| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Różnice pomiędzy umową na czas określony a nieokreślony

Różnice pomiędzy umową na czas określony a nieokreślony

Umowa o pracę na czas określony w porównaniu do umowy o pracę na czas nieokreślony charakteryzuje się istotnymi różnicami. Jakie to ma skutki dla pracownika? Poznaj najważniejsze różnice pomiędzy umową na czas określony a umową na czas nieokreślony.

Podstawowe rozróżnienie polega przede wszystkim na określeniu czasu ich trwania. W przypadku umowy na czas określony najczęściej dokonuje się to poprzez oznaczenie daty, z nastaniem której umowa ulega rozwiązaniu. Umowa na czas nieokreślony takiej daty nie zawiera. To dość oczywiste stwierdzenia ma swoje praktyczne konsekwencje. Upływ terminu, na który była zawarta umowa na czas określony, oznacza, że umowa rozwiązuje się, przy tym taki skutek (rozwiązanie umowy) nie wymaga żadnego oświadczenia woli którejkolwiek ze stron.

W takiej sytuacji pracownik nie możliwości odwołania się do sądu. Przepisy kodeksu pracy dają bowiem możliwość w przypadku umowy na czas określony tylko w przypadku nieuzasadnionego wypowiedzenie lub rozwiązania bez wypowiedzenia. 

Zobacz: Odszkodowanie i odprawa dla pracownika

Wygaśnięcie z uwagi na upływ czasu umowy o pracę na czas określony nie wymaga złożenia oświadczenia woli którejkolwiek ze stron. Pracownik nie ma możliwości odwołania się do sądu pracy od wygaśnięcia umowy wskutek upływu czasu.

Jedną z istotnych różnic między umową na czas określony a nieokreślony jest również wymóg pisemnego uzasadniania przyczyn wypowiedzenia. Zgodnie z art. 30 § 4 kodeksu pracy w oświadczeniu pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony lub o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia powinna być wskazana przyczyna uzasadniająca wypowiedzenie lub rozwiązanie umowy.

Taki stan rzeczy oznacza, że w przypadku wypowiadania umowy o pracę zawartej na czas określony pracodawca nie ma obowiązku wskazywania przyczyn uzasadniających wypowiedzenie. Co więcej, konsekwencją takiego stanu rzeczy jest to, że pracownik odwołujący się do sądu od takiego wypowiedzenia może zarzucać pracodawcy, iż jest ono nieuzasadnione. Zgodnie bowiem z art. 50 § 3 kodeksu pracy (w zakresie w jakim określa roszczenia pracownika z umowy o pracę zawartej na czas określony) pracownik może domagać się odszkodowania tylko wtedy, gdy przy takim wypowiedzeniu pracodawca naruszy przepisy prawa o wypowiadaniu umów. Dla porównania przy umowach na czas nieokreślony zarzutem pracownika może być to, że wypowiedzenie jest nieuzasadnione.

Zobacz: Jak obliczać okresy wypowiedzenia?

Taka regulacja daje wyraźną przewagę pracodawcy, który – zakładając spełnienie warunków umożliwiających wcześniejsze wypowiedzenie umowy (określone w art. 33 kodeksu pracy – może przez cały okres trwania umowy wypowiedzieć umowę pracownikowi nie podając przy tym żadnych przyczyn. Pracownik nie może przy tym kwestionować wypowiedzenia jako niezasadnego. Ta kontrowersyjna konstrukcja była już przedmiotem badania przez Trybunał Konstytucyjny, który uznał, iż takie rozwiązanie nie jest niezgodne z przepisami Konstytucji (por. wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 2 grudnia 2008 roku o sygn. P 48/2008).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Salomon Finance

doradztwo kredytowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »