| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Kadry > Indywidualne prawo pracy > Prawa i obowiązki > Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 386/03

Wyrok SN z dnia 17 lutego 2004 r. sygn. I PK 386/03

Przewodniczący SSN Andrzej Kijowski Sędziowie SN: Katarzyna Gonera (sprawozdawca), Roman Kuczyński Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2004 r. sprawy z powództwa Franciszka B. przeciwko Przedsiębiorstwu Państwowemu Użyteczności Publicznej „Poczta Polska” - Rejonowemu Urzędowi Poczty w O. o odszkodowanie, na

W związku z tym podkreślenia wymaga, że konstrukcja dochodzenia roszczeń, które za podstawę faktyczną mają zdarzenia oceniane jako akty dyskryminacji, polega na tym, że powód (w tym przypadku pracownik) wykazuje nierówne traktowanie w porównaniu z innymi osobami znajdującymi się w jednakowej sytuacji faktycznej i prawnej, pozwany zaś (w tym przypadku pracodawca) broniąc się przed zarzutem dyskryminacji musi wykazać, że to nierówne traktowanie - jeżeli faktycznie miało miejsce - było obiektywnie usprawiedliwione i nie wynikało z przyczyn pozwalających na przypisanie mu działania dyskryminującego powoda. Konstrukcja ta - dotycząca rozkładu ciężaru dowodu - wynika z art. 183b § 1 k.p., z mocą obowiązującą od 1 stycznia 2002 r. Przed wprowadzeniem tego przepisu do Kodeksu pracy o rozkładzie ciężaru dowodu - korzystnym dla pracownika - stanowiły dyrektywy dotyczące równego traktowania w zatrudnieniu, powołane wcześniej (75/117/EWG z 10 lutego 1975 r., 2000/43/WE z 29 czerwca 2000 r., 2000/78/WE z 27 listopada 2000 r., 76/207/EWG z 9 lutego 1976 r. znowelizowana przez 2002/73/WE z 23 września 2002 r.). Dyrektywy dotyczące równego traktowania w zatrudnieniu przewidują przerzucenie ciężaru wykazania, że nierówne traktowanie nie było podyktowane względami dyskryminującymi, na pozwanego pracodawcę. To pracodawca ma obowiązek wykazać, że ewentualne nierówne traktowanie było obiektywnie usprawiedliwione.

W myśl art. 11³ k.p., niedopuszczalna jest jakakolwiek dyskryminacja w stosunkach pracy. Przepis ten zabrania więc bezpodstawnego różnicowania pracowników zarówno z przykładowo wymienionych względów, jak również ze wszelkich innych przyczyn. Powód, powołując się na zasadę niedyskryminacji, nie wyjaśnił jednak, według jakiego bezpodstawnego kryterium różnicowania został pominięty przy informowaniu pracowników (byłych pracowników) o przysługujących im uprawnieniach do nieodpłatnego nabycia akcji. Należy zwrócić przy tym uwagę na to, że zakaz dyskryminacji w sferze stosunków pracy nie oznacza obowiązku jednakowego traktowania wszystkich pracowników, bez względu na występujące między nimi różnice dotyczące na przykład rodzaju pracy, zajmowanego stanowiska lub sposobu wykonywania obowiązków pracowniczych, a także tego, czy są czynnymi pracownikami (pozostającymi w zatrudnieniu), czy też emerytami lub rencistami, których związek z byłym pracodawca jest z naturalnych przyczyn luźniejszy. Z przepisu art. 112 k.p. wynika jedynie, że pracownicy mają równe prawa tylko z tytułu jednakowego wypełniania takich samych obowiązków. Oznacza to, że różnice istniejące między nimi uprawniają do zróżnicowanego ich traktowania, które nie jest dyskryminacją (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 9 kwietnia 1997 r., I PRN 72/97, OSNAPiUS 1998 nr 1, poz. 8). Z drugiej strony nakaz równego traktowania i zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu dotyczą nie tylko obecnych pracowników (którzy aktualnie pozostają w stosunku pracy), ale w pewnych sytuacjach także osób pozostających poza stosunkiem pracy (dopiero starających się o zatrudnienie albo których stosunek pracy już ustał, jeżeli przysługują im uprawnienia związane z istniejącym kiedyś stosunkiem pracy - np. uprawnienia do korzystania z zakładowych planów emerytalnych), Szczególnej ochronie powinny podlegać osoby w tzw. trzecim wieku, zwłaszcza pozostające na emeryturze. Byli pracownicy - osoby w starszym wieku, na emeryturze, nieuczestniczące w życiu społecznym, niezaiteresowane życiem publicznym, a nawet ze względów cywilizacyjnych (dostęp do nowoczesnych sposobów komunikowania się) ograniczone w wiedzy o przysługujących im uprawnieniach - powinni stanowić szczególną grupę starań ze strony pracodawcy o zapewnienie im informacji.

Źródło:

Orzeczenia Sądu Najwyższego - Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń648.00 zł

Narzędzia kadrowego

POLECANE

PRAWO PRACY DLA RODZICÓW

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

WYDARZENIA

Eksperci portalu infor.pl

Poradnia Kanoniczna

Poradnia została założona przez dwóch absolwentów jedynego w Polsce Wydziału Prawa Kanonicznego znajdującego się na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »