| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. I PK 489/03

Wyrok SN z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. I PK 489/03

1. Przepis art. 411 k.p. nie ma zastosowania w razie likwidacji pracodawcy, w związku z którą następuje przejście całości lub części prowadzonego przez niego zakładu na innego pracodawcę, kontynuującego tę samą lub podejmującego podobną działalność. 2. Obowiązek prowspólnotowej wykładni przepisów prawa polskiego, stosowanego do stanów faktycznych

Wyrok SN z dnia 19 sierpnia 2004 r. sygn. I PK 489/03

1. Przepis art. 411 k.p. nie ma zastosowania w razie likwidacji pracodawcy, w związku z którą następuje przejście całości lub części prowadzonego przez niego zakładu na innego pracodawcę, kontynuującego tę samą lub podejmującego podobną działalność.

2. Obowiązek prowspólnotowej wykładni przepisów prawa polskiego, stosowanego do stanów faktycznych dotyczących zdarzeń zaszłych przed dniem akcesji, nie może prowadzić do niestosowania tych przepisów, nawet gdyby były one niezgodne z treścią i celami aktów wspólnotowych.

Przewodniczący SSN Teresa Flemming-Kulesza

Sędziowie SN: Zbigniew Hajn (sprawozdawca), Maria Tyszel

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 sierpnia 2004 r. sprawy z powództwa Zdzisława B. i Edwarda W. przeciwko Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Usługowemu „F.M.” SA w likwidacji w M. i Fabryce Okładzin Ciernych „F.R.” SA w M. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji strony pozwanej - „F.R.” SA od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2003 r. [...]

uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Powodowie Edward W. i Zdzisław B. wnieśli (ostatecznie) o przywrócenie do pracy w pozwanej Fabryce Okładzin Ciernych „F.R.” SA w M. oraz o zasądzenie na ich rzecz wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy. Pozwane Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Usługowe „F.M.” SA w likwidacji w M. oraz dopozwana „F.R.” SA wnieśli o oddalenie powództwa.

Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubez[pieczeń Społecznych w Warszawie, wyrokiem z 19 lutego 2002 r. przywrócił obydwu powodów do pracy w „F.R.” SA na dotychczasowych warunkach pracy i płacy oraz zasądził od niej na rzecz Zdzisława B. 37.800,92 zł, a na rzecz Edwarda W. 47.874,58 zł, tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, pod warunkiem podjęcia pracy w terminie 7 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. W stosunku do „F.M.” SA postępowanie zostało umorzone.

Sąd Okręgowy ustalił, że „F.M.” SA było spółką- córką„F.R.” SA. W dniu 1 października 1993 r. Spółki te zawarły trzy umowy, na mocy których „F.M.” SA wydzierżawiła od „F.R.” SA środki trwałe, wynajęła pomieszczenia z instalacjami przemysłowymi i zobowiązała się do świadczenia za wynagrodzeniem umówionych usług. „F.M.” SA przejęła tym samym obowiązki techniczne Działu Głównego Mechanika „F.R.” SA, co stanowiło jej podstawową działalność. Fabryka „F.R.” SA posiadała 96% kapitału akcyjnego „F.M.” SA, a 4% pracownicy Fabryki. W dniu 30 czerwca „F.R.” SA, przygotowując się do przekazania „F.M.” SA pracowników chętnych do pracy w niej, zagwarantowała w umowie z „F.R.” SA przyjęcie ich na powrót do pracy w przypadku swego rozwiązania. W dniu 26 listopada 1999 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie „F.M.” SA podjęło uchwałę ojej rozwiązaniu i postawiło jąw stan likwidacji. Stało się to na skutek pogarszającej się sytuacji ekonomicznej obu pozwanych. W rezultacie wszystkie umowy z 1 października 1993 r. zostały przez „F.R.” SA wypowiedziane ze skutkiem na 31 stycznia 2000 r. W dniu 14 grudnia 2000 r. „F.M.” SA została wykreślona z rejestru handlowego. Obaj powodowie byli zatrudnieni w „F.R.” SA i na skutek utworzenia „F.M.” SA przeszli do niej do pracy, rozwiązując dotychczasowe umowy w drodze porozumienia. Byli oni zatrudnieni na podstawie umów o pracę na czas nieokreślony, przy czym Edward W. ostatnio na stanowisku starszego mechanika stacji pomp i sprężarek, a Zdzisław B. na stanowisku tokarza. W wyborach z 12 lutego 1998 r. obaj zostali wybrani do komisji zakładowej NSZZ „Solidarność 80”. W dniu 30 listopada 1999 r. wypowiedziano im umowy o pracę ze skutkiem na 29 lutego 2000 r., wskazując uchwałę o rozwiązaniu i likwidacji F.M. SA jako przyczynę wypowiedzenia. W dniu ustania stosunku pracy powodów kadencja komisji zakładowej trwała. Na podstawie tych ustaleń Sąd Okręgowy uznał, że powództwo jest uzasadnione ponieważ w wyniku rozwiązania umowy dzierżawy doszło do ponownego przejęcia zakładu pracy („F.M.” SA) przez wydzierżawiającego („F.R.” SA) w trybie art. 231 § 1 k.p.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Personel i Zarządzanie 4/201730.03 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

REWOLUCYJNE ZMIANY W UMOWACH ZLECENIA 2017

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

HR Tools

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »