| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 17/04

Pracownik, który nie wniósł powództwa o uznanie wypowiedzenia warunków pracy i płacy za bezskuteczne (o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach) nie może powoływać się na niezgodność wypowiedzenia z prawem lub jego niezasadność i na tej podstawie żądać wynagrodzenia wynikającego z warunków umowy o pracę sprzed ich zmiany. Przewodniczący

W świetle przedstawionych uwag usprawiedliwiony jest wniosek, że do wprowadzenia od dnia 1 września 2002 r. nowych warunków pracy i płacy doszło w trybie przyjętym w Kodeksie pracy, a ponadto za zgodą powoda, który pouczony o możliwości odwołania się do sądu od decyzji pracodawcy, nie skorzystał z niej, jak również nie złożył do połowy okresu wypowiedzenia oświadczenia o odmowie przyjęcia nowych warunków. Nie wymaga szczegółowych wyjaśnień teza, mająca swoje oparcie w przepisach Kodeksu pracy, że jednostronne decyzje pracodawcy w przedmiocie wypowiedzenia, zmiany lub rozwiązania bez wypowiedzenia umowy o pracę mogą być podważane w trybie przewidzianym w tym Kodeksie i ze skutkami w nim określonymi. Tryb ten - w szerokim ujęciu - obejmuje sposób i terminy zaskarżania decyzji pracodawcy, drogę dochodzenia roszczeń, organy uprawnione do rozpoznawania tych roszczeń oraz sposób i formę rozstrzygnięcia o nich. Zatem stosownie do art. 30 § 3 k.p. w związku z art. 42 § 1 k.p., oświadczenie pracodawcy o wypowiedzeniu pracownikowi warunków umowy o pracę powinno być złożone na piśmie, powinno też wskazywać przyczynę mającą uzasadniać to wypowiedzenie (art. 30 § 4 k.p.), zawierać pouczenie o przysługującym pracownikowi prawie odwołania się do sądu pracy (art. 30 § 5 k.p.) oraz o możliwości odmowy przyjęcia zaproponowanych warunków (art. 42 § 3 k.p.). Uchybienie tym wymaganiom przez pracodawcę, nazywane wypowiedzeniem dokonanym z naruszeniem przepisów o wypowiadaniu umów o pracę (i odpowiednio - warunków pracy lub płacy), daje pracownikowi roszczenie o uznanie za bezskuteczne wypowiedzenia (w okresie wypowiedzenia) lub o przywrócenie do pracy (po tym okresie) albo o odszkodowanie. Również wtedy, gdy wypowiedzenie nie miało zasadnej przyczyny - pracownikowi przysługują te same roszczenia (art. 45 § 1 k.p. i art. 42 § 1 w związku z art. 45 § 1 k.p.). Jak z przedstawionego uregulowania wynika, podważenie jednostronnej czynności prawnej pracodawcy polegającej na zmianie, wypowiedzeniu lub rozwiązaniu umowy o pracę może nastąpić w ustawowo określony sposób i z ustawowo określonym rezultatem. Obecnie więc powód nie może kwestionować wypowiedzenia zmieniającego, jego zasadności i przyczyn. Do tego zaś niewątpliwie zmierza jego żądanie wyrównania wynagrodzenia za czas od 1 września 2002 r. do 28 lutego 2003 r. oparte na twierdzeniu, że wypowiedzenie zmieniające było nieważne, gdyż stanowiło obejście prawa.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Mariusz Stelmaszczyk

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »