| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Młodociani, niepełnosprawni > Prawo pracowników niepełnosprawnych do dodatkowego urlopu

Prawo pracowników niepełnosprawnych do dodatkowego urlopu

Osoby zaliczone do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności mają prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni roboczych w roku kalendarzowym. Pracodawca ma obowiązek udzielenia tego urlopu.

Pracownicy niepełnosprawni korzystający z prawa do zwolnienia od pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia w celu uczestniczenia w turnusie rehabilitacyjnym, o którym mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji, muszą zachować szczególną ostrożność. Jeżeli pracownik w danym roku kalendarzowym wykorzysta pełną pulę 21 dni zwolnienia, traci de facto prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego w wymiarze 10 dni. Zgodnie z art. 20 ust. 3 ustawy o rehabilitacji urlop dodatkowy oraz zwolnienie na uczestnictwo w turnusie rehabilitacyjnym podlegają sumowaniu i ich łączny wymiar nie może przekroczyć 21 dni roboczych w roku kalendarzowym. Pracodawcy powinni pamiętać o tym, że osoby niepełnosprawne nie muszą wykorzystywać tego urlopu na uczestnictwo w turnusie rehabilitacyjnym czy też na inną formę rehabilitacji. Jest to bowiem urlop o charakterze wypoczynkowym, który pracownicy wykorzystują w dowolnej formie.

W zakresie uprawnienia do dodatkowego urlopu pracowniczego bardzo ważne jest rozróżnienie pojęcia „nabycie prawa do urlopu” od pojęcia „przysługiwanie prawa do urlopu”. Artykuł 19 ust. 1 zdanie drugie ustawy o rehabilitacji wskazuje, że prawo do pierwszego urlopu dodatkowego uprawniona osoba nabywa po przepracowaniu jednego roku po dniu zaliczenia jej do umiarkowanego lub znacznego stopnia niepełnosprawności – jest to moment nabycia prawa do urlopu dodatkowego. Artykuł 20c ustawy o rehabilitacji wskazuje, że dodatkowe uprawnienia pracownicze określone w tej ustawie przysługują od dnia, od którego osoba została wliczona do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych – od tego momentu pracownik może realizować swoje uprawnienia.

Rozróżnienie pojęcia nabycie uprawnienia i jego przysługiwanie ma daleko idące konsekwencje w zakresie udzielania dodatkowego urlopu wypoczynkowego osobom niepełnosprawnym. Sąd Najwyższy w wyroku z 29 czerwca 2005 r. (II PK 339/04, OSP 2008/6/62) stwierdził, że prawo do dodatkowego urlopu wypoczynkowego przysługuje pracownikowi zaliczonemu do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, chociażby nie wystąpił do pracodawcy o przyznanie takiego urlopu.

W uzasadnieniu Sąd Najwyższy wskazał, że mając na uwadze art. 152 k.p. oraz art. 19 ustawy o rehabilitacji, można wskazać 3 przesłanki, od których spełnienia ustawodawca uzależnia nabycie uprawnienia do urlopu dodatkowego:

  • pozostawanie w stosunku pracy,
  • zaliczenie pracownika do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności,
  • przepracowanie jednego roku po dniu zaliczenia do jednego ze stopni niepełnosprawności.

Tym samym ani Kodeks pracy, ani ustawa o rehabilitacji nie uzależniają prawa do dodatkowego urlopu wypoczynkowego od wniosku osoby uprawnionej. Pracodawca, który powziął wiadomość o uprawnieniu pracownika do dodatkowego urlopu, lecz go nie udzielił, naraża się na zarzut zawinionego niewykonywania zobowiązania do udzielenia urlopu zgodnie z przepisami prawa pracy. W praktyce może to oznaczać, że w sytuacji, w której pracownik posiadał orzeczenie o niepełnosprawności w stopniu znacznym lub umiarkowanym, lecz przedstawił je pracodawcy ze znacznym opóźnieniem, będzie przysługiwać mu dodatkowy urlop wypoczynkowy wstecz, nie dłużej jednak niż trzy lata, gdyż tyle wynosi okres przedawnienia roszczenia.

WAŻNE!

Pracodawcy powinni pamiętać, że urlop określony w art. 19 ustawy o rehabilitacji jest dodatkowym urlopem wypoczynkowym. A zatem do jego udzielania stosuje się zasady obowiązujące przy udzielaniu urlopu wypoczynkowego na podstawie przepisów Kodeksu pracy.

W związku z tym urlopu dodatkowego udziela się w wymiarze godzinowym, odpowiadającym dobowemu wymiarowi czasu pracy pracownika w danym dniu. Ponadto należy go udzielić w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik uzyskał do niego prawo, jednak nie później niż do 30 września następnego roku kalendarzowego, zgodnie z obowiązującym obecnie przepisem art. 168 k.p. Roszczenia dotyczące dodatkowego urlopu wypoczynkowego ulegają przedawnieniu zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 291 k.p., tj. z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne.

reklama

Autor:

doradca ds. prawnych Polskiej Organizacji Pracodawców Osób Niepełnosprawnych

Źródło:

INFOR
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Konrad Gurbała

Specjalista z zakresu szkoleń i rozwoju pracowników, właściciel firmy Nowe Modele Biznesowe – outsourcingu działu szkoleń.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »