| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Zatrudnianie i zwalnianie > Uchwała SN z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. II PZP 12/08

Uchwała SN z dnia 2 lipca 2008 r., sygn. II PZP 12/08

Czas pozostawania bez pracy, za jaki pracownikowi, który podjął pracę w wyniku przywrócenia do pracy, przysługuje wynagrodzenie na podstawie art. 57 § 1 k.p., nie musi obejmować miesięcy następujących bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy.

Należy zaznaczyć, że pogląd jakoby trzymiesięczny okres pozostawania bez pracy, za który maksymalnie przysługuje wynagrodzenie na podstawie art. 57 § 1 k.p., musiał się mieścić w okresie pierwszych trzech miesięcy od dnia rozwiązania stosunku pracy, nie ma żadnego uzasadnienia na płaszczyźnie wykładni językowej i systemowej tego przepisu i znajduje nader nikłe uzasadnienie na płaszczyźnie jego wykładni funkcjonalnej, odwołującej się do celu, w jakim ustawodawca ograniczył wynagrodzenie, które przysługuje pracownikowi za czas pozostawania bez pracy, do wynagrodzenia najwyżej za trzy miesiące pozostawania bez pracy.

Sąd Okręgowy, formułując zagadnienie prawne i uzasadniając jego przedstawienie Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia, powołał się na tezę uchwały Sądu Najwyższego z 12 października 1976 r., I PZP 49/76 (OSNCP z 1976 r. nr 4, poz. 67), zgodnie z którą „czas pozostawania bez pracy, wymieniony w art. 57 § 1 k.p., obejmuje miesiące bezpośrednio następujące po dniu rozwiązania umowy o pracę”. Jednocześnie pierwsze pytanie Sądu Okręgowego różni się tylko językowo od pytania prawnego przedstawionego Sądowi Najwyższemu do rozstrzygnięcia w sprawie, w której została podjęta powyższa uchwała. Pytanie wtedy postawione brzmiało bowiem następująco: „Czy wymieniony w art. 57 § 1 k.p. czas pozostawania pracownika bez pracy obejmuje miesiące bezpośrednio następujące po dniu, w którym umowa o pracę została rozwiązana bez wypowiedzenia, czy tylko wyznacza granice wynagrodzenia przysługującego pracownikowi ?”. Można założyć, że Sąd Okręgowy miał zupełnie inny pogląd od przedstawionego w powyższej uchwale, jednak zawahał się przed jego odrzuceniem. Zapewne uznał, że lepiej będzie, gdy od poglądu przedstawionego w uchwale Sądu Najwyższego odstąpi sam Sąd Najwyższy.

Sąd Najwyższy w składzie rozpoznającym niniejsze zagadnienia prawne nie podziela ani tezy uchwały Sądu Najwyższego z 12 października 1976 r., I PZP 49/76, ani jej uzasadnienia. Uzasadnienie to jest zresztą lakoniczne i mało przekonujące - zarówno gdy chodzi o stwierdzenie, że rzeczywiście istnieje wątpliwość interpretacyjna, czy czas pozostawania bez pracy, o którym stanowi art. 57 § 1 k.p., obejmuje miesiące bezpośrednio następujące po dniu rozwiązania umowy o pracę, czy też jakiekolwiek miesiące z całego okresu od dnia rozwiązania umowy o pracę do dnia restytucji stosunku pracy, jak i gdy chodzi o motywy (argumentację) przyjętego rozstrzygnięcia tej wątpliwości.

Polecamy artykuły

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Komplet publikacji: Rekrutacja i dylematy HR89.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

NOWY KODEKS PRACY 2018

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Anna Sosnowska Kancelaria Radcy Prawnego

radca prawny, ekspert prawa pracy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od kadry.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK