowanie do wynagrodzenia - schorzenia specjalne a schorzenia szczególne

Dofinansowanie do wynagrodzenia - schorzenia specjalne a schorzenia szczególne

Dofinansowanie do wynagrodzenia pracownika niepełnosprawnego zwiększa się w przypadku występowania schorzeń specjalnych. Schorzenia specjalne należy odróżniać od schorzeń szczególnych. Jak należy to robić? Jakie jest stanowisko BON w tej sprawie?

Dodatkowo zostało to potwierdzone w stanowisku Biura Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych z dnia 3 marca 2011 r. (BON-I-5232-13-PM/11). Wskazano w nim, że potoczne sformułowanie „osoba niewidoma” obejmuje swoim zakresem osoby z dysfunkcją narządu wzroku (04-O) w stopniu znacznym i umiarkowanym.

W związku z nowym brzmieniem przepisu art. 26a ust. 1b ustawy, który obowiązuje od 1 stycznia 2011 r. wątpliwości pracodawców budzi przede wszystkim zawarte we wskazanym zapisie sformułowanie „orzeczono”.

W stanowisku z dnia 2 marca 2011 r. (BON-I-5232-11-PM) stwierdzono: „W zależności od tego, jaki przepis ustawy przewiduje szczególnie uprawnienia dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne z tzw. szczególnymi (specjalnymi) schorzeniami, czyli z chorobami psychicznymi, upośledzeniem umysłowym, całościowymi zaburzeniami rozwojowymi, epilepsją lub niewidome, odmienne są wymogi odnośnie ich potwierdzania. (…) W odróżnieniu od art. 26a ust. 1b ustawy, art. 22 ust. 1 pkt 2 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b tejże ustawy nie wskazuje sposobu potwierdzania schorzenia. Oznacza to, że schorzenia szczególne na potrzeby art. 22 ust. 1 pkt 2 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy może być potwierdzone także zaświadczeniem lekarskim”.

Zobacz również: Orzeczenia o niepełnosprawności - szczególne przypadki

Odnosząc się do schorzeń zawartych w art. 22 ust. 1 pkt 2 oraz art. 28 ust. 1 pkt 1 lit. b tejże ustawy w stanowisku z dnia 31 sierpnia 2011 r. Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych (BON-I-52311-342-2-LK/2011) stwierdziło: „Stosownie do dotychczasowej praktyki potwierdzonej orzecznictwem sądów administracyjnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 listopada 2009 r. III SA/Wa 718/09) schorzenia te dokumentuje się orzeczeniami, o których mowa w art. 3, 4a, 5 lub 62 ustawy potwierdzającymi niepełnosprawność w rozumieniu ustawy, innymi orzeczeniami lub zaświadczeniami lekarskimi. Sytuacja ta nie uległa zmianie po 1 stycznia 2011 r. ponieważ zmiany odnoszące się do dokumentowania szczególnych schorzeń dotyczyły tylko art. 26a ust. 1b ustawy. (…) Użycie w art. 26a ust. 1b ustawy wyrazu „orzeczono” oznacza, że dokumentem potwierdzającym wspomniane schorzenia musi być orzeczenie (lub wyrok rozstrzygający w zakresie objętym tym orzeczeniem). Ustawodawca nie ustanowił warunku co do lokalizacji potwierdzenia schorzenia w orzeczeniu. Zatem to, że osoba legitymuje się danym orzeczeniem jest osobą, u której stwierdzono szczególne schorzenia może wynikać z sentencji, symbolu przyczyny niepełnosprawności, wskazań czy uzasadnienia. Jeżeli zatem w orzeczeniu, o których mowa w art. 5 lub art. 62 ustawy, w uzasadnieniu dodatkowo wskazano np. że dana jest psychicznie chora (co miało miejsce szczególnie w dawniej wydawanych orzeczeniach) lub, że potrzebuje wsparcia przewidzianego dla osób z epilepsją – to jest to wystarczające, by uznać, że orzeczenie to potwierdza te szczególne schorzenia”.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Foryś Wojciechowski Spółka komandytowa

Kancelaria Radców Prawnych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »