| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Czy można przedłużyć umowę o pracę zawartą na czas określony po przekroczeniu limitu 24 miesięcy

Czy można przedłużyć umowę o pracę zawartą na czas określony po przekroczeniu limitu 24 miesięcy

Zgodnie z zapisami ustawy antykryzysowej zawieraliśmy z pracownikami umowy o pracę na czas określony, tak aby nie przekraczały limitu 24 miesięcy. W związku z tym mamy kilka takich umów, które kończą się 31 lipca 2011 r. Czy można przedłużyć te umowy po raz kolejny na czas określony, argumentując, że ustawa miała przynieść korzyści dla przedsiębiorców oraz że nie przewiduje ona sankcji prawnych dla pracodawców naruszających ten limit?

Ustawa z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (DzU nr 125, poz. 1035; zwana dalej ustawą antykryzysową) nie zawiera regulacji dotyczących konsekwencji nieprzestrzegania przez pracodawcę przepisów ograniczających czas trwania umów o pracę na czas określony do 24 miesięcy. Ustawa nie przewiduje przekształcenia z mocy prawa umowy o pracę na czas określony, zawartej z naruszeniem 24-miesięcznego limitu przewidzianego w art. 13 ust. 1 ustawy antykryzysowej, w umowę na czas nieokreślony. Ustawa nie przewiduje też sankcji dla pracodawców nieprzestrzegających ww. przepisu. W konsekwencji inspektor pracy nie może nałożyć kary na pracodawcę, który zawiera umowy o pracę na czas określony z naruszeniem przepisów ustawy. Decydując się jednak na zawarcie kolejnej umowy o pracę na czas określony w sytuacji, gdy spowoduje to przekroczenie 24-miesięcznego limitu, pracodawca powinien liczyć się z ryzykiem wystąpienia zatrudnionego w ten sposób pracownika do sądu pracy z powództwem o ustalenie, że doszło do zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony.

Okres zatrudnienia na podstawie umowy na czas określony, a także łączny okres zatrudnienia na podstawie kolejnych umów na czas określony między tymi samymi stronami stosunku pracy nie może przekraczać 24 miesięcy (art. 13 ustawy antykryzysowej). W konsekwencji strony mogą zawierać dowolną liczbę kolejnych umów na czas określony, pod warunkiem że łączny okres zatrudnienia na podstawie tych umów nie przekroczy 24 miesięcy. Powyższy 24-miesięczny limit nie znajduje zastosowania jedynie do umów na czas określony zawartych przed dniem wejścia w życie ustawy antykryzysowej (tj. przed 22 sierpnia 2009 r.), których termin rozwiązania przypada po 31 grudnia 2011 r. W takim przypadku, zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy antykryzysowej, umowa taka rozwiązuje się z upływem czasu, na który została zawarta. Ustawa nie zawiera natomiast regulacji dotyczących konsekwencji przekroczenia tego 24-miesięcznego limitu przez strony w okresie obowiązywania ustawy antykryzysowej. W prezentowanych w literaturze stanowiskach przeważa pogląd, że umowa na czas określony zawarta z naruszeniem przepisu wprowadzającego 24-miesięczny limit może być uznana za umowę zawartą na czas nieokreślony. „Przepis wprowadzający 24-miesięczny limit nie daje podstaw do uznania, że jego przekroczenie skutkuje automatycznym przekształceniem umowy o pracę na czas określony w umowę o pracę na czas nieokreślony. Nie jest wykluczone dokonanie takiego ustalenia przez sąd pracy w trybie art. 189 k.p.c. w przypadku wytoczenia odpowiedniego powództwa przez pracownika” (Maria Teresa Romer „Prawo pracy. Komentarz”, Warszawa 2009). Prof. dr hab. Krzysztof W. Baran wskazuje z kolei, że termin rozwiązania umowy na czas określony ustalony przez strony z naruszeniem 24-miesięcznego limitu jest terminem sprzecznym z prawem. A zatem zgodnie z art. 94 w zw. z art. 116 § 2 Kodeksu cywilnego termin taki powinien być uznany za niezastrzeżony, a zatem „umowa zawarta pod rządami ustawy na czas przekraczający owe 24 miesiące jest umową na czas nieokreślony” (Krzysztof W. Baran „Umowa o pracę na czas określony w ustawie o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorstw”, „Monitor Prawa Pracy” 2009/9).

Mimo że ustawa antykryzysowa nie przewiduje przekształcenia z mocy prawa umowy o pracę na czas określony zawartej z naruszeniem 24-miesięcznego limitu w umowę na czas nieokreślony, to konsekwencją naruszenia wskazanego limitu może być uznanie przez sąd, że między stronami doszło do zawarcia umowy o pracę na czas nieokreślony. Do takiego ustalenia może jednak dojść jedynie na skutek wystąpienia z powództwem zainteresowanego pracownika. Podejmując decyzję o zawarciu kolejnej umowy o pracę na czas określony z naruszeniem ww. przepisów, pracodawca powinien więc ocenić, czy jest gotowy na ewentualne konsekwencje w postaci związania się z pracownikiem umową na czas nieokreślony.

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Roland Szymczykiewicz

Adwokat

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »