| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 6 października 2004 r. sygn. I PK 488/03

Wyrok SN z dnia 6 października 2004 r. sygn. I PK 488/03

Ocena, czy z członkiem zarządu spółki handlowej została zawarta umowa o pracę przez dopuszczenie do jej wykonywania, zależy od okoliczności konkretnej sprawy w zakresie dotyczącym celów do jakich zmierzały strony (czy zawarcie umowy nie stanowiło obejścia prawa) oraz zachowania elementów konstrukcyjnych stosunku pracy, w tym w szczególności cechy

Wyrok Sądu drugiej instancji powód zaskarżył kasacją w całości. Zarzucił naruszenie art. 203 k.h., art. 22 § 11 k.p. oraz art. 8 k.p. przez przyjęcie, że stron nie łączyła ważna umowa o pracę, a także nieważność postępowania (art. 379 pkt 5 k.p.c.) oraz naruszenie art. 199 § 1 pkt 1, art. 5, art. 464 § 1 i art. 98 § 3 k.p.c. Z wywodów uzasadnienia kasacji wynika, że powód uważa, iż możliwe jest uznanie za nadużycie prawa (art. 8 k.p.) powołanie się strony pozwanej na nieważność umowy o pracę. Powód podniósł również, że stosunek pracy może zostać nawiązany w sposób dorozumiany, co zwykle występuje wówczas, gdy pracodawca dopuszcza pracownika do wykonywania pracy i płaci mu wynagrodzenie. Strony uważały, że łączy je stosunek pracy. Powód wykonywał czynności zarządu operacyjnego w ramach stosunku pracy, podlegając w tym zakresie kierownictwu jedynego wspólnika. Wynagrodzenie wypłacane było w równej wysokości, co miesiąc. Odprowadzane były składki na ubezpieczenia społeczne z tytułu pozostawania w stosunku pracy, tak też rozliczane były podatki i wszelkie koszty. Po rozwiązaniu stosunku pracy zostało wydane świadectwo pracy, sprostowane w trybie art. 97 k.p. Również przed sądem pozwany nigdy nie podniósł, że powód nie pozostawał z nim w stosunku pracy, uznając to za oczywiste. Zdaniem powoda, Sąd Apelacyjny nie tylko naruszył art. 22 § 11 k.p., ale powód został też pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Nie został bowiem uprzedzony o możliwości oddalenia pozwu na podstawie art. 203 k.h. Nie mógł w żaden sposób ustosunkować się do tego zarzutu ani też nie miał możliwości podjęcia innych działań procesowych. Według powoda, wyrok Sądu pierwszej instancji rażąco naruszył art. 199 § 1 pkt 1, art. 5 i art. 464 § 1 k.p.c., gdyż Sąd oddalił roszczenia powoda o ukaranie pracodawcy na podstawie art. 281 i 282 k.p. oraz o zobowiązanie pracodawcy do uregulowania składek na ubezpieczenie społeczne, które nie należały do drogi sądowej. W postępowaniu odrębnym w sprawach pracowniczych sąd powinien natomiast przekazać sprawę do rozpoznania innemu organowi, na podstawie art. 464 § 1 k.p.c. W tym zakresie Sąd powinien również na podstawie art. 5 k.p.c. udzielić powodowi potrzebnych wskazówek i pouczyć go o skutkach prawnych tych czynności oraz ich zaniedbań. Powód nie zgadza się też z wysokością kosztów sądowych zasądzonych od niego przez Sąd pierwszej instancji.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

ChinskiRaport.pl

Serwis umożliwiający weryfikację chińskich firm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »