| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. I PK 23/04

Wyrok SN z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. I PK 23/04

Umowa o pracę na czas nieokreślony zawarta z dotychczasowym pracodawcą nie przekształca się w umowę na czas określony u nowego pracodawcy, wskutek zobowiązania się przez niego do zatrudniania pracowników przez oznaczony okres w umowie, na podstawie której nastąpiło przejście zakładu pracy. Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski Sędziowie SN:

Nie są natomiast trafne zarzuty naruszenia art. 393 k.c. i art. 519 k.c. Przepis art. 393 k.c. może być stosowany w sytuacji, gdy strony umowy czynią zastrzeżenie, że dłużnik spełni objęte tą umową świadczenie na rzecz osoby trzeciej i w ten sposób wykona swoje zobowiązanie. Umowa zlecenia (w istocie umowa o świadczenie usług, do której stosuje się odpowiednio przepisy o zleceniu) jest dwustronną czynnością prawną wzajemną zleceniodawcy i zleceniobiorcy, zobowiązującą każdą ze stron do określonych świadczeń na rzecz drugiej strony, których wykonania mogą skutecznie dochodzić tylko te strony. Z umowy zlecenia zawartej między Telekomunikacją Polską i Agencją Ochrony nie wynikały żadne prawa ani obowiązki objęte tą umową których wykonania mogłyby dochodzić osoby trzecie. Ze zobowiązania się Agencji względem Telekomunikacji do zatrudniania przejętych pracowników przez okres 36 miesięcy nie wynikają dla samych tych pracowników roszczenia o wykonanie tego zobowiązania. Trzeba też podnieść, że z chwilą przejęcia pracowników przez Agencję Ochrony „S." ustały wszelkie wynikające ze stosunku pracy prawa i obowiązki Telekomunikacji Polskiej (z zastrzeżeniem art. 231 § 2 k.p.). Z tą datą skarżący przestał być wierzycielem dotychczasowego pracodawcy, a ten jego dłużnikiem wzajemnym. Co zatem miałby zamiast Telekomunikacji Polskiej świadczyć na rzecz skarżącego nowy pracodawca? Co miałoby stanowić przedmiot takiego świadczenia? W szczególności nie jest uprawniona teza, jakoby wskutek uzgodnienia w umowie zlecenia gwarancji zatrudnienia przez okres 36 miesięcy nastąpiło przekształcenie umowy o pracę z bezterminowej na terminową. Rodzaj umowy o pracę należy do jej postanowień koniecznych (art. 29 § 1 k.p.) i mogą go określić (uzgodnić) wyłącznie strony umowy - pracodawca i pracownik. Zwłaszcza wówczas, gdy dotyczy to - uważanej za nietypową- umowy na czas określony.

Dlatego też rację ma Sąd, że skarżący - nie będąc stroną umowy zlecenia -nie może dochodzić na podstawie art. 471 k.c. naprawienia szkody powstałej z niewykonania przez Agencję zobowiązania powziętego wobec Telekomunikacji. Przepis art. 471 k.c. nie może też stanowić podstawy do dochodzenia odszkodowania w związku z rozwiązaniem przez Agencję stosunku pracy. Odpowiedzialność odszkodowawcza pracodawcy z tego tytułu uregulowana jest całościowo i zupełnie w prze-pisach prawa pracy. Nie ma więc jakichkolwiek usprawiedliwionych racji prawnych do stosowania w tej sytuacji - poprzez art. 300 k.p. - art. 471 k.c. Odszkodowanie przewidziane w przepisach prawa pracy jest wprawdzie limitowane, ale jest to o tyle właściwe, że wolność umów przejawia się także w swobodzie ich rozwiązywania (choć po stronie pracodawcy ograniczonej). Jeżeli więc pracodawca wypowiedział umowę o pracę z uzasadnionej przyczyny, zachowując przepisany tryb i wymagania formalne, nie można w ogóle konstruować jego obowiązku odszkodowawczego.

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Wojewódka i Wspólnicy Sp. k. Kancelaria Prawa Pracy

Warszawska kancelaria specjalizująca się wyłącznie w pomocy pracodawcom w zakresie zbiorowego i indywidualnego prawa pracy oraz świadczeń pracowniczych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »