| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Pracownik, który nie wniósł powództwa o uznanie wypowiedzenia warunków pracy i płacy za bezskuteczne (o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach) nie może powoływać się na niezgodność wypowiedzenia z prawem lub jego niezasadność i na tej podstawie żądać wynagrodzenia wynikającego z warunków umowy o pracę sprzed ich zmiany. Przewodniczący

Oceniając powyższe pismo, należy stwierdzić - wbrew zapatrywaniu powoda -że nie jest ono drugim wypowiedzeniem zmieniającym, odmiennie kształtującym jego sytuację. Nie zawiera bowiem odstępstw od warunków zaproponowanych mu w piśmie z dnia 16 maja 2002 r., zaś nazwanie dodatkowego składnika wynagrodzenia, jakim była „prowizja” - „nagrodą (prowizją)”, z pozostawieniem jej dotychczasowej wysokości (3%) i zasadami ustalania oraz przyznawania przewidzianymi -jak dotychczas -w regulaminie obowiązującym od dnia 1 stycznia 1999 r., oznacza, że był to ten sam składnik wynagrodzenia, co w wypowiedzeniu zmieniającym. Powyższa okoliczność została zresztą wyjaśniona w postępowaniu dowodowym i znalazła odzwierciedlenie w ustaleniach dokonanych w sprawie. Poza tym powód przyznał, że otrzymał należność z tytułu prowizji i „nie ma żadnych roszczeń finansowych” wobec pracodawcy. Pismo z dnia 27 sierpnia 2002 r. o powierzeniu stanowiska dyrektora handlowego należy zatem traktować jako efekt i formalny wyraz dokonanego wypowiedzenia zmieniającego, a przede wszystkim zgody powoda na objęcie nowego stanowiska i na nowe warunki płacy.

Inaczej natomiast należy traktować drugie pismo strony pozwanej z dnia 27 sierpnia 2002 r., doręczone powodowi - tak jak wskazane wcześniej pismo - również w dniu 30 sierpnia 2002 r. Otóż pozwana Spółka poinformowała w nim powoda, że zamiast ryczałtu na pokrycie kosztów podróży (określonego w wysokości 1.000 zł miesięcznie w piśmie z dnia 16 maja 2002 r. wypowiadającym warunki umowy o pracę) - będzie otrzymywał zwrot kosztów podróży służbowych poza granicami kraju „na zasadach ogólnych”, tj. wynikających ze zmiany przepisów regulujących zasady ustalania oraz wysokość należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowych. Zmiana ta miała obowiązywać już od dnia 1 września 2002 r. Jest przy tym niesporne, że od tej pory powód zaczął otrzymywać zwrot faktycznie poniesionych kosztów podróży, lecz była to kwota mniejsza niż 1.000 zł miesięcznie. Odnosząc się do tej kwestii należy uznać, że zmiana stałego pod względem wysokości i wypłacanego co miesiąc składnika wynagrodzenia w postaci ryczałtu przeznaczonego na pokrycie kosztów podróży wymagała wypowiedzenia zmieniającego. Jednak ostatecznie niedopełnienie przez stronę pozwaną tego obowiązku nie mogło mieć wpływu na ocenę realizowanych od dnia 1 września 2002 r. warunków pracy i płacy powoda, gdyż przyjął również tę zmianę, a w każdym razie nie zakwestionował wprowadzającej ją decyzji pracodawcy.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

Ośrodki konferencyjno- szkoleniowe

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

ECDDP Sp. z o.o.

Jedna z największych firm doradztwa podatkowego w Polsce

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »