| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | WIDEOAKADEMIA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 386/03

Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 386/03

Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Roman Kuczyński Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy z powództwa Franciszka B. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu Użyteczności Publicznej „Poczta Polska” - Rejonowemu Urzędowi Poczty w O. o odszkodowanie, na

Obowiązki pracodawcy dotyczące informowania pracowników (a także byłych pracowników - emerytów i rencistów) o przysługujących im uprawnieniach związanych ze stosunkiem pracy wynikają także ze standardów przyjętych w prawodawstwie Unii Europejskiej. Prawo wspólnotowe reguluje obowiązki pracodawcy dotyczące obowiązku informowania pracowników o różnych aspektach związanych z zatrudnieniem, w tym udzielania informacji odnoszących się do uprawnień i interesów pracowników, w wielu aktach prawnych, między innymi w dwóch dyrektywach Rady - 91/533/EWG z 14 października 1991 r. w sprawie obowiązku pracodawcy dotyczącego informowania pracowników o warunkach stosowanych do umowy o pracę oraz 94/45/WE z 22 września 1994 r. w sprawie ustanowienia Europejskiej Rady Zakładowej lub trybu informowania i konsultowania pracowników w przedsiębiorstwach lub w grupach przedsiębiorstw o zasięgu wspólnotowym. Wykonanie przez Polskę pierwszej z tych dyrektyw nastąpiło przez wprowadzenie do Kodeksu pracy, z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2004 r., art. 29 § 3, jednakże istnienie dyrektywy 91/533/EWG we wspólnotowym porządku prawnym nie mogło być także przed tą datą zupełnie ignorowane prze polski sąd. Także dyrektywy dotyczące równego traktowania w zatrudnieniu przewidują obowiązek powiadomienia osób, których te dyrektywy dotyczą, o treści przepisów przyjętych przez państwo członkowskie wskutek transpozycji tych dyrektyw do wewnętrznego porządku prawnego. Takie obowiązki wynikają z: art. 12 dyrektywy Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, art. 10 dyrektywy Rady 2000/43/WE z 29 czerwca 2000 r. w sprawie wdrożenia zasady równego traktowania osób bez względu na pochodzenie rasowe lub etniczne, art. 7 dyrektywy Rady 75/117/EWG z 10 lutego 1975 r. w sprawie zbliżania ustawodawstw państw członkowskich w zakresie stosowania zasady równego wynagradzania pracowników mężczyzn i kobiet, art. 8b ust. 4 dyrektywy Rady 76/207/EWG z 9 lutego 1976 r. w sprawie realizacji zasady równego traktowania kobiet i mężczyzn w zakresie dostępu do zatrudnienia, szkoleń zawodowych, awansu i warunków pracy, po zmianach wynikających z dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2002/73/WE z 23 września 2002 r. Realizacja obowiązków informacyjnych wynikających z powyższych dyrektyw dotyczących równego traktowania nastąpiła w obecnie obowiązującym stanie prawnym - poczynając od 1 stycznia 2002 r. - w art. 94¹ k.p. Z kolei o obowiązku informowania o możliwości zatrudnienia w pełnym lub niepełnym wymiarze czasu pracy (klauzula 5 ust. 3 lit c dyrektywy Rady 97/81/WE z 15 grudnia 1997 r. w sprawie porozumienia ramowego dotyczącego pracy w niepełnym wymiarze czasu zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC) oraz o wolnych miejscach pracy (klauzula 6 ust. 1 dyrektywy Rady 99/70/WE z 28 czerwca 1999 r. w sprawie porozumienia ramowego w sprawie umów na czas określony zawartego przez UNICE, CEEP oraz ETUC) stanowi art. 94² k.p., prowadzony od Kodeksu pracy z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2004 r.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Gazeta Samorządu i Administracji598.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

SKŁADKI ZUS

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Owczarek

ekspert w Biurze Rzecznika Ubezpieczonych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »