| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 25 listopada 2004 r. sygn. I PK 42/04

Wyrok SN z dnia 25 listopada 2004 r. sygn. I PK 42/04

1. Osoba zarządzająca zakładem pracy w imieniu pracodawcy może być zatrudniona na podstawie stosunku pracy lub na podstawie umowy cywilnoprawnej. Zawarcie umowy o pracę dla osiągnięcia celu, który nie jest sprzeczny z prawem, nie stanowi obejścia ustawy w rozumieniu art. 58 § 1 k.c. 2. Rozpoznanie sprawy przez sąd pierwszej instancji w składzie

W ocenie Sądu Okręgowego, umowa o pracę z dnia 31 grudnia 2001 r. była z mocy art. 58 § 1 k.c. czynnością bezwzględnie nieważną. Powód świadczył na rzecz Spółki pracę już od listopada 2001 r. na podstawie umowy menedżerskiej, będąc osobą prowadzącą zarejestrowaną działalność gospodarczą. Wykorzystując konflikt jaki zaistniał w Spółce wokół zmian w zarządzie, powód nakłonił Józefa S. do sporządzenia korzystnej dla siebie umowy o pracę, która miała jedynie na celu zapewnienie możliwości korzystania w przyszłości z zastrzeżonych dla pracowników przywilejów w postaci zwolnień od kosztów i opłat sądnych oraz uzyskanie kredytu bankowego. Skoro po stronie powoda taki był rzeczywisty cel zawarcia umowy, a Józef S. to akceptował, to zdaniem Sądu, umowa stron została zawarta w złej wierze oraz nie miała na celu wywołania skutków w postaci nawiązania stosunku pracy w rozumieniu art. 22 § 1 k.p. Według Sądu Okręgowego, twierdzenia powoda oraz Józefa S., jakoby powód stał się pracownikiem podporządkowanym Spółce przez sam tylko pakt zawarcia umowy z dnia 31 grudnia 2001 r, nie zostały poparte wykazaniem na czym konkretnie polegało i w jakich formach miało być realizowane podporządkowane wykonywanie pracy przez powoda. „Ubocznie" Sąd Okręgowy stwierdził, że roszczenia powoda nie mają podstawy, gdyż nie zaistniały przesłanki, które czyniłyby te świadczenia wymagalnymi. Józef S. pozbawiony został „skutecznie mandatu do sprawowania funkcji" prezesa zarządu już w dniu 22 marca 2002 r. Skoro złożył on powodowi oświadczenie o wypowiedzeniu umowy w dniu 26 marca 2002 r, to czynność ta - zdaniem Sądu pierwszej instancji - nie może być traktowana jako wywierająca skutek prawny w relacjach między powodem a Spółką gdyż Józef S. nie miał umocowania do reprezentowania Spółki. Zdaniem Sądu, brak jest przesłanek, aby przyjmować, że kiedykolwiek doszło do zaakceptowania czynności Józefa S. przez Spółkę w sposób dorozumiany. Nikt nie złożył powodowi również oświadczenia o zwolnieniu go z wykonywania pracy. Zgodnie z art. 80 k.p., wynagrodzenie przysługuje za pracę wykonaną a za czas niewykonania pracy tylko wówczas, gdy przepisy prawa tak stanowią. Także w przypadku roszczenia o odprawę z § 9 ust. 4 umowy, aby prawo do odprawy w ogóle powstało musiało dojść do skutecznego wypowiedzenia umowy przez należycie umocowanego przedstawiciela lub pełnomocnika Spółki.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCJA W EMERYTURACH

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

WFY Group

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »

Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK