| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. I PK 214/04

Wyrok SN z dnia 28 kwietnia 2005 r. sygn. I PK 214/04

Umowa (pakiet gwarancji pracowniczych) zawarta między związkami zawodowymi a przyszłym pracodawcą przejmującym zakład pracy na podstawie art. 231 k.p. jest porozumieniem zbiorowym opartym na ustawie (art. 9 § 1 k.p.).

Sąd Rejonowy stwierdził nadto, że pozwany nie udowodnił żadnej z przesłanek dotyczących możliwości uchylenia się od skutków prawnych oświadczenia woli złożonego pod wpływem błędu. Do związków zawodowych nie należy poinformowanie o sytuacji finansowej pozwanej Spółki. Błąd mógł zatem wywołać jedynie zarząd Spółki „P.” SA. Pozwana Spółka już przed zawarciem umowy o świadczenie usług ochrony osób i mienia poinformowana była o ciężkiej sytuacji ekonomicznej ZTS „P.” SA. Bezzasadny jest także zarzut, iż treść porozumienia przestała wiązać pozwaną wskutek ziszczenia się warunku zawieszającego zawartego w § 10 ust. 3 umowy z dnia 11 kwietnia 2000 r., tj. rozwiązania umowy z winy zleceniodawcy - ZTS „P.” S.A., skutkującego powrotnym przejęciem pracowników na podstawie art. 231 k.p. Powodowie nie stali się bowiem ponownie pracownikami ZTS „P.” SA. Byli pracownikami pozwanej Spółki do dnia rozwiązania z nimi umowy o pracę.

W wyniku rozpoznania apelacji powodów Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi wyrokiem z dnia 21 maja 2004 r. zmienił zaskarżony wyrok w części oddalającej powództwo i zasądził tytułem odprawy pieniężnej od „A.” Spółki z o.o. w Ł. na rzecz Grzegorza M. kwotę 14,761 zł, Mirosława W. kwotę 16.543 zł, Janusza R. kwotę 12.311,70 zł, Zygmunta P. kwotę 13.727,46 zł, Artura K. kwotę 10.596,92 zł.

Sąd drugiej instancji rozważając charakter prawny porozumienia z dnia 28 czerwca 2000 r. zawartego między przedstawicielem Zarządu „A.” Sp. z o.o. w Ł. a działającymi w ZTS „P.” SA w P. organizacjami związków zawodowych podzielił stanowisko Sądu Najwyższego zawarte w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 23 maja 2001 r., III ZP 25/00 (OSNAPiUS 2002 nr 6, poz. 134). W uchwale tej uznano, że pakt gwarancji pracowniczych jest źródłem prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. Sąd Okręgowy uznał, że pogląd zawarty w tej uchwale ma zastosowanie w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu Okręgowego poza sporem jest, iż porozumienie z dnia 28 czerwca 2000 r. zawarte przez przyszłego pracodawcę „A.” Sp. z o.o. w Ł. z przedstawicielami załogi - związkami zawodowymi, reguluje prawa i obowiązki pracowników i pracodawcy oraz dotyczy zarówno indywidualnych, jak i zbiorowych uprawnień pracowniczych i ma oparcie ustawowe w art. 59 ust. 2 Konstytucji oraz art. 21 ust. 1 ustawy o związkach zawodowych. Wskazując, iż strony określiły porozumienie jako „pakiet gwarancji pracowniczych i socjalnych” Sąd ten podniósł, iż celem jego zawarcia miała być ochrona pracowników przed niekorzystnymi skutkami zmian dotyczących pracodawcy. Zawarte porozumienie nie jest układem zbiorowym pracy, ale nie można odmówić mu skuteczności prawnej, gdyż mijałoby się z celem jego zawarcia. Zdaniem Sądu Okręgowego, w państwie prawa nie można tolerować sytuacji, w których pracodawca daje pracownikom gwarancje dalszego zatrudnienia, podejmuje wobec nich zobowiązania, a następnie go nie realizuje, a pracownik jest pozbawiony „jakiejkolwiek obrony i możliwości realizacji przyznanych mu roszczeń”. Uznanie porozumienia za źródło prawa pracy w rozumieniu art. 9 § 1 k.p. czyni bezprzedmiotowym rozważanie zasadności zastosowania w niniejszej sprawie art. 393 k.c. w związku z art. 300 k.p. Sąd Okręgowy podzielił także pogląd Sądu pierwszej instancji, iż pozwany bezzasadnie twierdzi, iż uchylił się skutecznie od skutków prawnych swoich oświadczeń woli zawartych w umowie z 11 kwietnia 2000 r. i w porozumieniu z 28 czerwca 2000 r. Wskazał, iż związkowcy mogli przypuszczać, że skoro pozwana Spółka podpisała już 11 kwietnia 2000 r. umowę z ZTS „P.” SA, to tym samym zapoznała się z sytuacją finansową zakładu. Związki zawodowe nie mogą ponosić odpowiedzialności za nieprofesjonalne działanie strony pozwanej.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Aleksandra Tabędzka

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »