| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 91/04

Wyrok SN z dnia 24 listopada 2004 r. sygn. I PK 91/04

1. Pracodawca, któremu wiadomo, że działająca u niego zakładowa organizacja związkowa nie reprezentuje pracownika z tytułu jego przynależności do związku zawodowego bądź z tytułu podjęcia się obrony jego praw, nie narusza art. 53 § 4 k.p. w związku z art. 52 § 3 k.p. oraz art. 30 ust. 21 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych

Pozostałe zarzuty naruszenia prawa procesowego podniesione w kasacji wiążą się z niekorzystnym dla powoda rozstrzygnięciem Sądu Okręgowego (oddaleniem apelacji w całości) w przedmiocie nagrody z zysku za lata 1992-93, wysokości odprawy rentowej i odmowy ponownego zatrudnienia. W tej jednak części (punkt II wyroku Sądu Okręgowego) powód nie zaskarżył wyroku kasacją zatem odniesienie się do tych zarzutów jest zbędne.

2. Z ustaleń dokonanych w sprawie wynika, że od 25 maja do 20 listopada 1998 r. powód korzystał ze zwolnienia lekarskiego i pobierał zasiłek chorobowy. Po jego wyczerpaniu, pismem doręczonym w dniu 28 grudnia 1998 r., pracodawca rozwiązał z powodem umowę o pracę bez zachowania okresu wypowiedzenia, gdyż już orzeczeniem z dnia 25 lutego 1998 r. lekarz orzecznik Oddziału ZUS w Białymstoku uznał go za całkowicie niezdolnego do pracy, a organ rentowy decyzją z dnia 15 grudnia 1998 r. odmówił przedłużenia okresu zasiłkowego o dalsze trzy miesiące. Decyzja organu rentowego była przedmiotem zaskarżenia odwołaniem, następnie apelacją i w końcu kasacją do Sądu Najwyższego z negatywnym dla powoda skutkiem. Ostatecznie bowiem Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 19 grudnia 2000 r., II UKN 157/00, oddalił kasację powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w Białymstoku oddalającego jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku, który uznał, że decyzja organu rentowego była zasadna. Tym samym - jak przyjęły Sądy orzekające w sprawie - przyczyna rozwiązania umowy o pracę była usprawiedliwiona. Jednak po zgłoszeniu przez powoda zarzutu dotyczącego nieprzeprowadzenia przez pracodawcę konsultacji ze związkiem zawodowym Sąd Rejonowy uznał, że tryb ten został oczywiście naruszony. Pracodawca bowiem, zwracając się pismem o wyjaśnienie, czy zakładowa organizacja związkowa podejmie się obrony powoda w związku z zamierzonym zwolnieniem go z pracy, podał jako przyczynę rozpoczęcie obsługi prawnej przez fachowe biuro, co czyniło zbędnym dalsze utrzymywanie stanowiska powoda, ale organizacja związkowa nic nie wiedziała „o wyczerpaniu zasiłku chorobowego przez powoda”. Dlatego Sąd Rejonowy zasądził na jego rzecz odszkodowanie „zgodnie z art. 45 k.p.”, uznawszy, że tego rodzaju rozstrzygnięcie dyktuje „istniejąca od wielu lat sytuacja po likwidacji stanowiska radcy prawnego” i wprowadzenie obsługi prawnej w innej formie.

Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska Sądu Rejonowego. Uznał, że przeprowadzenie przez stronę pozwaną konsultacji zamiaru rozwiązania z powodem umowy o pracę było zbędne, gdyż było wiadome, że powód nie jest członkiem związku zawodowego, natomiast w skierowanym do tego związku pytaniu, czy podejmie się obrony powoda, nie było konieczne wskazanie przyczyny zamierzonej decyzji, gdyż przepisy tego nie wymagają. Zatem zasądzenie na rzecz powoda odszkodowania nie miało uzasadnienia w przepisach prawa i naruszało art. 56 § 1 k.p.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Paulina Kosior

Prawnik, absolwentka Wyższej Szkoły Finansów i Zarządzania.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »