| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Jak zatrudniać na czas określony pracowników pracujących na umowy terminowe przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej

Jak zatrudniać na czas określony pracowników pracujących na umowy terminowe przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej

Zawarliśmy z pracownikiem umowę na czas określony od 1 stycznia do 30 listopada 2007 r. Następnie podpisaliśmy z tym pracownikiem drugą umowę o pracę na czas określony od 1 grudnia 2007 r. do 31 marca 2011 r. Czy po zakończeniu tej drugiej umowy będziemy mogli ponownie zatrudnić pracownika na czas określony?

Zaleca się więc, aby pracodawca i pracownik dostosowali zawarte przed wejściem w życie ustawy antykryzysowej umowy na czas określony do obowiązujących obecnie przepisów. W tym celu mogą rozwiązać dotychczasowe umowy zawarte na czas określony i zawrzeć kolejne na czas nieokreślony.

Przepisy prawa pracy, w przypadku umowy o pracę na czas określony zawartej na okres dłuższy niż 6 miesięcy, umożliwiają wcześniejsze jej rozwiązanie. Zarówno pracodawca, jak i pracownik mają prawo do jej wypowiedzenia z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia, jeżeli taką możliwość zawarto w umowie o pracę (art. 33 Kodeksu pracy). Natomiast zawsze zmiana terminu rozwiązania umowy o pracę może nastąpić za porozumieniem stron.

PRZYKŁAD

Pracodawca zawarł umowę o pracę na czas określony 1 czerwca 2009 r. Ma ona trwać do 30 listopada 2011 r. Taka umowa narusza przepisy ustawy antykryzysowej, ponieważ licząc od 22 sierpnia 2009 r. trwa dłużej niż 24 miesiące. Dlatego powinna ona zostać zmieniona przez jej strony na umowę na czas nieokreślony lub rozwiązana do 21 sierpnia 2011 r.

Przekroczenie ustawowego 24-miesięcznego okresu zatrudnienia na podstawie umowy lub umów o pracę na czas określony zawartych przez strony stosunku pracy (tj. pracodawcę będącego przedsiębiorcą i pracownika) narusza przepisy ustawy antykryzysowej, a zatem jest sprzeczne z prawem. Sama ustawa antykryzysowa nie nakłada sankcji za naruszenie maksymalnego 24-miesięcznego okresu zatrudnienia pracownika na podstawie umowy o pracę na czas określony.

Nie oznacza to jednak, że pracodawca nie poniesie konsekwencji w sytuacji, gdy pracownik będzie się domagał przed sądem pracy uznania takiej umowy o pracę za umowę zawartą na czas nieokreślony. Zgodnie bowiem z art. 300 Kodeksu pracy, w sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy. Natomiast zgodnie z art. 94 Kodeksu cywilnego termin końcowy umowy przeciwny ustawie lub zasadom współżycia społecznego uważa się za niezastrzeżony. Niewykluczone więc, że sąd pracy uzna umowy zawarte na czas określony powyżej 24 miesięcy w czasie obowiązywania ustawy antykryzysowej za zawarte na czas nieokreślony.

Podstawa prawna

  • art. 25, art. 251 § 1 i § 2, art. 33, art. 300 Kodeksu pracy,
  • art. 94 Kodeksu cywilnego,
  • art. 13 ust. 1, art. 35 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorstw (Dz.U. Nr 125, poz. 1035 ze zm.),
  • art. 4 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

S&P Audyt Sp. z o.o.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »