| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Utrata zaufania przyczyną wypowiedzenia

Utrata zaufania przyczyną wypowiedzenia

Pracownikowi zwalnianemu z pracy za wypowiedzeniem należy udowodnić zawinione naruszenie obowiązków. Utrata zaufania może być przyczyną wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę.

Utrata zaufania do pracownika jest często w orzecznictwie sądowym uznawana za przesłankę zbyt ogólną, aby przyjąć ją za wystarczające uzasadnienie rozwiązania umowy o pracę za wypowiedzeniem. Nie można jednak z góry założyć, że każdy taki przypadek stanowi naruszenie art. 30 § 4 k.p. Utrata zaufania do pracownika może być przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę, jeżeli jest w piśmie pracodawcy poparta konkretnymi faktami.

W wyroku z 25 stycznia 2005 r. (II PK 171/04, OSNP 2005/19/303) Sąd Najwyższy wyraził pogląd, że utrata zaufania uzasadniająca wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę może wynikać z ogółu okoliczności i mieć szersze podstawy niż fakty ujęte ogólnie lub przykładowo w oświadczeniu o wypowiedzeniu umowy o pracę. W świetle tego orzeczenia można przyjąć, że utrata zaufania może być uznana za wystarczający powód wypowiedzenia stosunku pracy, jeśli stoją za nią konkretne argumenty i fakty wskazane przez pracodawcę, nawet takie, które nie zostały wymienione w piśmie informującym o wypowiedzeniu umowy.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjęte jest, że przy ocenie zasadności wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi na stanowisku kierowniczym można stosować ostrzejsze kryteria stawianych pracownikowi wymagań. Utrata zaufania do pracownika zajmującego stanowisko kierownicze, z natury rzeczy wiążące się z wyższym wynagrodzeniem, ale też szerszym zakresem odpowiedzialności, może uzasadniać wypowiedzenie umowy o pracę, nawet gdy pracownikowi nie da się przypisać zawinionego niedopełnienia obowiązków, a pracodawca ma jedynie wątpliwości co do jego rzetelności. Na przykład w wyroku z 7 września 1999 r. (I PKN 257/99, OSNP 2001/1/14) Sąd Najwyższy uznał, że utrata zaufania do pracownika na stanowisku kierowniczym uzasadnia wypowiedzenie umowy o pracę, jeżeli w konkretnych okolicznościach nie można wymagać od pracodawcy, aby nadal darzył pracownika zaufaniem.

Pracodawca może utracić niezbędne z punktu widzenia prawidłowego funkcjonowania firmy zaufanie do pracownika na stanowisku kierowniczym nie tylko wówczas, gdy zasadnie przypisuje mu winę w niedopełnieniu obowiązków, lecz także jeśli jego zachowanie jest obiektywnie nieprawidłowe, budzące wątpliwości co do rzetelności postępowania, mimo że nie dochodzi do naruszenia obowiązków pracowniczych. Zgodnie z poglądem Sądu Najwyższego przy ocenie zasadności wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi na stanowisku kierowniczym należy ponadto uwzględniać charakter pracy i zakres jego odpowiedzialności.

Utrata zaufania do pracownika jako przyczyna rozwiązania umowy o pracę może być więc wystarczającą przesłanką wypowiedzenia, pod warunkiem że pracodawca jest w stanie ją poprzeć konkretnymi faktami. Utrata zaufania do pracownika na stanowisku kierowniczym, posiadającego dostęp do tajemnicy przedsiębiorstwa może tym bardziej uzasadniać wypowiedzenie. Brak zaufania nie musi przy tym wynikać z okoliczności zawinionych przez pracownika, wystarczy nieposiadanie przez niego umiejętności, wiedzy lub cech wymaganych na danym stanowisku (nieumiejętność kierowania zespołem, problemy z podejmowaniem decyzji w sytuacji stresu itp.).

W każdym jednak przypadku pracodawca powinien wskazać rzeczywiste dowody świadczące, że w danej sytuacji nie może już darzyć pracownika zaufaniem.

Maciej Telec

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Agnieszka Zierke

Ekspert z zakresu prawa, biznesu i ekonomii

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »