| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Kiedy sąd może ocenić przyczynę wypowiedzenia umowy zawartej na czas określony

Kiedy sąd może ocenić przyczynę wypowiedzenia umowy zawartej na czas określony

Pracownik kilkakrotnie krytykował rozwiązania podjęte przez pracodawcę, którego firma ma trudną sytuację finansową. Pracodawca postanowił pozbyć się kłopotliwego pracownika i podjął decyzję o rozwiązaniu z nim stosunku pracy za dwutygodniowym okresem wypowiedzenia. Było to możliwe, ponieważ pracownik był zatrudniony na podstawie umowy na czas określony z klauzulą dopuszczającą możliwość jej wcześniejszego rozwiązania. Ten jednak zapowiedział, że wystąpi do sądu o przywrócenie do pracy, ponieważ pracodawca nie wskazał przyczyny wypowiedzenia, a ta podlega kontroli sądu. Czy postępowanie pracownika jest zgodne z prawem?

Tak, w tej sytuacji pracownik może skierować sprawę do sądu pracy. Na podstawie przepisów kodeksu pracy pracodawca nie ma obowiązku podania przyczyny wypowiedzenia umowy na czas określony, ale nie wyłącza to prawa sądu pracy do dokonania oceny tej przyczyny. Wynika to z zasady, że nie można czynić ze swego prawa użytku, który byłby sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub zasadami współżycia społecznego (art. 8 k.p.). Dotyczy to postępowania zarówno pracownika, jak i pracodawcy. Wypowiedzenie każdej umowy może być sprzeczne z jego społeczno-gospodarczym przeznaczeniem lub zasadami współżycia społecznego.

W razie odwołania się pracownika od wypowiedzenia umowy o pracę na czas określony, sąd ma prawo dowiedzieć się, jaka była rzeczywista przyczyna zwolnienia, a następnie ją ocenić. Z oceny tej może w konkretnej sprawie wynikać, że dokonane wypowiedzenie było sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Sąd pracy uzna wówczas, że skorzystanie przez pracodawcę z prawa wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas określony stanowiło jego nadużycie (wyrok SN z 5 grudnia 2007 r., sygn. akt II PK 122/07, niepublikowany). Jednak nie każde nieuzasadnione zwolnienie jest automatycznie sprzeczne z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa. Taka ocena dotyczy bowiem tylko wyjątkowych przypadków rażącego pokrzywdzenia pracownika wypowiedzeniem dokonanym przez pracodawcę. Przykładowo, wskazany wyżej wyrok Sądu Najwyższego odnosił się do sytuacji wypowiedzenia umowy na czas określony pracownikowi, który uprzednio złożył w sądzie zeznania obciążające pracodawcę. W ocenie sądu pracodawca nie powinien używać prawa do wypowiedzenia pracownikowi umowy o pracę jako formy sankcji za złożenie zgodnych z prawdą – choć wymierzonych przeciwko pracodawcy – zeznań przed organami ścigania.

Zatem do sądu pracy będzie należała ocena, czy w tym przypadku przyczyna wypowiedzenia umowy o pracę naruszała art. 8 k.p. Wydaje się jednak, że zwolnienie pracownika z powodu krytyki pracodawcy nie jest rażącym przypadkiem nieuzasadnionego rozwiązania umowy. Warto również zauważyć, że krytyka niepoparta argumentami, dokonywana jedynie dla niej samej, uzasadnia rozwiązanie stosunku pracy.

Podstawa prawna

  • Art. 8 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy – t.j. Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Kobyliński

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »