| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. sygn. I PK 182/05

Wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. sygn. I PK 182/05

Sąd pracy nie może zastępować stron układu zbiorowego pracy i wprowadzać zmian do systemu wynagradzania przewidzianego w tym układzie.

Wyrok SN z dnia 23 lutego 2006 r. sygn. I PK 182/05

Sąd pracy nie może zastępować stron układu zbiorowego pracy i wprowadzać zmian do systemu wynagradzania przewidzianego w tym układzie.

Przewodniczący SSN Zbigniew Myszka

Sędziowie SN: Beata Gudowska, Józef Iwulski (sprawozdawca)

Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 lutego 2006 r. sprawy z powództwa Antoniego W., Dariusza N., Bogusława D. przeciwko Kompanii Węglowej SA Kopalni Węgla Kamiennego „J.” w R. o wynagrodzenie, na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gliwicach Ośrodka Zamiejscowego w Rybniku z dnia 12 kwietnia 2005 r. [...]

oddalił skargę kasacyjną i zasądził od powodów na rzecz strony pozwa­nej tytułem kosztów postępowania kasacyjnego kwoty po 500 zł (pięćset), odstępując od obciążania powodów kosztami postępowania kasacyjnego w pozostałym zakre­sie.

Uzasadnienie

Powodowie Antoni W., Dariusz N. i Bogusław D. domagali się zasądzenia od pozwanej Kompanii Węglowej SA Kopalni Węgla Kamiennego „J.” wyrównania wy­nagrodzenia za okres od czerwca 1998 r. do grudnia 2000 r. w kwotach stanowiących różnicę pomiędzy wynagrodzeniem przysługującym na podstawie art. 11 Po-nadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zakładów Górniczych z dnia 21 grudnia 1991 r. (dalej PUZP z dnia 21 grudnia 1991 r. lub układ ponadzakładowy) a wynagrodzeniem wynikającym z § 19 Zakładowej Umowy Zbiorowej dla Pra­cowników R. Spółki Węglowej z dnia 20 stycznia 1994 r. (dalej UZP z dnia 20 stycz­nia 1994 r. lub układ zakładowy).

Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2005 r. [...] Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Rybniku oddalił powództwa. Sąd Rejonowy ustalił, że Antoni W. i Bogusław D. są pracowni­kami dołowymi i mają VIII kategorie zaszeregowania, a Dariusz N. jako górnik pod ziemią ma VII kategorię uszeregowania. W pozwanej Kopalni, od wejścia w życie UZP z dnia 20 stycznia 1994 r., stosowana jest „zadaniowa forma płac” wynikająca z § 1 ust. 2 załącznika nr 1 do tego układu w związku z art. 10 i 11 ust. 3 PUZP z dnia 21 grudnia 1991 r. Strony układu zakładowego skorzystały z możliwości przewidzia­nej w art. 11 ust. 3 układu ponadzakładowego, to jest możliwości wprowadzenia od­miennych zasad wynagradzania. Zgodnie z tym przepisem, odmienne zasady wyna­gradzania mogą być stosowane w razie wprowadzenia w zakładzie pracy tabel sta­wek płac zasadniczych opartych na wynikach dokonanego przez zakład pracy wartościowania pracy. W pozwanej Kopalni uregulowania płacowe zostały oparte na wyni­kach przeprowadzonego wartościowania pracy na poszczególnych stanowiskach. System ten polega na ustalaniu miesięcznego wynagrodzenia w oparciu o wycenę wartości dniówki górnika w przodku. Dniówka ta jest wyceniona w umowie zawieranej z grupą roboczą, z uwzględnieniem mierników określonych w UZP z dnia 20 stycznia 1994 r. W systemie tym wysokość miesięcznego wynagrodzenia pracownika nie jest związana z kategorią zaszeregowania jego miesięcznego wynagrodzenia. Wynagro­dzenie zasadnicze konkretnego pracownika wynosi: 1. dla górnika przodowego (rębacza) oraz pracowników, z którymi zawierane są grupowe umowy o realizację zadań - kwota wynikająca z zawartej comiesięcznie umowy; 2. dla pozostałych pracow­ników - kwota wypracowanego w danym miesiącu średniego „zarobku górnika przodowego” przemnożona „współczynnikiem korygującym” ustalonym w UZP z dnia 20 stycznia 1994 r. dla stanowiska, na którym pracownik jest zatrudniony. W tym sys­temie wynagradzania „stawka osobistego zaszeregowania” i płaca minimalna spełniają wyłącznie funkcję gwarancyjną (§ 14 pkt 3 UZP z dnia 20 stycznia 1994 r.), a przez „najniższe wynagrodzenie” należy rozumieć dla pracowników dołowych - nie mniej niż 90% średniego krajowego wynagrodzenia z 6 podstawowych działów go­spodarki (bez zysku) ogłaszanego comiesięcznie przez GUS, a dla pracowników na powierzchni - nie mniej niż 50% takiego wynagrodzenia. Wszyscy powodowie otrzy­mywali wynagrodzenie co najmniej w takiej wysokości.

reklama

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Koszty podatkowe – wyłączenia i ograniczenia (PDF)14.90 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

URLOPY WYPOCZYNKOWE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Arkadiusz Dudkiewicz

Doradca podatkowy, agent celny, prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »