| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 14 października 2004 r. sygn. I PK 663/03

Wyrok SN z dnia 14 października 2004 r. sygn. I PK 663/03

W przypadku polecenia dotyczącego wykonywania czynności wynikających z rodzaju pracy określonego w umowie o pracę, pracodawca nie musi dokonywać wypowiedzenia warunków pracy (art. 42 § 1 k.p.) oraz nie ma obowiązku stosowania art. 42 § 4 k.p. Przewodniczący SSN Jadwiga Skibińska-Adamowicz

Gdy chodzi o roszczenie o przywrócenie do pracy, to Sąd Okręgowy podzielił ustalenia Sądu Rejonowego i ich ocenę prawną. Uznał, że przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę wiązały się z potrzebami pracodawcy i okolicznościami leżącymi po stronie pracownika. Jego absencja chorobowa dezorganizowała bowiem pracę oddziału, a sposób podejścia powoda do obowiązków pracowniczych był niewłaściwy.

Od wyroku Sądu Okręgowego powód złożył kasację opartą na obu podstawach przewidzianych w art. 3931 k.p.c. Zarzucił naruszenie art. 42 § 4 k.p. przez przyjęcie, że przepis ten w okolicznościach sprawy nie powinien być zastosowany, błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 68 ust. 1 i art. 30 Konstytucji RP, błędną wykładnię art. 45 § 1 k.p. w związku z art. 6 k.c., a także naruszenie art. 3, art. 212, art. 229 i art. 230 k.p.c. wskutek tego, że Sądy orzekające w sprawie dokonały interpretacji prawnej czynności pozwanego bez wymaganej jego aktywności w procesie. Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i wydanie orzeczenia co do istoty sprawy, zgodnego z jego żądaniami, ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Zdaniem skarżącego, na skutek decyzji pozwanego zawartej w piśmie z dnia 1 sierpnia 2002 r. doszło do „całkowitej zmiany zakresu jego obowiązków", gdyż w wyniku polecenia został zobowiązany wykonywać takie czynności, jakich dotychczas nie wykonywał. Poza tym, skoro w tym piśmie pozwany pracodawca ustalił czas ich wykonywania trwający trzy miesiące i użył określenia „powierzam", to niewątpliwie chodziło o powierzenie innej pracy na podstawie art. 42 § 4 k.p. Co więcej, pozwany pracodawca nigdy nie przeczył, że oświadczenie z dnia 1 sierpnia 2002 r. złożył w trybie wskazanego przepisu. Tymczasem diametralna zmiana rodzaju pracy wymagała wypowiedzenia zmieniającego, stosownie do art. 42 § 1 k.p., zaś postanowienie umowy o pracę, które zezwalałoby na takie działanie, należy uznać za nieważne, jako zmierzające do obejścia prawa, tj. przepisu art. 29 § 1 k.p.

Gdy chodzi o oddalenie roszczenia o przywrócenie do pracy, to spośród przyczyn podanych przez pracodawcę, „jedyną samodzielną przyczyną jaka uzasadniała wypowiedzenie umowy o pracę", okazała się absencja powoda wynikająca z jego choroby. Inne zaś przyczyny zostały uznane za nieprawdziwe, a ustalenie tego faktu przez Sąd Rejonowy nie było kwestionowane przed Sądem drugiej instancji. Absencja chorobowa powoda nie mogła być jednak zasadną przyczyną wypowiedzenia mu umowy o pracę, gdyż w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego nieobecność ta nie mogła być uznana za „długotrwałą", poza tym nie wymagała od pracodawcy podejmowania jakichś szczególnych „działań organizacyjnych". Z ustaleń Sądu Rejonowego wynikało, że „ze względu na niewielką obsadę personalną każdy z pracowników pozwanego pracodawcy posiadał wszechstronną wiedzę, tak by móc zastępować inną osobę". Płynie stąd wniosek, że pozwany nie miał potrzeby podejmowania poważniejszych „działań organizacyjnych", a zatem nieobecności powoda w pracy wywołane chorobą nie mogły być potraktowane jako uzasadniona przyczyna wypowiedzenia. Co do przypisanego powodowi nienależytego wykonywania obowiązków związanych z informatyzacją oddziału i odmowy wykonywania obowiązków służbowych, to Sąd Rejonowy uznał, że przyczyny te nie mogły uzasadniać wypowiedzenia powodowi umowy o pracę. Wątpliwą natomiast przyczyną jest - zdaniem powoda -przekonanie pracodawcy o tym, że zatrudnienie innego pracownika niż powód pozwoliłoby osiągnąć lepsze rezultaty. Z pewnością nie można oczekiwać od pracodawcy, by wszystkie przyczyny wypowiedzenia były „równie uzasadnione i niepodważalne", lecz nie może być tak, że pracodawca wskazuje jakiekolwiek przyczyny, zaś rola pracownika przed sądem sprowadza się do „odpierania przeróżnych zarzutów". Tego rodzaju postępowanie pracodawcy narusza art. 6 k.c.

reklama

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Polskie Centrum Kadrowo – Płacowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »