| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Pracownik, który nie wniósł powództwa o uznanie wypowiedzenia warunków pracy i płacy za bezskuteczne (o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach) nie może powoływać się na niezgodność wypowiedzenia z prawem lub jego niezasadność i na tej podstawie żądać wynagrodzenia wynikającego z warunków umowy o pracę sprzed ich zmiany. Przewodniczący

Oczywiście, przyjęty w Kodeksie pracy tryb kwestionowania wymienionych wyżej jednostronnych czynności pracodawcy nie wyklucza w ogóle istnienia nieważności w stosunkach pracy, co odnosi się zwłaszcza do postanowień umów, na których podstawie powstaje stosunek pracy, jak również do wszelkich umów dotyczących stosunku pracy na dalszych etapach jego trwania, a więc umów zmieniających, rozwiązujących, ugod. Przepis art. 18 § 2 k.p. - gdyż o ten przepis chodzi - stanowi, że postanowienia umów i aktów, na których podstawie powstaje stosunek pracy, mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy są nieważne; zamiast nich stosuje się odpowiednio przepisy prawa pracy. Unormowanie to oznacza, że wprowadzenie do umowy postanowienia mniej korzystnego dla pracownika niż przepis prawa pracy, nie powoduje nieważności całej umowy, lecz tylko tego - mniej korzystnego postanowienia, ale z takim skutkiem, że na jego miejsce wchodzi odpowiedni przepis prawa. Powyższa reguła odnosi się również do zmian wprowadzonych do umowy o pracę w drodze wypowiedzenia zmieniającego. Stosując bowiem to wypowiedzenie, pracodawca nie może obniżać standardów ustalonych w normach jednostronnie bezwzględnie obowiązujących. Odnosząc zaś tę regułę do rozpoznawanej sprawy, trzeba stwierdzić, że dokonane przez Sąd Apelacyjny ustalenia nie wskazują na to, że zaproponowane powodowi w wypowiedzeniu zmieniającym i przyjęte przez niego stanowisko i wynagrodzenie były dla niego mniej korzystne niż wynikające z konkretnego, bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa pracy. W każdym razie -również powód tego nie wykazał. Nie ulega też wątpliwości, że w granicach, o których mowa wyżej, dopuszczalne jest pogorszenie sytuacji pracownika w drodze wypowiedzenia zmieniającego, jeżeli jest to uzasadnione ważnymi przyczynami. Wypowiedzenie zmieniające jest bowiem prawnie dozwolone, a jego zastosowanie przez pracodawcę podlega kontroli sądowej w wyniku powództwa wniesionego przez pracownika do sądu pracy. Pozostawiając jednak na uboczu tę teoretyczną kwestię, należy podnieść, że stanowisko przedstawiciela handlowego odpowiadało rangą dotychczasowemu stanowisku kierownika handlowego, zaś przyznanie powodowi dodatkowego składnika wynagrodzenia w postaci 3% prowizji miało wyrównywać znacznie obniżone wynagrodzenie zasadnicze. Wbrew twierdzeniom powoda, strona pozwana nie zastąpiła tej prowizji świadczeniem uznaniowym, tj. nagrodą chociaż w piśmie wypowiadającym warunki umowy o pracę użyła określenia „nagroda (premia)”. Zaznaczyła jednak, że świadczenie to będzie ustalane i wypłacane według regulaminu wynagradzania obowiązującego od dnia 1 stycznia 1999 r. Takich też ustaleń dokonały Sądy orzekające w sprawie.

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Pluta

analityk w Departamencie Analiz TMS Brokers

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »