| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Urlopy > Kto i kiedy jest uprawniony do urlopu okolicznościowego

Kto i kiedy jest uprawniony do urlopu okolicznościowego

Pracownikowi przysługuje 2-dniowy urlop m.in. w razie urodzenia się dziecka. Pracodawca nie musi go udzielać w sytuacji, gdy zdarzenie uprawniające do urlopu miało miejsce podczas innej usprawiedliwionej nieobecności pracownika, np. podczas urlopu wypoczynkowego.

Pracodawca jest zobowiązany udzielić urlopu okolicznościowego w terminie zaproponowanym przez pracownika. Warunkiem wyrażenia zgody na jego wykorzystanie jest związek terminu urlopu i wydarzenia, z którego powodu jest udzielany. Ważne jest również to, że pracownik powinien złożyć wniosek o udzielenie urlopu.

Uprawnienia pracownika

Z urlopu okolicznościowego może skorzystać każdy pracownik, który spełni przesłanki określone w rozporządzeniu w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy.

Pracownikowi przysługuje urlop okolicznościowy w wymiarze:

  • 2 dni – w razie ślubu pracownika lub urodzenia się jego dziecka albo zgonu i pogrzebu małżonka pracownika lub jego dziecka, ojca, matki, ojczyma lub macochy,
  • 1 dzień – w razie ślubu dziecka pracownika albo zgonu i pogrzebu jego siostry, brata, teściowej, teścia, babki, dziadka, a także innej osoby pozostającej na utrzymaniu pracownika lub pod jego bezpośrednią opieką.

Aby uzyskać urlop, pracownik musi wystąpić do pracodawcy z odpowiednim wnioskiem. W praktyce pracodawca udziela urlopu w terminie wskazanym przez pracownika. Należy pamiętać, że pracodawca nie może samodzielnie udzielić pracownikowi urlopu nawet w sytuacji, gdy powziął wiadomość o istnieniu przyczyny usprawiedliwiającej nieobecność danego pracownika w zakładzie pracy. Natomiast po złożeniu wniosku urlopowego przez pracownika pracodawca nie może odmówić udzielenia urlopu w terminie wskazanym we wniosku.

Przykład

Pracownik nie pojawił się w pracy, nie informując wcześniej pracodawcy o przyczynach swojej nieobecności. Pracodawca dowiedział się od innego pracownika, że przyczyną nieobecności było urodzenie się dziecka pracownika. W takiej sytuacji pracodawca nie może samodzielnie udzielić pracownikowi urlopu okolicznościowego, musi poczekać na wniosek pracownika.

Z uwagi na cel zwolnienia termin wykorzystania zwolnienia powinien w zasadzie pokrywać się z datą zdarzenia, które jest jego przyczyną. Jeżeli tak nie jest, wówczas pracodawca może udzielić pracownikowi zwolnienia od pracy w dniach poprzedzających lub następujących po dniu wolnym od pracy (np. z uwagi na konieczność załatwienia formalności związanych ze ślubem). Podobnie jest w sytuacji urodzenia się dziecka pracownika. Wykorzystanie tego zwolnienia powinno więc nastąpić w dniach następujących bezpośrednio po urodzeniu się dziecka, zwłaszcza w dniu powrotu matki z dzieckiem ze szpitala i następnym. Pracodawca może również udzielić tego urlopu w terminie późniejszym. Jednak jest to dopuszczalne jedynie w sytuacji, gdy pracownik udowodni, że w tym właśnie czasie ma załatwić sprawy związane z urodzeniem dziecka (np. w urzędzie stanu cywilnego).

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Grzegorz Wróbel

doradca, interim manager PM Doradztwo Gospodarcze Sp. z o.o.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »