| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Urlopy > Do 30 września trzeba udzielić pracownikom zaległych urlopów wypoczynkowych

Do 30 września trzeba udzielić pracownikom zaległych urlopów wypoczynkowych

Urlop wypoczynkowy powinien być wykorzystany w tym roku kalendarzowym, w którym pracownik nabył do niego prawo. W bieżącym roku po raz pierwszy zaległych urlopów za 2011 r. należy udzielać pracownikom najpóźniej do 30 września, a nie jak do tej pory do 31 marca.

Przedawnienie roszczeń do zaległego urlopu

Roszczenie pracownika o udzielenie urlopu wypoczynkowego przedawnia się z upływem 3 lat od dnia, kiedy urlop ten stał się wymagalny (art. 291 § 1 Kodeksu pracy). Przepisy nie określają, od kiedy należy liczyć przedawnienie roszczenia o urlop wypoczynkowy. Istniejącą wątpliwość rozstrzygnął Sąd Najwyższy w wyroku z 11 kwietnia 2004 r. (I PKN 367/00, OSNP 2003/2/38). Sąd Najwyższy stwierdził, że „bieg terminu przedawnienia następuje bądź z końcem roku kalendarzowego, za który urlop przysługuje, bądź najpóźniej z końcem pierwszego kwartału (obecnie z końcem września) roku następnego, jeżeli urlop został przesunięty na ten rok z przyczyn leżących po stronie pracownika lub pracodawcy”.

PRZYKŁAD

Jeden z pracowników ma zaległy urlop wypoczynkowy za lata 2009, 2010 i 2011. Nie wykorzystał go z powodu choroby. Urlop za 2009 r. powinien zostać wykorzystany do 31 marca 2010 r., a urlop za 2010 r. do 31 marca 2011 r. Prawo pracownika do tych urlopów ulegnie przedawnieniu odpowiednio 31 marca 2013 r. i 31 marca 2014 r. Natomiast urlop za 2011 r. powinien zostać wykorzystany do 30 września 2012 r. Prawo pracownika do tego urlopu ulegnie przedawnieniu 30 września 2015 r.

Zgodnie z interpretacją PIP, obowiązek udzielenia zaległego urlopu do 30 września kolejnego roku nie dotyczy urlopu na żądanie. Przyjmując interpretację PIP za właściwą i uwzględniając rozumowanie przeprowadzone przez Sąd Najwyższy w ww. wyroku dotyczącym przedawnienia urlopu wypoczynkowego, należałoby uznać, że okres przedawnienia urlopu na żądanie zaczyna się w innym terminie niż pozostałej części urlopu. Trudno wskazać taką datę, ale można przyjąć, że będzie to koniec roku następującego po roku, w którym pracownik nabył prawo do tego urlopu na żądanie, jeżeli został on niewykorzystany z przyczyn leżących po stronie pracownika lub pracodawcy, np. został przerwany z powodu choroby pracownika lub pracodawca odwołał pracownika z tego urlopu w związku ze szczególnymi okolicznościami, które nie były mu znane w dniu udzielania tego urlopu. Jeżeli pracownik nie korzystał z urlopu na żądanie, wówczas ulega on przedawnieniu z upływem 3 lat liczonych od końca roku, za który ten urlop przysługiwał.

Pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu wypoczynkowego nawet wówczas, gdy uległ on przedawnieniu. Udzielenie przedawnionego urlopu nie powoduje, że pracodawca może żądać od pracowników jakichkolwiek roszczeń z tego tytułu (np. zwrotu wynagrodzenia za urlop), nawet jeżeli pracodawca nie miał świadomości, że urlop ten się przedawnił.

WAŻNE!

Pracodawca może udzielić przedawnionego urlopu wypoczynkowego.

Wniesienie powództwa do sądu pracy dotyczącego udzielenia urlopu przerywa bieg jego przedawnienia. Po każdym przerwaniu biegu przedawnienia termin przedawnienia liczy się na nowo. Innym zdarzeniem powodującym przerwanie biegu terminu przedawnienia jest uznanie roszczenia przez pracodawcę (art. 295 § 1 Kodeksu pracy). Roszczenie, które zostało stwierdzone prawomocnym orzeczeniem sądu, ulega przedawnieniu z upływem 10 lat od daty uprawomocnienia się tego orzeczenia (lub zawarcia ugody przed sądem). Wynika to z art. 291 § 5 Kodeksu pracy.

Sankcje wobec pracodawcy

Pracownik, któremu nie pozwolono wykorzystać urlopu w ustawowym terminie, może zawiadomić o naruszeniu jego praw Państwową Inspekcję Pracy. Inspekcja pracy może ukarać osoby odpowiedzialne za nieudzielenie zaległego urlopu mandatem w wysokości do 2 tys. zł lub skierować wniosek o ukaranie grzywną do sądu rejonowego. Nieudzielenie pracownikowi urlopu wypoczynkowego w ustawowym terminie jest wykroczeniem przeciwko prawom pracowniczym. Wykroczenie to jest zagrożone karą grzywny od 1000 zł do 30 000 zł (art. 282 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy).

Odpowiedzialność za wykroczenie ponosi nie tylko pracodawca, ale i inne osoby (np. kierownicy działów kadr), które na mocy wewnętrznych regulacji są odpowiedzialne za udzielanie pracownikom urlopów wypoczynkowych.

Podstawa prawna:

  • art. 18, art. 152, art. 1542, art. 161–163, art. 1671, art. 1672, art. 168, art. 171, art. 282 § 1 pkt 2, art. 291 § 1 i § 5, art. 295 Kodeksu pracy,
  • art. 96 § 1 Kodeksu postępowania o wykroczenia,
  • § 15–16, § 19 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 8 stycznia 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz.U. Nr 2, poz. 14 ze zm.).
reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Adwokacka Adwokat dr Sebastian Koczur

ekspert z zakresu prawa pracy, ubezpieczeń społecznych i prawa gospodarczego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »