| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Co grozi pracodawcy za rozwiązanie z pracownikiem trzeciej kolejno zawartej umowy terminowej bez podania przyczyny jej rozwiązania

Co grozi pracodawcy za rozwiązanie z pracownikiem trzeciej kolejno zawartej umowy terminowej bez podania przyczyny jej rozwiązania

Nasz pracownik podpisał kolejno dwie umowy o pracę na czas określony (pierwsza od 1 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2007 r. i druga od 1 stycznia do 31 grudnia 2008 r.). 1 stycznia 2009 r. zawarliśmy z tym pracownikiem trzecią umowę na czas określony do 31 grudnia 2010 r. W marcu br. rozwiązaliśmy z nim umowę za 2-tygodniowym wypowiedzeniem. Pracownik pozwał nas do sądu i wnosi o przywrócenie do pracy. Czy to żądanie jest zasadne, skoro miał umowę na czas określony?

Umowa na czas określony jest obecnie najbardziej powszechną formą zatrudniania pracowników. Okres, na jaki może być ona zawarta, nie został określony w obowiązujących przepisach i zależy od decyzji stron umowy. Ograniczona została natomiast liczba kolejno zawieranych po sobie umów tego typu. Od 1 maja 2004 r. zawarcie z pracownikiem kolejnej umowy o pracę na czas określony w przypadku, gdy strony poprzednio dwukrotnie były takimi umowami związane na następujące po sobie okresy, jest równoznaczne z zawarciem umowy o pracę na czas nieokreślony. Dotyczy to sytuacji, gdy przerwa między rozwiązaniem poprzedniej a nawiązaniem kolejnej umowy o pracę nie przekroczyła 1 miesiąca (art. 25 1 Kodeksu pracy). Taka umowa będzie zatem, mimo nazwy i wskazanego terminu jej rozwiązania, umową o pracę zawartą na czas nieokreślony ze wszystkimi tego konsekwencjami. Taki sam skutek występuje w przypadku przedłużenia umowy zawartej na czas określony, które jest traktowane na równi z zawarciem kolejnej umowy na czas określony.

Do limitu umów na czas określony nie wliczamy umów o pracę na okres próbny, na zastępstwo, jak również zawartych w celu wykonywania pracy o charakterze dorywczym lub sezonowym albo zadań realizowanych cyklicznie.

PRZYKŁAD

Pracodawca zawarł z pracownikiem pierwszą umowę o pracę na okres próbny od 1 stycznia do 31 marca 2008 r. Kolejną umowę o pracę na czas określony zawarł z tym pracownikiem od 1 kwietnia do 31 grudnia 2008 r., a następną też na czas określony, od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2015 r. W ostatniej umowie zamieścił klauzulę o możliwości wcześniejszego jej wypowiedzenia za 2-tygodniowym okresem przez każdą ze stron. Ta ostatnia umowa jest prawidłowa w świetle obowiązujących przepisów prawa i nie podlega przekształceniu w umowę na czas nieokreślony. Przez cały okres jej trwania, bez względu na długość zatrudnienia, zarówno pracodawca, jak i pracownik może ją wypowiedzieć bez podawania przyczyny, z zachowaniem 2-tygodniowego okresu wypowiedzenia.

Podstawa prawna

  • art. 251, art. 36 § 1 pkt 2, art. 45 Kodeksu pracy.
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

24ivalue.pl - to firma udostępniająca w Polsce system ekspercki 24ivalue

Jest to pierwszy tego rodzaju system w Polsce i na Świecie, który kompleksowo obejmuje trudne obszary księgowe.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »