| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. I PK 23/04

Wyrok SN z dnia 16 listopada 2004 r. sygn. I PK 23/04

Umowa o pracę na czas nieokreślony zawarta z dotychczasowym pracodawcą nie przekształca się w umowę na czas określony u nowego pracodawcy, wskutek zobowiązania się przez niego do zatrudniania pracowników przez oznaczony okres w umowie, na podstawie której nastąpiło przejście zakładu pracy. Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski Sędziowie SN:

Andrzej P. zaskarżył ten wyrok - w części oddalającej apelację i orzekającej o kosztach postępowania - kasacją. Wskazując jako podstawy kasacji naruszenie przepisów postępowania, a to: art. 382 k.p.c. i art. 233 § 1 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c., poprzez „pominięcie w ocenie dowodów treści § 1 i 2 umowy [...] z dnia 26.04.2000 r, zawartej pomiędzy TP SA Dyrekcją Okręgową w O. a pozwaną", art. 230 k.p.c. i art. 4771 § 2 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c., poprzez „niezastosowanie tych przepisów przy ocenie wysokości roszczenia odszkodowawczego powoda", a także naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 65 k.c. w związku z art. 300 k.p., poprzez „niezastosowanie istotnych postanowień umowy [...] w wyniku uznania, że nie doszło do przejścia części zakładu TP SA na pozwaną", art. 231 k.p., art. 471 k.c. w związku z art. 393 § 1 k.c. i art. 519 § 2 pkt 2 k.c, art. 300 k.p. oraz art. 50 § 3 i § 4 k.p., poprzez niezastosowanie powołanych przepisów, jego pełnomocnik wniósł o „uchylenie zaskarżonego wyroku w części zaskarżonej i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Okręgowemu w Suwałkach do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego". Jako okoliczność uzasadniającą rozpoznanie kasacji powołał oczywiste naruszenie prawa „wskazane w podstawach kasacyjnych i granicach zaskarżenia" oraz występowanie istotnych zagadnień prawnych, a mianowicie: 1) „czy przejście zakładu lub jego części w trybie art. 231 k.p. może wynikać z treści umowy zawartej pomiędzy dotychczasowym i nowym pracodawcą o przejęcie zadań dotychczasowego pracodawcy wraz z pracownikami?", 2) „czy w przypadku przejścia części zakładu na nowego pracodawcę jego zobowiązania do zatrudnienia przejętych pracowników przez czas określony (umowa terminowa) skutkuje roszczeniami pracowników, w razie wypowiedzenia przez nowego pracodawcę umów o pracę przed upływem gwarantowanego okresu zatrudnienia" i czy w tej sytuacji pracownikom przysługują „roszczenia odszkodowawcze, wynikające z przepisów kodeksu cywilnego (art. 471, 393 i 519 k.c. w zw. z art. 300 k.p.)?", oraz 3)„czy odszkodowanie przewidziane w art. 50 § 3 i 4 k.p. wyłączają dalsze odszkodowanie na podstawie przepisów kodeksu cywilnego?".

W uzasadnieniu kasacji pełnomocnik skarżącego podniósł, że ustalenia Sądu odnośnie do kwestii przejścia zakładu pracy oraz obowiązku zatrudnienia powoda przez okres 36 miesięcy są błędne. Wywodził, że „skutki przejęcia części zakładu pracy określone w art. 231 k.p." wynikają z § 1 i § 2 umowy [...] z dnia 26 kwietnia 2000 r, zawartej pomiędzy Telekomunikacją Polską SA a stroną pozwaną którą Sąd w tym zakresie pominął. Powołując się na orzecznictwo Sądu Najwyższego twierdził, że przejęcie części zadań dotychczasowego pracodawcy, nawet niezwiązane z przejęciem mienia, jest traktowane za równoznaczne z przejściem części zakładu pracy na innego pracodawcę. Oznacza to, że w razie przejścia na nowego pracodawcę części zadań wraz pracownikami stosunki pracy nie ulegają rozwiązaniu, gdyż zgodnie z art. 231 k.p. nowy pracodawca z mocy prawa staje się stroną w dotychczasowych stosunkach pracy. Według pełnomocnika skarżącego, zbędne zatem było rozwiązanie stosunku pracy z dotychczasowym pracodawcą. Ponowne nawiązanie stosunku pracy stanowiło potwierdzenie kontynuacji zatrudnienia z nowym pracodawcą. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, że Andrzej P. nie był formalnie wymieniony jako strona umowy zlecenia. Ponieważ jednak skutki zawarcia umowy odnosiły się do konkretnych osób (w tym również powoda), należy przypisać Andrzejowi P. przymiot strony umowy. Dokonana przez Sąd interpretacja „rodzi niepewność na czyją rzecz została zastrzeżona gwarancja zatrudnienia". Użyty w § 2 pkt 2, pkt 6 i pkt 7 umowy zlecenia zwrot „dotychczasowe zatrudnienie" świadczy, zdaniem pełnomocnika skarżącego, o zapewnieniu ciągłości stosunków pracy osób zatrudnionych w charakterze ochrony obiektów. Wywodził, że Sąd naruszył nie tylko przepisy postępowania, ale także art. 65 k.c. w związku z art. 300 k.p, albowiem nie dokonał analizy istotnych postanowień umowy zlecenia.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Konrad Gurbała

Specjalista z zakresu szkoleń i rozwoju pracowników, właściciel firmy Nowe Modele Biznesowe – outsourcingu działu szkoleń.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »