| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w administracji publicznej

Przejście zakładu pracy na nowego pracodawcę w administracji publicznej

Przejście zakładu pracy na nowy podmiot zostało szeroko omówione, czy to na płaszczyźnie judykatury, czy też na płaszczyźnie teoretycznej. Niemniej jednak, znamienita część wszelkich wypowiedzi w tym temacie tyczy się przejęcia zakładu pracy w obszarze podmiotów gospodarczych funkcjonujących w obrocie gospodarczym, ale należącym do sektora prywatnego. W tym stanie rzeczy wartym pochylenia się jest problem przejścia zakładu pracy pomiędzy podmiotami administracji publicznej, gdyż problematyka ta wymaga pogłębionej refleksji w kontekście zakwalifikowania ewentualnych zmian w strukturach takich podmiotów w aspekcie zaistnienia przejęcia zakładu pracy czy też jego części lub braku takiego stanu.

Podstawą prowadzenia działalności przez wszystkie jednostki sektora publicznego jest majątek. Jego posiadanie z oczywistych względów stanowi niezbędny wymóg prowadzenia działalności gospodarczej, wykonywania zadań́ jak i osiągania statutowych celów. W przypadku jednostek sektora publicznego ich majątek jest określany pojęciem mienia publicznego.

Jeśli dokonuje się oceny, czy doszło do wystąpienia skutków z art. 231 k.p. na płaszczyźnie podmiotów publicznych, nie może umykać z pola widzenia fakt, że jednostki sfery publicznej, nie mają swobody w dysponowaniu swoim majątkiem, gdyż jakiekolwiek przesunięcia, czy też działania w tym zakresie obwarowane są regulacjami prawnymi. Wymóg dbałości o mienie państwowe narzuca potrzebę̨ wprowadzenia i stosowania regulacji wynikającej z postanowień́ i unormowań́, które określają gospodarkę̨ majątkiem trwałym, inwentaryzację tego majątku oraz zasady odpowiedzialności za powierzone mienie.

Polecamy produkt: Karta Nauczyciela z komentarzem (PDF)

Przykładowo w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie sposobu i trybu gospodarowania składnikami majątku ruchomego powierzonego jednostkom budżetowym, zakładom budżetowym i gospodarstwom pomocniczym z dnia 21 maja 2010 r. (Dz.U. Nr 114, poz. 761) wprost zobowiązano jednostki do wykorzystania składników majątku ruchomego dla realizacji swoich zadań́ oraz do gospodarowania tymi składnikami w sposób oszczędny i racjonalny oraz do utrzymania składników tego majątku w stanie niepogorszonym z uwzględnieniem normalnego zużycia oraz do zapewnienia nad nimi efektywnego nadzoru. W § 3 ust. 3 w/w rozporządzenia ustanowiono, że składniki rzeczowe majątku ruchomego jednostki mogą być wykorzystywane do jednoczesnej realizacji zadań innych jednostek, jeżeli nie ogranicza to wykonywania własnych zadań jednostki i nie powoduje powstania dodatkowych kosztów po jej stronie. Zapis przytoczony w zdaniu poprzednim winien być bezwzględnie brany pod uwagę przy ocenie charakteru i podstaw, na jakich jeden podmiot korzysta z majątku innego, celem wykonywania własnych zadań, tak, aby mając na względzie powyższy zapis, nie wyciągać z tego tytułu błędnych wniosków w aspekcie przejęcia mienia.

W związku z powyższym np. jeśli środki trwałe, które z jakiś względów stają się danemu podmiotowi czasowo lub stale zbędne, nie ma on wolnej ręki w zakresie dysponowania nimi. Sposób zagospodarowania składników rzeczowych majątku ruchomego nie jest, więc swobodną decyzją podmiotu, ale podlega regułom zakreślony w treści m.in w/w rozporządzenia. Fakt ten ma o tyle znacznie, że w sytuacji oceny przejęcia pracodawcy publicznego należy oceniać również czasami kwestie związaną z przejęciem majątku przy uwzględnieniu zapisów przepisów prawnych regulujących przedmiotowe kwestie. Może się okazać, że przekształcenie, jakie miało miejsce nie wywołuje skutku z art. 231 k.p., gdyż nie pociąga za sobą przejęcia substratu majątkowego, jako tego, który ma istotne znaczenie pod kątem zachowania tożsamości zakładu pracy i koniecznego do realizacji zadań, które podmiot przejął do wykonywania. W § 7 ust. 3 przedmiotowego rozporządzenia wskazano wyraźnie, że przy gospodarowaniu zbędnymi składnikami rzeczowymi majątku ruchomego uwzględnia się, w pierwszej kolejności, potrzeby innych jednostek. Stąd też niejednokrotnie może dochodzić do redukcji zatrudnienia w jednym podmiocie publicznym, a poszerzania działań innego podmiotu na bazie majątku tego podmiotu, któremu z różnych przyczyn czasowo stał się on zbędny. Ten, któremu część majątku czasowo stała się zbędna, nie może nic nie robić z tym majątkiem, mając na względzie obostrzenia prawne związane z gospodarką mieniem. Takie działanie z pozoru może prowadzić do wniosku, że doszło do wystąpienia skutków z art. 231 k.p., przy czym szersze spojrzenie na ten problem przy uwzględnieniu również specyfiki związanej z zarządzaniem majątkiem podmiotów publicznych prowadzić będzie do poprawnych wniosków. Jeśli pochylić się nad orzecznictwem sądów związanym z przejęciem zakładu pracy na płaszczyźnie administracji publicznej, nie odnoszą się one w ogóle do tej tematyki, jak i jej nie uwzględniają.

Zobacz serwis: Urlopy pracownicze

Przekazanie zadań nie może odbywać się w oderwaniu od substratu osobowego. Wszak przejęcie kadry pracowniczej konieczne jest z punktu widzenia prawidłowej realizacji przejętych zadań. W tym zakresie nadal aktualna i adekwatna pozostaje uchwała Sądu Najwyższego w składzie 7 sędziów z 28.3.2013 r. III PZP 1/13, Biul. SN 2013, Nr 3, s. 21), Legalis, gdzie wyrażono pogląd, że "zniesienie jednostki organizacyjnej wykonującej zadania z zakresu administracji publicznej i przekazanie tych zadań innej jednostce, posiadającej własne zasoby kadrowe wystarczające do ich wykonania, nie stanowi przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 § 1 KP.  Samo przejście zadań, bez przejęcia większości pracowników, którzy zasadniczo konstytuują jednostkę wykonującą prerogatywy władzy publicznej, nie jest wystarczające do stwierdzenia przejścia zakładu lub części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 k.p. (wyroki SN z: 14 maja 2012 r., II PK 228/11, OSNP 2013, nr 9-10, poz. 108 i cyt. w jego uzasadnieniu wcześniejsze orzecznictwo; 23 maja 2012 r., I PK 200/11, OSNP 2013, nr 5-6, poz. 52; z 11 kwietnia 2013 r., I PK 247/12;

Przy każdym przypadku związanym z przejściem zakładu pracy, każda sytuacja wymaga pogłębionej refleksji i indywidualnego podejścia. Niemniej jednak, jak wskazywano na wstępie, do podmiotów administracji publicznej nie można stosować mierników z zakresu sektora prywatnego, gdyż doprowadzi to do błędnych i brzemiennych w skutkach błędów.

Dołącz do nas na Facebooku!

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

UMOWY ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Renata Urowska i Wspólnicy sp.k.

Obsługa podmiotów gospodarczych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »