| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Ile umów na czas określony można zawrzeć z pracownikiem zatrudnionym na sezon grzewczy

Ile umów na czas określony można zawrzeć z pracownikiem zatrudnionym na sezon grzewczy

Zatrudniliśmy pracownika od 1 października br. na umowę na czas określony na 2 miesiące. Pracownik wykonuje pracę na stanowisku palacza. Nie chcieliśmy go zatrudniać na cały sezon grzewczy, bo nie wiemy, czy się sprawdzi. Poza tym nie wiemy dokładnie, do kiedy będziemy potrzebowali tego pracownika. Czy z pracownikiem, którego będziemy zatrudniać tylko podczas sezonu grzewczego, możemy zawrzeć jedynie 2 umowy na czas określony, a trzecia powinna być zawarta na czas nieokreślony?

Przepisy ustawy antykryzysowej dotyczące zawierania umów na czas określony stosujemy do wszystkich przedsiębiorców, a nie tylko do tych, którzy znajdują się w trudnej sytuacji ekonomicznej (art. 3 ust. 2 ustawy antykryzysowej). W przypadku pracowników sezonowych ze względu na to, że zawiera się z nimi najczęściej krótkoterminowe umowy o pracę, ograniczenie maksymalnie do 2 lat okresu umów na czas określony, jakie wprowadziła ustawa antykryzysowa, nie ma praktycznie znaczenia.

PRZYKŁAD

Firma zatrudniła palacza na umowę na czas określony od 1 października do 31 grudnia 2009 r. Następnie zawarto z nim kolejną umowę na czas określony od 1 stycznia do 31 marca 2010 r. Później firma podpisała z palaczem trzecią umowę na kwiecień 2010 r. Umowa ta po tym okresie nie była już kontynuowana, ponieważ nie było potrzeby zatrudniania palacza ze względu na zakończenie sezonu grzewczego. Limit 2-letni, jaki obowiązuje w przypadku zatrudniania pracowników na podstawie umowy na czas określony, nie ma w tym przypadku znaczenia zgodnie z przepisami ustawy antykryzysowej.

Należy jednak zwrócić uwagę, że ustawa antykryzysowa nie dotyczy wszystkich pracodawców, a jedynie przedsiębiorców. Przedsiębiorcą, w rozumieniu ustawy antykryzysowej, jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której przepisy przyznają zdolność prawną, wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej (art. 4 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej w związku z art. 3 ust. 1 ustawy antykryzysowej).

Oznacza to, że pracodawcy, którzy nie są przedsiębiorcami, np. urzędy państwowe czy jednostki samorządowe, nie mogą stosować ustawy antykryzysowej. W zakresie zawierania umów na czas określony pracodawcy ci stosują więc dotychczasowe przepisy i mogą zawierać dowolną liczbę umów na czas określony z pracownikami sezonowymi.

WAŻNE!

Pracodawcy, którzy nie są przedsiębiorcami, mogą zawierać dowolną liczbę umów na czas określony z pracownikami sezonowymi.

W przedstawionej sytuacji, jeżeli chcieli Państwo sprawdzić pracownika, to można było zawrzeć z nim najpierw umowę na okres próbny. Umowy takiej nie wliczamy do 2-letniego okresu, przez jaki mogą trwać maksymalnie umowy na czas określony.

Podstawa prawna

  • art. 25 § 2, art. 251 Kodeksu pracy,
  • art. 3 ust. 1 i ust. 2, art. 13, art. 35 ustawy z 1 lipca 2009 r. o łagodzeniu skutków kryzysu ekonomicznego dla pracowników i przedsiębiorców (Dz.U. Nr 125, poz. 1035).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Agencja Rozwodowa DIVORCED

Portal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »