| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Zawarcie umowy o pracę przez osobę nieupoważnioną

Zawarcie umowy o pracę przez osobę nieupoważnioną

Do skutecznego zawarcia umowy o pracę konieczne jest zgodne oświadczenie woli pracownika i pracodawcy. W związku z tym osoba nieupoważniona do nawiązania stosunku pracy może wystąpić po obu stronach.

Kodeks pracy stanowi, że za pracodawcę będącego jednostką organizacyjną czynności w sprawach z zakresu prawa pracy, w tym zawarcia umowy o pracę, dokonuje osoba lub organ zarządzający tą jednostką albo inna wyznaczona do tego osoba (art. 31 § 1 k.p.). Dotyczy to odpowiednio pracodawcy będącego osobą fizyczną, który nie dokonuje tych czynności osobiście (art. 31 § 2 k.p.). Zarówno osobę zarządzającą (np. dyrektora, likwidatora), jak i organ zarządzający (np. zarząd) wskazują przeważnie przepisy ustawy, statut danej osoby prawnej, regulamin pracy bądź decyzja.

Osoba wyznaczona do sprawowania funkcji z zakresu prawa pracy może działać zarówno w imieniu pracodawcy będącego jednostką organizacyjną (w takiej sytuacji osobą reprezentującą może być m.in. dyrektor personalny), jak i osoby fizycznej (w tym przypadku reprezentantem może być np. pełnomocnik). Wyznaczenie tej osoby następuje przez złożenie oświadczenia woli pracodawcy i wyrażenie na to zgody przez tę osobę (wyrok SN z 20 września 2005 r.). Dla oświadczenia woli nie jest wymagana żadna szczególna forma, chociaż do celów dowodowych oświadczenie powinno zostać złożone w formie pisemnej.

Upoważnienie do dokonywania czynności z zakresu prawa pracy powinno wskazywać imiennie osobę upoważnioną, a także zakres umocowania.

Problem właściwego reprezentowania pracodawcy nie występuje, gdy umowę o pracę podpisuje bezpośrednio osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, chyba że została całkowicie lub częściowo ubezwłasnowolniona. Natomiast bardzo często występują sytuacje, w których umowę o pracę, w imieniu pracodawcy będącego jednostką organizacyjną, podpisuje osoba do tego nieupoważniona. Dotyczy to szczególnie spółek handlowych, gdzie kwestia właściwej reprezentacji jest znacznie bardziej skomplikowana.

Do zawarcia umowy o pracę przez osobę nieupoważnioną może dojść albo w razie podpisania umowy w imieniu pracodawcy przez osobę nieupoważnioną, albo gdy wprawdzie osoba ta była do tego upoważniona, ale jej upoważnienie nie obejmowało zawierania umów o pracę.

Potwierdzenie zawarcia umowy

Ważność umowy zawartej przez osobę, która nie ma umocowania lub przekroczy jego zakres, zależy od potwierdzenia jej przez osobę, w imieniu której została zawarta (art. 103 k.c. w zw. z art. 300 k.p.). Czynność dokonana przez takiego rzekomego pełnomocnika jest dotknięta tzw. bezskutecznością zawieszoną (wyrok SN z 28 marca 2007 r.). Oznacza to, że umowa o pracę zawarta przez osobę działającą rzekomo w imieniu pracodawcy, która nie miała do tego umocowania lub przekroczyła jego granice, jest skuteczna dopiero po jej potwierdzeniu przez pracodawcę, tj. przez właściwie upoważnioną do tego osobę działającą w imieniu pracodawcy.

Zarówno potwierdzenie, jak i ewentualna odmowa potwierdzenia zawarcia umowy o pracę następuje w drodze stosownego oświadczenia woli, wyrażonego w sposób wyraźny lub dorozumiany (art. 60 k.c.). Odmowa potwierdzenia oznacza, że umowa o pracę staje się nieważna z mocą wsteczną, tj. od chwili jej zawarcia (wyrok SN z 28 listopada 2007 r.). Udzielenie potwierdzenia powoduje, że ustaje stan bezskuteczności zawieszonej i umowa o pracę staje się ważna i skuteczna z mocą wsteczną, tj. od daty jej zawarcia.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Ewa Tomala

Aplikant radcowski przy Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Warszawie

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »