| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Spóźnienie w usprawiedliwieniu nieobecności

Spóźnienie w usprawiedliwieniu nieobecności

Jeden z naszych pracowników po tygodniu nieobecności zawiadomił nas, że jest chory, a jego zwolnienie lekarskie - wystawione w 7. dniu nieobecności - obejmuje wstecznie cały jej okres i będzie trwało jeszcze 2 tygodnie z możliwością dalszego przedłużenia. W związku z nieobecnością pracownika nastąpiła dezorganizacja procesu produkcyjnego. Czy w tej sytuacji możemy wyciągnąć jakieś konsekwencje wobec pracownika? - pyta Czytelniczka z Krosna.


Na podstawie art. 108 § 1 k.p. za nieprzestrzeganie przez pracownika przyjętego sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy możecie Państwo zastosować karę upomnienia lub karę nagany. Jeśli na skutek tego, że pracownik nie uprzedził o swojej nieobecności, nastąpiła znaczna dezorganizacja pracy, a w szczególności, gdy pracodawca poniósł z tego powodu szkodę, naruszenie przez pracownika obowiązku powiadomienia o nieobecności może zostać potraktowane jako brak dbałości o dobro zakładu pracy i może być podstawą do rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia na podstawie art. 52 § 1 pkt 1 (ciężkie naruszenie przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych) lub wypowiedzenia umowy o pracę. W wyroku z 15 marca 1977 r. (I PRN 21/77) Sąd Najwyższy stwierdził, że „o przyczynie niestawienia się do pracy pracownik obowiązany jest zawiadomić zakład pracy (....), a zaniedbanie tego obowiązku (...) nawet w sytuacji niedającej podstaw do uznania zachowania za porzucenie pracy jest uchybieniem pracowniczym mogącym usprawiedliwiać skorzystanie przez pracodawcę z uprawnień przyznanych mu przez przepisy art. 108, art. 52 i in. k.p., oczywiście przy uwzględnieniu okoliczności konkretnego przypadku”.

Pracownik ma obowiązek niezwłocznie powiadomić pracodawcę o przyczynie swojej nieobecności w pracy i przewidywanym okresie jej trwania. Powiadomienie powinno nastąpić w drugim dniu nieobecności - § 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 15 maja 1996 r. w sprawie sposobu usprawiedliwiania nieobecności w pracy oraz udzielania pracownikom zwolnień od pracy (DzU z 1996 r. nr 60, poz. 281 ze zm.). Stosowne powiadomienie może nastąpić osobiście przez pracownika lub za pośrednictwem innej osoby, telefonicznie lub przy użyciu innego środka łączności albo drogą pocztową - za datę powiadomienia uważa się wówczas datę stempla pocztowego. Opóźnienie w usprawiedliwieniu nieobecności może wynikać jedynie ze szczególnych okoliczności uniemożliwiających terminowe zawiadomienie pracodawcy o przyczynie nieobecności. Do przyczyn usprawiedliwiających brak powiadomienia zalicza się w szczególności obłożną chorobę połączoną z brakiem lub nieobecnością domowników albo innymi zdarzeniami losowymi. Należy odróżnić przewinienie pracownika polegające na nieusprawiedliwionej nieobecności od przewinienia polegającego na opóźnieniu w usprawiedliwieniu nieobecności. Zgodnie z wyrokiem Sądu Najwyższego z 4 grudnia 1997 r. (I PKN 416/97, OSNP 1998/20/596) pracownikowi, który usprawiedliwił nieobecność w pracy z opóźnieniem, nie można zasadnie zarzucić opuszczenia pracy bez usprawiedliwienia. Nieusprawiedliwienie w terminie nieobecności w pracy i opuszczenie pracy bez usprawiedliwienia stanowią odmienne rodzajowo naruszenia obowiązków pracowniczych.

Należy pamiętać, że zarówno nakładając na pracownika karę, jak i podejmując decyzję o rozwiązaniu pracownikiem umowy o pracę bez wypowiedzenia, pracodawca powinien zachować stosowny tryb oraz termin określony w przepisach Kodeksu pracy.

Odpowiedział Piotr Matwiejczyk

reklama

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Stowarzyszenie Konsumentów Polskich

Stowarzyszenie zajmuje się ochroną praw konsumentów.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »