| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Inne formy zatrudnienia > Cudzoziemcy > Niebieska karta UE

Niebieska karta UE

Niebieska karta UE to zezwolenie udzielone obywatelowi państwa trzeciego uprawniające go do pobytu oraz pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji na terytorium państwa członkowskiego UE.

Warunki nabycia niebieskiej karty UE reguluje dyrektywa Rady 2009/50/WE (dalej zwana dyrektywą). Państwa członkowskie mają obowiązek wdrożyć ten akt prawny do prawa krajowego najpóźniej do 19 czerwca 2011 r. (art. 23 ust. 1 dyrektywy). Termin ten obowiązuje również Polskę.

Jak uzyskać niebieską kartę UE – wymagania formalne

Celem dyrektywy jest zachęcanie wykwalifikowanych pracowników spoza Unii Europejskiej do przyjazdu i osiedlenia się w jednym z państw członkowskich UE. W związku z tym warunkiem pozytywnego rozpatrzenia wniosku o niebieską kartę UE jest posiadanie i odpowiednie udokumentowanie wyższych kwalifikacji w zawodzie, w którym dana osoba zamierza podjąć pracę w państwie członkowskim UE.

WAŻNE!

Przez wyższe kwalifikacje zawodowe rozumie się kwalifikacje uzyskane w ramach kształcenia na poziomie wyższym (pod warunkiem że czas studiów wynosił co najmniej 3 lata).

Państwo członkowskie może jednak dopuścić wyjątkowo, że poświadczeniem kwalifikacji będzie posiadanie co najmniej 5-letniego doświadczenia zawodowego (art. 2 lit. g i h dyrektywy).

Ważne jest również istnienie związku między posiadanymi wyższymi kwalifikacjami a pracą, jaka będzie wykonywana w państwie członkowskim UE (art. 5 ust. 1 lit. b i c dyrektywy).

Warunkiem przyjęcia obywatela państwa trzeciego jest także dołączenie do wniosku ważnej umowy o pracę zawartej na okres co najmniej jednego roku (ewentualnie, jeżeli prawo krajowe danego państwa członkowskiego tak stanowi, wiążącej oferty o pracę).

Przy czym, jak wskazuje art. 5 ust. 3 dyrektywy, roczne wynagrodzenie brutto wyliczone na podstawie tej umowy nie może być niższe niż tzw. krajowy próg wynagrodzenia za pracę. Z kolei próg ten nie może być niższy niż 1,5 średniego rocznego wynagrodzenia brutto w danym państwie członkowskim. W przypadku szczególnego zapotrzebowania na wysoko wykwalifikowanych pracowników z państw trzecich próg ten może być jednak obniżony.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Pismo "Niebieska Linia"

Dwumiesięcznik poświęcony problematyce przemocy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »